ΟΔΥΣΣΕΑΣ

Ἡ Εὐχὴ

2012-02-10T00:04:00.002+02:00

                                                             Κόρη μου·
                                                              νὰ ‘ναι ἡ ζωὴ σου ἔρωτας,
                                                              τ’ Ἀπρίλη ἀνθοβολιὰ μικρὴ μου·
                                                              νὰ ‘χῃς τὸν ἥλιον ἐραστήν,
                                                                τὰ πέλαγα προστάτην·
                                                              νὰ ‘ναι ἡ γῆς μ’ ἀρώματα,

μὲ νάζια καὶ καμώματα

τὸ χάδι τῶν ματιῶν σου..

Νὰ ‘σαι μικρὴ μου ὀμορφιά,
νύμφη εἰς τὰ περιγιάλια·
ἀντίκρυ νὰ ‘ν’ τὰ κύματα
καὶ οἱ ἀφροὶ χιονάτοι·
νὰ ‘σαι ὀρθὴ κυπαρισσιά,
νὰ ‘χῃς τὴν ἀρετὴν γιὰ φορεσιά,
μὲ χρώματα τῆς ἡλιακτῆς,
τοῦ δειλινοῦ καὶ τῆς αὐγῆς.
νά ‘χουν τὰ στήθια σου ζωὴν
καὶ γύρω τὰ μαλλιὰ σου,
αὔρα θαλάσσης πρωινὴ.

Νὰ χαίρεσαι τὸν ἔρωτα
ὅπως ὁ φλοῖσβος τὴν ἀκτήν,
ὅπως ὁ ἄγριος ποθεῖ βοριᾶς
τὴν κάτασπρην τοῦ χιονιᾶ θωριά,
ὅπως ἀνέραστον τὸ χῶμα λαχταρᾶ
παρθένα τῆς βροχῆς νὰ ‘ν’ ἡ ἀγκαλιά,
μὰ πιότερον στερνὸν μου ἡλιοβασίλεμα,
νὰ ‘ναι ἡ ψυχὴ σου ὁλόγιομη Πατρίδαν,
…Φωνὴν νὰ ‘χῃ Ἑλληνίδαν!
Εἴθε.

Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς
Ἕλλην
9-2-2012

Χρεοκοπία ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

2012-02-09T22:16:00.000+02:00

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Πρώτα πρέπει να νικήσουμε τον φόβο της άγνοιας και μετά τους τοκογλύφους.
Μας δουλεύουν τα ζώα του ιμπεριαλισμού και τα τοπικά φερέφωνά τους.
Ο ελληνικός λαός έχει πέσει θύμα μιας πρωτοφανούς μεθόδευσης. Έχει πέσει θύμα μιας τεράστιας προσπάθειας δυσφήμισης, εκβιασμού και τρομοκρατίας ...Θύμα μιας προσπάθειας δαιμονοποίησής του, που ανάλογες έχουμε δει μόνον εις βάρος των Σέρβων και των Ιρακινών παραμονές των στρατιωτικών επεμβάσεων εναντίον τους. Για λόγους τους οποίους ... συνέχεια

Το έγκλημα του ΔΝΤ

2012-02-05T08:57:00.001+02:00

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Ο «φονιάς» της Ιπποκράτους και ο τραβεστί «συνένοχος» της Συγγρού.
Τα μεγάλα «μυστικά» της μεταπολίτευσης.
Τι σχέση έχει ο Μητσοτάκης με τον Αντωνάκη;
Γιατί ο γιος του «κομμουνιστή» Ψυχάρη ανέλαβε σύμβουλος της ΝΔ;
Ποιοι μας οδήγησαν στο ΔΝΤ και την καταστροφή;

Πολλές φορές συνηθίζουμε να λέμε ότι η ζωή "πλέκει" σενάρια,... συνέχεια

Ἄς τούς πάρουμε ἐπιτέλους φαλάγγι

2012-01-31T19:16:00.001+02:00

Ἀπό την Χαρίκλεια

Αὐτά πού ζοῦμε τόν τελευταῖο καιρό ξεπερνοῦν πράγματι τά ὄρια τῆς φαντασίας. Κάθε μέρα βρισκόμαστε πρό ἐκπλήξεων καί νέων ἐκβιασμῶν.
Ζοῦμε μιά Εὐρωπαϊκή Ἕνωση πού οἱ χῶρες τοῦ βορρᾶ στρέφονται μέ μεγάλη μανία κατά τῶν χωρῶν τοῦ Νότου.
Γιά ὅσους γνωρίζουμε ... συνέχεια

Ἄλλο παιδεία κι ἄλλο …ἱεραρχία!

2012-01-30T18:51:00.001+02:00

Σήμερα σὲ ὅλα τὰ σχολεῖα μας ἑορτάζεται, ὅπως κάθε χρόνο, ἡ μνήμη τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν.
Εἶναι ὑποτίθεται μία ἡμέρα τιμῆς γιὰ τὰ γράμματα!

Ἀλλὰ…

Ὅσοι ἔχουν στοιχειωδῶς ἐμβαθύνει στὴν ἱστορία, θὰ γνωρίζουν πάρα πολύ καλά πώς αὐτὴ ἡ ἐορτή δὲν εἶναι τίποτα περισσότερο ἀπό μίαν ἐπετειακή ἀναφορά στούς κακούς Ἕλληνες... συνέχεια

Διαχείριση μαζών:

2012-01-28T22:35:00.000+02:00

οι ποιμένες του πολέμου σχεδιάζουν την οργανωτική αλλαγή και τα πρόβατα προβάρουν τρέσα.

Γράφει η Ανακόντα.
Επειδή εδώ και πολύ καιρό έχουν αρχίσει τα παιχνίδια και λόγω των ΚΡΙΣΙΜΩΝ για το μέλλον αυτού του τόπου ζητημάτων που θα τύχουν διευθετήσεως το αμέσως προσεχές διάστημα, για να μην πει κανείς ότι δεν επισημάναμε εγκαίρως ΚΑΙ αυτή την πτυχή, ας πούμε και μια κουβέντα για το deception execution cycle.
ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
‘Αρθρο 2: (Πρωταρχικές υποχρεώσεις της πολιτείας)... συνέχεια

Ένα Όραμα για το 2012;

2012-01-17T22:50:00.000+02:00

Β. Κατράκη – Μοναξιά

Νέα χρονιά και οι ευχές πολλές για κάτι καλλίτερο. Νέο έτος και όμως οι μόλις δυο βδομάδες που πέρασαν ήταν αρκετές για να μας γυρίσουν στις παλιές έγνοιες και στα προβλήματα της καθημερινότητας, που ίσως τελικά δεν γνωρίζει τις ελπίδες μιας (φαινομενικά;) νέας αρχής. Ίσως κιόλας η διαπίστωση ότι κάθε «πέρσι και καλύτερα», όπως έγραφε και ο Παπαδιαμάντης την πρωτοχρονιά του 1896, να βρίσκει και άλλο ένα έρεισμα σήμερα, βαρύ σε κάθε συνείδηση... συνέχεια

Γερμανία, η ντροπή της Ευρώπης

2012-01-16T09:19:00.000+02:00

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

... οι βάρβαροι άνθρωποι, οι οποίοι κατέβασαν την όμορφη Ευρώπη από την «πλάτη» του Διός και την έβγαλαν στην «βίζιτα».

... οι ανάξιοι Ευρωπαίοι, οι οποίοι το 1945 την «γκρέμισαν» από τον «Όλυμπο» και το 2012 την παρέδωσαν σαν «δουλικό» στους Φοίνικες τοκογλύφους... συνέχεια

Θαλασσογραφία

2012-01-15T07:12:00.002+02:00

ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!

2012-01-14T20:16:00.001+02:00

Τι καλύτερο θα μπορούσε να ευχηθεί κανείς σε έναν φίλο που αγαπάει, από το να έχει καλή υγεία; Ποια πρόποση είναι καλύτερη από το “εις υγείαν”, ή το “γεια μας”;
Ζούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς, που δεν επιτρέπουν πολλά γλέντια, όμως στα λιγοστά που εγώ ο τυχερός εξακολουθώ να μπορώ να παρίσταμαι, αποφάσισα να εύχομαι στους συνδαιτυμόνες από εδώ και στο εξής, αντί για “εις υγείαν”, “Ζήτω οι Ελληνες”.
Διότι αυτή τη στιγμή, .... συνέχεια

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝ

2012-01-13T08:02:00.001+02:00

Γράφει ο ΚΡΙΤΩΝ
1. ΣΑΝ ΠΟΛΙΤΗΣ Μ’ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Η Ελληνική γλώσσα είναι δεινή και όπως φαίνεται εξ ορισμού ως ΠΟΛΙτης δεν είναι δυνατόν να μην ασχολούμαι και άρα να μην μ’ ενδιαφέρει η ΠΟΛΙτική.
2. ΣΑΝ ΠΟΛΙΤΗΣ ΠΟΥ ΤΕΙΝΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΑΣ Μ’ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.
Το περίεργο εδώ δεν ακούγεται το ότι σαν πολίτη μ’ ενδιαφέρει η φιλοσοφία …αλλά
το ότι μπορεί ίσως ν’ ακούγεται “κάπως περίεργο” το … σαν πολίτης που τείνει να γίνει ΕΛΛΗΝΑΣ.
Εδώ οφείλω ορισμένες εξηγήσεις.

α) Σπαρτιάτη, Βολιώτη, Χιώτη,Σερραίο,…. μπορείται να με αποκαλείτε

β) Μακεδόνα, Κρητικό, Επτανήσιο,Κύπριο, …… επίσης

γ) Εβραίο, Χριστιανό, Βουδιστή, …… βεβαίως επίσης

δ) ακόμα και Δωριαία, Αχαιό, …. μπορείται να με αποκαλείτε

Ε Λ Λ Η Ν Α όμως ΟΧΙ και όχι ότι δέν θάθελα (…. ΘΑ ΗΘΕΛΑ και πολύ μάλιστα). Δεν θάθελα για τους πιο κάτω λόγους.

Στην χώρα μου δεν μου δόθηκε η δυνατότητα ν’ αποκτήσω ποτέ την “ημετέρα παιδεία”.

Με δρομολογήσατε για

Χριστιανό και με βαπτίσατε και ΑΥΤΗ την παιδεία μου δώσατε μέσω του σχολείου (ανήκει στο υπ. παιδείας & θρησκευμάτων), της εκκλησίας, των κατηχητικών, της “παράδοσης αλλά ποιάς παράδοσης, της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης?” …….καθώς επίσης για Μουσουλμάνο, Εβραίο κλπ

Με δρομολογήσατε για

Κομμουνιστή, Φασίστα, Σοσιαλιστή, Αναρχικό, Δεξιό, Κεντρώο, Αριστερό χωρίς βέβαια να γνωρίζω τι σημαίνει ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΔΗΜΟΣ, ΑΓΟΡΑ, ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ, ………

Με δρομολογήσατε για

………………..

Με δρομολογήσατε για

………………..

ΔΕΝ ΜΕ ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΣΑΤΕ ΠΟΤΕ ΓΙΑ Ε Λ Λ Η Ν Α

ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΝΑΝΟΥΡΙΖΑΤΕ ΜΕ ΤΑ ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ, ΘΑ ΜΕ ΚΑΝΑΤΕ ΝΑ ΒΙΩΣΩ ΤΑ ΔΕΛΦΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ, ΘΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΩΝΑΤΕ ΜΕ ΠΛΑΤΩΝΑ, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, ΠΛΩΤΙΝΟ, …. ΤΗΝ ΟΡΦΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΘΑ ΜΕ ΜΑΘΑΙΝΑΤΕ ΝΑ ΤΗΡΩ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΩ ΤΑ ΟΣΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΤΗΣ. ΘΑ ΜΟΥ ΔΙΝΑΤΕ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑΜΑΙ ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΝΑ ΓΑΛΟΥΧΟΥΜΑΙ ΜΕ ΕΝΝΟΙΕΣ ΟΠΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΚΑΛΛΟΣ, ΕΡΩΤΑΣ, ΑΡΜΟΝΙΑ, ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ, ΕΥΓΕΝΗΣ ΑΜΙΛΛΑ, ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΗΣ, ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ, ΕΣΤΙΑ, ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ, ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ,…….

3. …. ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΘΑ ΜΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕ Η Α Γ Α Π Η ΓΙΑ ΤΗΝ Ζ Ω Η ΚΑΙ ΤΟΝ Α Ν Θ Ρ Ω Π Ο ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ Η Α Ν Α Κ Α Λ Υ Ψ Η ΤΟΥ Θ Ε Ι Ο Υ.

ΚΡΙΤΩΝ είπε
Ιανουαρίου 12, 2012 στις 8:39 πμ

Ξεκινώντας για άλλη μια φορά θα τονίσω, ότι δεν ανέχομαι την ανανδρεία και την υποκρισία που κρύβει ένας ακύρηχτος πόλεμος. Δεν μπορώ να ανεχθώ τον ύπουλο εχθρό, που σου κάνει κάποιες στιγμές τον φίλο,
Η πατρίδα μου, αυτή την στιγμή δέχεται μία ανηλεή επίθεση από την παγκόσμια τραπεζιτοτοκογλυφία. Τα ευαγή αυτά τραπεζικά ιδρύματα των Ρότσιλντ-Ροκφέλερ με τους «στρατηγούς»-τραπεζίτες Άκερμαν, Τρισέ , Μπάφετ, Μπλακφέιν, Σόρος, Στρος Καν, …..ξεκινήσανε την επίθεση από την πατρίδα μου, όπου τοποθέτησαν τελευταία ως τοποτηρητή για τα συμφέροντά των το ανδρείκελο με το όνομα Παπαδήμος. Αυτός ο τελευταίος όπως και οι ιταλοί Μόντι, Νέγκρι είναι τσιράκια των προηγουμένων, οι οποίοι έχουν όμως κοινή καταγωγή, την εβραϊκή. Εσωτερικός συνεργάτης τους εντός Ελλάδος ο επίσης εβραίος ΓΑΠ ο οποίος μεθόδευσε επιτυχώς την όλη διαδικασία της εισβολής του ΔΝΤ στην Ελλάδα.. Ο εβραίος ΓΑΠ που δυσφήμισε κατ΄ εξακολούθηση την πατρίδα μου παγκοσμίως. Σε αυτή την δυσφήμιση που συνετέλεσαν μεγίστως τα παγκόσμια ΜΜΕ τα ελεγχόμενα από τον επίσης εβραίο Μέρντοχ. ‘Εχομε δηλαδή μία συντονισμένη εβραϊκή επίθεση. Μια άνανδρη επίθεση οικονομική που βασίζεται στο ψέμμα και στην διαπλοκή.
…. Και ξαφνικά ο ξαφνικός έρωτας, μία επίθεση «φιλίας» προς την Ελλάδα και την Κύπρο από μέρους του Ισραήλ, φυσικά υπό την ……. «υπόκρουση» των υδρογονανθράκων της Ανατ. Μεσογείου, ……. ας γελάσομε λιγάκι
Mην ξεχνάτε ότι οι Έλληνες κατασκεύασαν τον Δούρρειο Ίππο …….
Τα πιο πάνω που ανέφερα όλοι οι Έλληνες πατριώτες τα βλέπομε. Με τον Παύλο, τον Πατρίκιο, τον Μαχητή, τον Τσίλι, τον Ζάνγκλο …..για να αναφέρω μερικά ονόματα, μπορεί να μην έχουμε τις ίδιες απόψεις σε όλα τα θέματα, αλλά ποτέ δεν έχομε συγκρουσθεί γιατί αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ πιο σημαντικά από αυτά που μας χωρίζουν.

Κύριε Διονύσιος Βούτος, σε ρωτώ …. Αυτά δεν τα βλέπεις?

Δεν έχω με κανένα σας τίποτε το προσωπικό.
Θα σας πω όμως δυό πράγματα. Αγαπάω την ζωή γενικά και τους ανθρώπους και θέλω τους τελευταίους να τους βλέπω ευτυχισμένους.
Αγαπώ τους λαούς, αγαπώ όλες τις παραδόσεις, αγαπάω το αυθεντικό, μου αρέσουν τα τσιγγάνικα βιολιά, οι μελαγχολικοί ρυθμοί του fado, οι νοτιοαμερικάνικοι ρυθμοί, παρακολούθησα την Ofra Haza και συγκινήθηκα, ο ήχος του chitar ….. αγαπάω την παράδοσή μου, αγαπάω την μουσική μου.
Έχω περπατήσει σε καντούνια, σε άλλες πολιτείες και ένοιωσα, σαν στο σπίτι μου.
Έχω περπατήσει σε ακρογιαλιές της Μεσογείου, έχω βρεθεί μέχρι το τελευταίο σύνορο της γηραιάς ηπείρου στον Ατλαντικό, παντού μύριζα ….. Ελλάδα.
Είμαι Έλληνας και είμαι Πολίτης του Κόσμου.

Έχω μεγαλώσει σε χριστιανικό περιβάλλον, δεν είμαι όμως ο χριστιανός.
Όμως απ΄ ότι θα είδες στο ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝ, έχω βαθιά πίστη στο θείο
΄Ετσι κάθε Μ. Παρασκευή απόγευμα πηγαίνω σε ένα τόπο γεμάτο κατάνυξη, όπως στο μοναστήρι της Δαμάστας και το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα στον ιερό τόπο του Απόλλωνα, τους Δελφούς….. Έχω βρεθεί στην Notre Dome και δεν ξεχνάω τα γεμάτα ευλάβια πρόσωπα που συνάντησα εκεί. Έχω βρεθεί στο ερημικό ξωκκλήσι και έχω νοιώσει την μυρωδιά του λαδιού και του κεριού ….Έχω βρεθεί σε συναγωγή, όπου έχω νοιώσει την ιερότητα του χώρου στην Χαλκίδα ,στην Λάρισα ……
Δεν έχω βρεθεί , αλλά ξέρω ότι θα ένοιωθα το ίδιο σε στούπα η σε Παγόδα.
Η παρουσία του Θείου υπάρχει παντού, όπου και να βρεθείς στην φύση
Παντού έκσταση.
Θα πρέπει να θυμάσαι πολύ καλά ότι οι πρόγονοί σου βρήκαν χώρο για να σταθούνε σε αυτόν τον τόπο, από τους ταπεινούς προγόνους μου.
Αυτό το λένε ανεξιθρησκεία. και φιλοξενία
Πιστεύω ότι κάποτε θάρθει η μέρα που οι έλληνες μουσουλμάνοι του Ανατολικού Αιγαίου και οι έλληνες χριστιανοί του Δυτικού θα μονοιάσουνε πάλι. Ο κόσμος αυτός που ψάχνει τις ρίζες του και τις αλήθειες του ………….. και αυτό θάναι μόνο η αρχή …..

Αγαπάω τις επιστήμες, τις τέχνες, την μουσική. Η Γνώση είναι Θεία δωρεά, γι΄ αυτό θέλω αυτό το δώρο να το έχουν όλοι άνθρωποι …….. οι ηλιοκαμμένοι εργάτες να μιλάνε για Πλάτωνα …..

Μπορεί να είμαι κοσμοπολίτης, μπορεί να είμαι ανεξίθρησκος, οτιδήποτε όμως επιβουλεύεται αυτόν τον τόπο θα με βρεί μπροστά του.
Αν μου επιτεθεί εβραίος θα είμαι μαζί με τους γκογίμ
Αυτός που επιβουλεύεται αυτόν τον τόπο θα βρεί απέναντί του ενωμένους σαν την γροθιά, Παύλους, Θράκες, Σπάρτακους, Μαχητές,Ζάνγκλους,Πατρίκιους, Τσιλιβήθριδες; Κρίτωνες και Μπουμπουλίνες πάντα Αμετανόητους ……….
Θα πάμε για νέες Θερμοπύλες, Μαραθώνες Σαλαμίνες …….

Η επανελλήνιση στον πλανήτη ξεκίνησε.
Θα πρέπει τώρα, να καταλάβουνε κάποιοι γιατί δεν καταχτιούνται οι Έλληνες. Είναι η διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην ύλη και το πνεύμα, το κατώτερο και το ανώτερο.
Οι τράπεζες και τα πολύχρωμα χαρτάκια τι να σου κάνουνε? … απέναντι στο μεγαλείο.
Μόνο το Ανώτερο, μόνο το Θείο μπορεί να κυριαρχήσει στον ιερό αυτό τόπο.
Απλά δεν είναι τα πράγματα?

ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ

2012-01-12T20:47:00.001+02:00

The bondholder
Δεν ξέρω το γιατί αλλά σήμερα ήθελα να μοιραστώ με τους φίλους μου στο Olympia μια προσωπική στιγμή.
Χθες βραδύ άκουσα την 17 χρονών κόρη μου να κλαίει αθόρυβα. Ανέβηκα στο δωμάτιο και την αγκάλιασα σφιχτά. Το αγόρι της έφυγε για την Ιταλία να σπουδάσει. Δεν υπήρξαν υποσχέσεις για το αύριο. Μονό ο χωρισμός του τώρα.
Ασυνείδητα είδα ένα αγόρι στην πρύμη του Olympia –...

Πῶς θά τούς κάνω νά μέ ἀκολουθήσουν;

2012-01-12T20:09:00.001+02:00

( Ένα άψογο κείμενο απο την Φιλονόη

Ἐγὼ δὲν εἶμαι πρόβατο! Ὅποιος αἰσθάνεται πρόβατο ἢ τσοπάνης, νὰ πάῃ στὸ μαντρί του!

Ἔλαβα πρὸ ἡμερῶν ἕνα μήνυμα ἀπὸ κάποιον γνωστό μου, ποὺ παρουσίαζε κάποια πρόσωπα, τὰ ὁποῖα πασχίζουν νὰ δημιουργήσουν κάποιο ῥεῦμα πολιτικό καὶ νὰ ἐλέγξουν μὲ τὸν τρόπο τους μερίδα τοῦ πληθυσμοῦ. Τὸ σχόλιον τοῦ γνωστοῦ μου: «πῶς θά τούς κάνουμε νά ἔλθουν μαζύ μας;»...

Ἐχθὲς πάλι, ἄλλο μήνυμα, ἀπὸ ἄλλον γνωστό, ἀναλογου περιεχομένου. Ἀναλόγου σχολιασμοῦ!

Σήμερα τρίτο, μὲ κύριο θέμα πάλι τὰ ἴδια.

«Πῶς θά τούς κάνω νά μέ ἀκολουθήσουν;»

Ὁ ἕνας ἀριστερίζων, ὁ ἄλλος σοσιαλίζων, ὁ τρίτος πατριωτίζων…

Ἡ κάθε πλευρά, γιὰ τοὺς δικούς της λόγους, ἔχει τὰ δίκαιά της.

Καὶ ἡ κάθε πλευρά, γιὰ τοὺς δικούς της λόγους, ἀξιώνει νὰ συμπράξῃ μαζύ της κάθε ἄλλος.

Ἐπίσης, ἡ κάθε πλευρά, ἔχει τὸ θέσφατον. (Δῆλα δή, τὸ παπικὸν ἀλάθητον!)

Ἐὰν κάτσω ὅμως καὶ «ξηλώσω» λίγο λίγο ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς κάθε πλευρᾶς, τόσο δὰ λίγο, τότε θὰ διαπιστώσω μὲ πίκρα, πὼς καμμία πλευρὰ δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ χρειαζόμαστε.

Ὁ ἕνας δὲν κατέχει τίποτα ἀπὸ παιδεία ἀλλὰ θέλει νὰ μᾶς σώσῃ! Ἐδῶ πέφτει κλαυσίγελως!

Εἶναι δυνατόν νά θέλῃ νά μέ σώσῃ κάποιος πού δέν ἀντιλαμβάνεται οὔτε τήν ἱστορία τοῦ τόπου μας; Δέν κατέχει οὔτε τά ὀνόματα τῶν ἡρώων μας; Δέν σέβεται οὔτε κἂν τήν Πατρίδα μου; Ἀπό ποιόν νά μέ σώσῃ καί μέ ποιόν τρόπο; Ἀπό τά δικά του νύχια; Ἢ ἀπό τήν δική του ἐπίθεσι;

Ὑπερασπιστὲς τοῦ συγκεκριμένου ἰσχυρίζονται πὼς δὲν πειράζει… Θὰ ἀναθέσῃ σὲ κάποιον ἄλλον ποὺ κατέχει γιὰ νὰ βάλῃ τὶς βάσεις. Κι ἐδῶ γελᾶμε…

Διότι ἀκριβῶς γιὰ αὐτοὺς τοὺς λόγους, τῆς ἀ-παιδείας, φθάσαμε ἐδῶ ποὺ φθάσαμε.

Ἐὰν κάτεχαν οἱ κρατοῦντες, σὲ καμμίαν τῶν περιπτώσεων δὲν θὰ πέφταμε στὰ σημερινὰ ἐπίπεδα.

Ἐὰν ἀντιλαμβάνονταν, ἐς τῳ τὰ στοιχειώδη, ποτὲ δὲν θὰ μᾶς ἔσυραν σὲ τόσο εὐτελιστικὰ ἐπίπεδα.

Ἐὰν διατηροῦσαν στοιχειώδη ἴχνη μνήμης κι ἀξιοπρεπείας, δὲν ὑπῆρχε ΠΟΤΕ περίπτωσις νὰ κύπτουν τὴν πλαδαρή τους μεσούλα σὲ κάθε γείτονα.

Ἐάν ὅμως οἱ ἡμιμαθείς ἀπέτυχαν, γιατί θά πρέπῃ ἐγώ νά ἐμπιστευθῶ ἐκ νέου ἡμιμαθεῖς; Δέν ἔχω μάθει ἤδη τό μάθημά μου; Δέν βλέπω ὅτι στά Πανεπιστήμιά μας στήνονται σφηκοφωλιές; Δέν γνωρίζω τήν αἰτία τοῦ κακοῦ;

Ἐάν τό κακό εἶναι ἡ ἡμιμάθεια καί ἡ ἀμάθεια, τότε γιατί νά τῆς δώσω κι ἄλλην εὐκαιρία; Γιά νά μέ ἀφανίσουν πλήρως;

Τὰ ἴδια καὶ μὲ τὸν δεύτερο. Τὰ ἴδια καὶ μὲ τὸν τρίτο.

Θέλουν (θέλουμε;) νὰ σώσουν Πατρίδα ἀλλὰ θέλουν νὰ τὸ κάνουν μὲ τὸν δικό τους τρόπο. Ὁ ὁποῖος τρόπος ὅμως εἶναι ἤδη δοκιμασμένος καὶ ἀποτυχημένος.

Ἐν τάξει, θὰ ἰσχυριστοῦν κάποιοι, τελοῦμε ὑπὸ δουλεία! Κάθε δράσις, κάθε ἀντίδρασις, κάθε μορφὴ ἐπαναστάσεως κρίνεται ὡς ἀπαραίτητη!

Ναί, ἀλλά μετά τί;

Ὁ λαός, ἐγώ, ἐσύ, ὁ ἄλλος, τυγχάνουμε ἐν τελῶς ἀπαίδευτοι. Σέ τί θά διαφέρῃ μία κοινωνία ἀμέσου δημοκρατίας γιά παράδειγμα, ἀπό τό δικαστήριο πού θανάτωσε τόν Σωκράτη στήν δημοκρατία τοῦ Περικλέους; Σέ τί;

Σέ τί θά διαφέρῃ ἕνα ἀπαίδευτο τσοῦρμο ἀπό τό ὑπάρχον ἀπαίδευτο τσοῦρμο;

Σίγουρα ὅλα μας ἔχουμε κάνει βήματα. Ἔχουμε κάνει κινήσεις πρὸς τὰ ἐμπρός. Ἔχουμε ξεκινήσει νά ἀλλάζουμε.

Τί ἀλλάζουμε ὅμως;

Σὲ πρώτη φάσι, ἴσως τὸ σημαντικότερόν μας βῆμα, εἶναι ἡ ἄρνησίς μας νὰ δεκτοῦμε κάποιον ἐπάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας. Ὄχι, δὲν κρίνουμε ἑαυτοὺς ὡς καλλιτέρους ἢ χειροτέρους ἀπὸ αὐτόν. Κρίνουμε ἁπλῶς ἑαυτοὺς ὡς ἀδικημένους ποὺ ἀναζητοῦν τρόπους νὰ ἐπαναδομήσουν μίαν κοινωνία δικαίου.

Ἐάν αὐτός ὁ κάποιος ἦταν τόσο καλός, ποῦ ἦταν ἐχθές; Πρό χθές; Ὅταν βολτάριζε στά διάφορα κόμματα καί στίς τελεῖες;

Διότι βολτάριζε, κι ἂς πασχίζῃ νὰ μᾶς πείσῃ γιὰ τὸ ἀντίθετον. Ἢ διότι ἔχει καταφέρει νὰ θάψῃ μὲ τὸν καλλίτερον τρόπο τὸ παρελθόν του.

Ποῦ ἦταν ὁ λόγος του, ἡ πράξις του, τό ἔργον του;

Ἔχω νὰ παρουσιάσω τοὐλάχιστον ἀπὸ τοὺς μισοὺς πολιτικοκομματικὸ παρελθόν. Τί ἀκριβῶς ἔκαναν μέσα στά κόμματα πού στήριξαν; Ἔβοσκαν; Τί;

Καθυστερημένους πατριῶτες τοὺς λέω ἐγώ.

Πανεπιστημιακοί, σφουγγοκωλάριοι, βολεμένοι…

Ξύπνησαν ἕνα πρωΐ καὶ συνειδητοποίησαν πὼς αὐτὸς ὁ τόπος ῥημάχτηκε. Δέν εἶναι κάπως ἀργά;

Ὅσο βολεύονταν ἤ ὅσο σιωποῦσαν ἢ ὅσο συναινοῦσαν ὅλα ἦταν καλά; Τώρα χάλασαν;

Κρίμα.. καὶ ντροπή!

Κρίμα γιὰ αὐτούς!

Διότι ἐμεῖς θὰ τὴν βροῦμε τὴν ἄκρη μας. Θὰ βροῦμε τὸν τρόπο νὰ ξεφύγουμε καθῶς καὶ τὸν δρόμο.

Αὐτοὶ δημιουργοῦν ἐμπόδια (τοὐλάχιστον ἔτσι πιστεύουν) στὸν δρόμο τοῦ ἐπανελληνισμοῦ μας. Ἀλλὰ κάτι τέτοιο, τὴν στιγμὴ μάλλιστα ποὺ ξεκίνησε μὲ ταχεῖς ῥυθμούς, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνατραπῇ.

Δὲν ξέρω ἐὰν τοὺς ἐκινῇ ἡ δίψα τους γιὰ ἐξουσία ἢ κάποιο πατριωτικὸ ἔνστικτό, (ἐν τελῶς καθυστερημένο θὰ ἔλεγα ἔως κι ἄκαιρον!!!) ἢ κάποια γερὴ χρηματοδότησις ἀπὸ τὴν … ἄλλην πλευρὰ τοῦ Ἀτλαντικοῦ.

Τελικῶς δὲν ἔχει καμμίαν σημασία τὸ κίνητρό τους!

Ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τὸ ξεφλούδισμα δὲν βγαίνει μόνον Πατρίδα ἀπὸ τὴν καρδιά, ἀκυρώνονται! Σκέτο! Ἔτσι ἁπλᾶ!

Τί θά κάνουμε;

Καμμίαν σημασία δὲν ἔχει ἐπὶ τῆς παρούσης τὸ τὶ θὰ κάνουμε.

Αὐτὴν τὴν περίδοδο ἀκόμη ἀποδομεῖται τὸ σύστημα. Θέλει καὶ ἡ ἀποδόμησις τὸ δικό της χρόνο.

Θὰ ὁλοκληρωθῇ κάποιαν στιγμή, καὶ τότε θὰ κληθοῦμε νὰ κάνουμε.

Ἀλλὰ ὅταν θὰ κάνουμε, τὴ στιγμὴ ποὺ πράγματι θὰ ἀπαιτεῖται, αὐτὸ ποὺ θὰ κάνουμε θὰ εἶναι τὸ Ἄριστον! Τὸ καλλίτερον γιὰ τὰ δικά μας δεδομένα. Τὸ τελειότερον ἔργον, πάντα γιὰ τὶς συνθῆκες ποὺ διαβιοῦμε.

Τότε νὰ τοὺς ἀναζητήσουμε. Κι ἐὰν τοὺς βροῦμε κάπου… βλέπουμε!

Ἔως τότε, χαλαρώνουμε, ἀπολαμβάνουμε (στὸν βαθμὸ ποὺ ἀντέχουμε φυσικά) τὴν κατρακύλα καὶ ἀναμένουμε. Ἡ ἄσπρη ἡμέρα κοντοζυγώνει. Ἁπλῶς θὰ εἶναι μόνον γιὰ κάποιους, λίγους, πολὺ λίγους, ἄσπρη ἡμέρα. Γιὰ ὅλους τοὺς ἄλλους θὰ εἶναι ἁπλῶς ὁ κακός τους ὁ καιρός!

Φιλονόη.

Ο Νίτσε για τον Ευρωπαϊκό Ανθελληνισμό «Γιατί μισούν τους Έλληνες»

2012-01-12T07:11:00.000+02:00

Πιο επίκαιρος από ποτέ είναι ο Φρειδερίκος Νίτσε, αναμφισβήτητα ένας από τους σημαντικότερους Γερμανούς φιλοσόφους και συγκεκριμένα ένας από τους πρώτους «υπαρξιστές» φιλοσόφους. Στο πρώτο του βιβλίο, με τίτλο «Η Γέννηση της Τραγωδίας» (1872) και συγκεκριμένα στο κεφάλαιο 15, ο Νίτσε κάνει μία ιδιαίτερα μνεία στο Ελληνικό έθνος αποδεικνύοντας ότι ο Νίτσε είναι πολύ μπροστά από την εποχή του... συνέχεια

Ἂς ἑτοιμαστοῦμε γιὰ τὴν «μετὰ» Ἑλλάδα!

2012-01-07T09:34:00.003+02:00

(Το κείμενο απευθύνεται σε αυτούς που διατηρούν τούτες τις δύσκολες ώρες τη διαύγεια και την ψυχραιμία τους).
Για να φτιάξουμε την μετά Ελλάδα, θα χρειαστούμε τα εφόδια που αποκομίσαμε από την κουραδο-διαδικασία (διαδρομή). Κι αυτά είναι: γνώσεις/αντίληψη, φαντασία/ανοιχτό οπτικό, βάθος ψυχής/αξίες, ιδανικά....

Η παλιά Ελλάδα, του Χρυσού Αιώνα, έχει επιστρέψει -μπορούμε να αισθανθούμε τον πλούτο μέσα μας. Θα ξαναγίνει η χώρα το λίκνο του πολιτισμού. Αύριο θα εξάγουμε φιλοσοφία, τέχνη, επιστήμη. Κι αυτοί που σήμερα με τον τσαμπουκά τους θέλουν να πάρουν τα νησιά μας, την Ακρόπολη, το Αιγαίο, αύριο γονατιστοί θα παρακαλάνε να αγοράσουν ό,τι ψίχουλα πολιτισμού γουστάρουμε να τους πουλήσουμε.
Η αυριανή Ελλάδα θα πουλάει.. ΠΝΕΥΜΑ!! σ’ αυτούς που έπεσαν να τη φάνε.
Όσοι έχουν ολοκληρώσει το έργο τους στην επί της παρούσης Ελλάδα -όσοι είδαν (κατάλαβαν) ΚΑΙ πολέμησαν διεκδικώντας (πήραν τη δύναμή τους)- ας αρχίσουν να ακονίζουν τα όπλα τους -ό,τι όπλο διαθέτει ο καθένας. Για να είμαστε έτοιμοι.. μετά τον ορυμαγδό, να δώσουμε τα φώτα μας.
(Οι απανταχού “ηγεμόνες” είναι στο πολύ αλλού.. δεν θα ξέρουν από πού τους ήρθε).

Ένας από το πλήθος

Φιλονόη 30 Ιουνίου 2011.

Αλέξανδρος Δελμούζος, Ο εθνικός παιδαγωγός (1880 - 1956)

2012-01-07T06:53:00.005+02:00

(Άρθρο του Δημήτρη Λιαντίνη για τον μεγάλο παιδαγωγό Αλέξανδρο Δελμούζο. Δημοσιεύθηκε στο ένθετο "Κόσμος-20ος Αιώνας" της εφημερίδας Απογευματινή.)

Οδοιπορικό

Ο Αλέξανδρος Δελμούζος γεννήθηκε στα Σάλωνα στα 1880. Πόλη γνωστή στο πανελλήνιο από την Πενταγιώτισσα, τη μικρή δασκαλοπούλα. Ανάμεσα στα παλικάρια που σφάχτηκαν στην ποδιά της αυτός πρώτος ζήτησε να την κατακτήσει.
Ο δάσκαλος Δελμούζος.
Εκεί κάπου κοντά είναι και το χωριό Αβορίτης, η γενέτειρα του Μακρυγιάννη. Και μερικούς δόλιχους ανατολικότερα βρίσκονται οι Δελφοί. Το βραχώδες ιερό, όπου δικάστηκαν και αθωώθηκαν οι Έλληνες Οιδίποδας και Ορέστης. Το αναφέρω, γιατί ίσως να σημαίνει κάτι από την άποψη της διαλεκτικής συνάρτησης η ιδιοσυγκρασία του τόπου και η σύσταση των ψυχών...
Ο Δελμούζος ήταν του δήμαρχου ο γιος. Παιδί ενός εύπορου εμπόρου και κτηματία με υποστατικά και κατάσταση. Η υλική ευπραγία της οικογένειας θα τον συνδράμει στο πνευματικό του ξετύλιγμα και αναφορικά με τις σπουδές και τους τόπους στην Αθήνα και τη Γερμανία και αναφορικά με το στοχασμό και τη δράση σε ολόκληρη τη ζωή του.
   Οι αγροί του πατέρα και η επαφή με το γεωργικό βίο θα συνεισφέρουν τα πολλά που σχετίζονται με τον προσδιορισμό εξευγένισης που θα οργανώσει το μυαλό και ολόκληρη την ύπαρξή του. Αυτά θα εδραιώσουν μέσα του τους χαρακτήρες του ένυλου και του εμπράγματου, του συγκεκριμένου και του πρακτικού. Αλλά παράλληλα θα τυπώσουν στο χάρτη της πνευματικής του γεωγραφίας τον τύπο του ψυχικά και ηθικά ρωμαλέου ανθρώπου. Έτσι, που να επισημάνει νωρίς και να μετρήσει με ακρίβεια τη νοσηρότητα του εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα. Για να ορθώσει βλέμμα και να της αντισταθεί.

Τη στοιχειώδη αγωγή και τις εγκύκλιες σπουδές από τα έξι ως τα δεκαοκτώ ο Δελμούζος θα τη λάβει στην Άμφισσα. Εκεί θα βιώσει ταυτόχρονα και σύδετα και το εστί δασκαλισμός και ραγιαδιλίκι. Θα βιώσει, δηλαδή, το ότι η σκλαβιά στην ψυχή του Έλληνα συνεχίζεται ασφαλής και αμεριμνομέριμνη από την εποχή της γιανιτσαριάς και του σουλτανάτου. Ότι εξακολουθεί να ζει και να βασιλεύει στη φτωχή Ελλάδα, όπως εκείνη η κακή Γοργόνα που πετρώνει ό,τι κοιτάει. Ότι έμεινε ανέγγιχτη από το λυτρωμό του γένους και τις οχτακόσιες χιλιάδες ψυχές που χύσανε το αίμα τους ποταμηδόν στον ιερό αγώνα, όπως κατέθεσε ο Τερτσέτης στην πρώτη δίκη τ' Αναπλιού. Στα 1834. Η γλωσσική ακαταληψία, ο σχολαστικισμός, η καθαρεύουσα, ο διδακτικός αυταρχισμός, η φίμωση της φωνής, το πεδούκλωμα του ζωικού αναβρύσματος και η ποδοκάκη στην αγνή κίνηση της ψυχούλας του παιδιού που ζητεί ακράτητη να ορμήσει στη δροσιά και το φως, κρατούν καλά τη δυναστεία τους στο σχολείο της Άμφισσας και στα άλλα σχολεία της χώρας.

Από το 1898 ως τα 1902, από την επαύριον αλλιώς της εντροπής και της λύπης του 1897, ο Δελμούζος θα σπουδάσει φιλολογία στην Αθήνησι. Στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, σε εποχή που γράφουν τη μαύρη ιστορία τους τα Ευαγγελικά, τα Ορεστειακά και οι μιστριωτικοί, ο τραυματίας κιόλας έφηβος του Σαλώνου θα γνωρίσει την παραχάραξη και την αγκύλωση της εθνικής αγωγής από το φυσικό ρείθρο του ανθρώπου στην τεχνική κατασκευή του ανδρείκελου.

   Μετά τη θητεία του στο στρατό στα 1902 - 3, θα ξενιτευτεί στη Γερμανία. Ο αναγκαίος λόγος που τον στέλνει στην Εσπερία είναι να μάθει, εάν και εκεί παιδεία σημαίνει να ξεριζώνεις το παιδί από το φυσικό έδαφος, από τη μητρική γλώσσα και την πραγματικότητα του καθημέρα και να βουρλίζεσαι να το μεταφυτέψεις σε γη ξένη και έρημη, όπου οι άνεμοι, οι θίνες, οι καύσωνες, οι έχιδνες διψάδες και η Fata Morgana χορεύουν το χορό των δαιμόνων μαζί με την ανάγκη να επιβιώσει κανείς σε τούτη τη Σαχάρα.
   Στη Γερμανία θα μείνει τέσσερους χρόνους, από τα 1903 ως τα 1907. Θα παρακολουθήσει μαθήματα φιλοσοφίας και παιδαγωγικής στη Λειψία όπου θα ακούσει τον Βουντ, στο Βερολίνο, στην Ιένα όπου θα ακούσει το μαθητή του Ερβάρτου Ράιν, στη Βαϊμάρη, στο Μόναχο.

   Οι μεταπτυχιακές σπουδές του Δελμούζου στη Γερμανία δεν ήταν συστηματικές. Γυρίζοντας δεν εκόμισε τίτλους, ούτε υποστήριξε εκεί τη διδακτορική του διατριβή. Επιστρέφοντας από τη Γερμανία με το πλούσιο ξενοτικό φορτίο της γνώσης και της πείρας, θα τον καλέσουν, με πρόταση του Νικολάου Πολίτη και θα πάει στο Δήμο Παγασών. Εκεί για διόμισι χρόνους έγραψε την ιστορία του Παρθεναγωγείου του Βόλου. Στα 1910 θα γίνει ιδρυτικό μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου, ένας από τους τριάντα έξι. Από τα 1911 ως τα 1914 θα παίξει στη σκηνή του τραγικού θεάτρου το προσωπικό του δράμα που λέγεται Δίκη του Αναπλιού.

Παράλληλα θα νυμφευτεί τη Φροσύνη Μαλικοπούλου, μια γυναίκα ευγενική και καλοπλασμένη. Αυτή με εγρήγορση και αξιοσύνη θα παραστεί σε όλες τις καταιγίδες που τον καρτέρεσαν. Θα του γεννήσει τα τρία παιδιά τους. Από τα 1911 ως τα 1917 εργάσθηκε για τον Εκπαιδευτικό Όμιλο και συνέχεια ως τα 1927 που διασπάσθηκε. Από τα 1917 ως τα 1920 θα δουλέψει με τον Δημήτρη Γληνό για το θεσμό των Ανώτερων Εποπτών της Δημοτικής Εκπαίδευσης. Στα 1924 - 26 θα εργαστεί οργανωτής και διευθυντής του Μαρασλείου Διδασκαλείου. Εδώ οι πρωτοπόρες επίνοιες και εμπνεύσεις του θα συναντήσουν την ίδια καταδίωξη που γνώρισαν στο Παρθεναγωγείο του Βόλου.

   Στα χρόνια 1928 - 36 θα εκλεγεί καθηγητής της Παιδαγωγικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, όπου θα οργανώσει το Πειραματικό Σχολείο του απάνου στις ζωντανές και εύρωστες αρχές του. Αυτή είναι η τρίτη φάση της παιδαγωγικής του πράξης. Είναι η τρίτη μάχη της εκστρατείας του για την εθνική αγωγή. Είναι η τρίτη ήττα του δαφνοφόρου στρατιώτη στην ιερή υπόθεση για την ελληνική παιδεία και το ελληνικό μέλλον. Και παράλληλα είναι ο τρίτος κύκλος της περιήγησης στο Πουργατόριο του Δάντη. Στητός και ολόρθος θα συγκρουστεί με τον υπουργό Παιδείας του Μεταξά, κάποιον ασήμαντο πια "νευροσπαστούμενον σιγιλλάριον", που βούλιαξε στη λησμοσύνη των έργων του.

   Θα καταγγείλει έμπρακτα τη φασιστική παλινωδία της εθνικής παιδείας στους παλαιούς δρόμους της αντίδρασης, της μυωπίας, της αλαζονείας, της ιδιοτέλειας και του σκότους. Και θα παραιτηθεί από το Πανεπιστήμιο ασυμβίβαστος και λυπημένος. Είναι η ίδια χρονιά που οι επίσημοι Εξαρχόπουλοι και οι άλλες "μύγες του απόπατου", όπως θα τους χαρακτηρίσει ο Σεφέρης, θα στείλουν τον λαμπρό Συκουτρή να αυτοκτονήσει στον Ακροκόρινθο.

   Και λίγο αργότερα οι ίδιοι πνευματικοί μαχαιροφόποι θα κινήσουν τη Δίκη των τόνων εναντίον του Ιωάννη Κακριδή. Ω! φτωχή Ελλάδα. Τα υπόλοιπα είκοσι χρόνια που μετρήθηκαν στον Δελμούζο θα τα ζήσει στην Αθήνα αυτοεξόριστος. Έξω από την παιδαγωγική δράση, που εστάθηκε της ύπαρξής του το φυσικό και αίθριο κλίμα. Έξω από τη δυνατότητα να προστρέξει με τις δυνάμεις του στην αγωνιώδη κλήση που του απηύθυνε συνεχώς το ζωντανό κύτταρο του έθνους.

Έζησε στον τόπο του νοσταλγώντας τον τόπο του. Έζησε στον τόπο του την πικρή, την υπερήφανη και την αδιαμαρτύρητη εξορία του. Ωσάν το μεγάλο Θουκυδίδη στη Σκαπτή Ύλη. Ο Δελμούζος τελείωσε τη ζωή του στις 10 Δεκέμβρη του 1956 στην Αθήνα, ανεπαίσχυντα και γαλήνια. Άγνωστος, ιδιώτης, απράγμων και παραμελημένος από τους άλλους. Όπως ακριβώς είχε ευχηθεί να ζήσει ο Ιθακήσιος Οδυσσέας, αν η αγαθή τύχη γινόταν τρόπος να του ξαναδώσει μία δεύτερη δυνατότητα ζωής.

2. Ο Αργοναύτης

Στην Ευρώπη το πιο θαυμαστό πείραμα στη φυσική το 'καμε ο Σραίντιγκερ. Όταν απόδειξε στο εργαστήριο απίστευτο πράγμα: ότι τη στιγμή που είμαστε ζωντανοί ταυτόχρονα είμαστε και νεκροί. Στην Ελλάδα το πιο θαυμαστό πείραμα στην παιδαγωγική το 'καμε ο Δελμούζος. Όταν απόδειξε στο Παρθεναγωγείο του Βόλου, στα χρόνια 1908 ως 1911, ότι η παιδεία μας ήταν μία λαγκάδα από σκοτάδι, που όφεις και φίδια και όλες τις δεισιδαιμονίες και τις ψευτιές που καρπίζουν στα δένδρα της ακαρπίας.

Το στοιχείο αυτό, που το αντίκρυσε με απίστευτη καθαρότητα, υπήρξε η κατανόησή του ότι η παιδεία στην Ελλάδα ήτανε ψεύτικη από την κορφή ως τα νύχια της για δύο λόγους. Πρώτα, γιατί γινότανε σε μια γλώσσα ξένη στη γλώσσα του λαού. Και δεύτερο γιατί χτιζότανε σε έδαφος ανεδαφικό. Ζητούσε, δηλαδή, να θεμελιωθεί σε μια πραγματικότητα, που η σχέση της με την πραγματικότητα του τόπου και του καιρού του ήταν σχέση ετερότητας και εναντίωσης. Το πρώτο κακό ονομαζόταν καθαρεύουσα, αρχαΐζουσα, αττικισμός, κοντισμός, μιστριωτισμός και όλα τα άλλα γνωστά και κατάδικα. Το δεύτερο κακό ήταν η φαντασίωση των λογιότατων και των πλείστων πολιτικών ότι ο νεοέλληνας ξαναγίνεται δίκαιος Αριστείδης Πολύκλειτος και μάντις Μεγιστίας.

   Ο Δελμούζος στο σχολείο που δοκίμασε να ιδρύσει μαζί με το γιατρό Σαράτση και τους άλλους στο Δήμο Παγασών, ανέτρεψε την παιδαγωγική πράξη στην Ελλάδα. Εκράτησε το αναλυτικό πρόγραμμα αλλά κατάργησε τα βιβλία. Εκράτησε την ποιοτική επίδοση, αλλά κατάργησε τις εξετάσεις και την προαγωγή ή τη στασιμότητα στις τάξεις. Εκράτησε την ανακοινωτική ορμή και τη σώζουσα πειθαρχία, αλλά κατάργησε το μονόλογο του δάσκαλου και την αγία ράβδο. Κατάργησε την παθητικότητα, τη σιωπή, το φόβο, την ανία, την αβουλία, τη συμβατικότητα, τη μηρυκαστική μίμηση, την υποκρισία του μαθητή. Τη λόρδωση, την κύφωση και τη σκολίωση στον τρόπο συλλογισμού του παιδιού. Και στη θέση του κενού έφερε στοιχεία γόνιμα και δημιουργικά. Έφερε την αυτοκίνητη και την αυτογέννητη γνώση.

   Έφερε τη δράση και την αυτενέργεια. Έκαμε το νεαρό τρόφιμο έναν μικρόν εργάτη, μια προπαίδεια επιστήμονα, έναν προσωπικό ερευνητή, έναν αρχαϊκό ζητητή της αλήθειας και της γνώσης. Της γνώσης που δεν χαρίζεται αλλά κερδίζεται. Και της αλήθειας που δεν παραδίνεται αλλά κατακτιέται. Σε τρία λιθάρια γωνιακά ζήτησε να χτίσει την προσωπικότητα του παιδιού: στην αυθυπαρξία, στην ευθύνη, στην υπεροχή.

   Έφερε στην αγωγή τη συνεργασία και την κοινωνικότητα, έξω από τις προκαταλήψεις του εγωισμού και του αλτρουισμού που έλεγε ο Αριστοτέλης. Όχι τύπους και γράμματα και λόγια που πετούν και σκορπίζονται. Αλλά τη συνεργασία που είναι ανακάλυψη πράξης, σφυρηλατημός χαρακτήρων κι εκείνος ο αστραφτερός πόλεμος μέσα στην άμιλλα, που γεννά από τον απλό πολίτη το μικρό νομοθέτη. Και που οδηγεί στους γνήσιους δεσμούς τους συναγωγούς φιλίας.

   Αντί για τα βιβλία, για τη νωχέλεια του θρανίου και την παραλυτική απομνημόνεψη, άνοιξε στα μάτια του μαθητή το μεγάλο βιβλίο της φύσης. Ανακίνησε και σπιρούνισε τις εγγενείς δεξιότητες του νέου τροφίμου. Εξύπνησε την παρατήρηση, δυνάμωσε την κρίση, οργάνωσε πειθαρχημένα τις συγκρίσεις, την εναλλαγή των προοπτικών και την προσαρμογή στην πραγματικότητα και την πράξη.

Έσπρωξε τα σώματα και τις αισθήσεις στη χαρά της κίνησης, στο φως του ήλιου, στα μυριστά φορτία των ανέμων και στην ποικιλία των λουλουδιών και των χρωμάτων. Και οι τακτικές εκδρομές στην εξοχή, στο κατάδεντρο Πήλιο με τους Κένταυρους τους Λαπίθες και τα ζωγραφήματα του Θεόφιλου, που τους έδωσε το κύρος και το νόημα διδακτικών ενοτήτων και διδακτικών ωρών, μεταμόρφωσαν την παιδεία σε παιδιά και την παιδιά σε παιδεία που έλεγε ο Πλάτων.
Το παίδεμα της μάθησης, δηλαδή, σε παιχνίδι δημιουργίας. Το σχολείο του Βόλου έγινε ένα τέμενος άθλησης και η μάθηση εξόρυξη λίθων ευγενικών από το ζάπλουτο ορυχείο της ανθρώπινης ύπαρξης.

3. Δίκες ασεβείας

Ο Σωκράτης δικάστηκε σε θάνατο και ήπιε το κώνειο. Κατήγοροί του εστάθηκαν ο Άνυτος, ο Μέλητος και ο Λύκων. Και η κατηγορία έγραφε: είναι άθεος και διαφθορέας των νέων. Ο Αριστοτέλης προτού δικαστεί σε θάνατο, πρόφτασε να δραπετέψει. Φυγοδικώ, είπε, για να απαλλάξω τους Αθηναίους από ένα δεύτερο έγκλημα κατά της φιλοσοφίας. Ένα έγκλημα δηλαδή, ενάντια στην αγνή ζήτηση της αλήθειας και στη γνήσια παιδεία. Πέθανε ύστερα από λίγο καιρό στα εξήντα του χρόνια με παραστάτιδες την εγκατάλειψη και τη μελαγχολία.

   Ο Δελμούζος δικάστηκε στο Ανάπλι τον Απρίλη του 1914, εξαιτίας που δίδαξε στο Παρθεναγωγείο του Βόλου την αλήθεια, την εμορφιά και την Ελλάδα. Κύριοι κατήγοροί του εστάθηκαν δύο πνευματικά χολερόβλητοι άνθρωποι. Ένας δημοσιογράφος που τον έλεγαν Κούρτοβικ. Όνομα εβραίικο, που μου φέρνει στο νου το Λαζάρ Καγκάνοβιτς, τον έναν από τους τρεις που τους έμεινε πιστός ως το θάνατό του ο Ιωσήφ Στάλιν. Ο άλλος ήταν ο Επίσκοπος Δημητριάδος Γερμανός Μαυρομμάτης. Ένας καλόγερος αγράμματος, εμπαθής, ευρωτιών και αρκουδοφόρος, που οι δεσμοί του με την παιδεία, την αρετή και την Ελλάδα θυμίζουν την αγάπη του Κιουταχή και του Ιμπραήμ για τους Μεσολογγίτες.

Η κατηγορία κατά του Δελμούζου έγραφε: είναι άθεος, ανθέλληνας και διαφθορέας των νέων. Στη δίκη του Αναπλιού ο Δελμούζος με τη σθεναρή υπεράσπιση πολλών φωτισμένων Ελλήνων αθωώθηκε. Ωστόσο, αν ο χειμασμός του δεν εξελιχθηκε σε τραγωδία, σε κάθε περίπτωση έλαβε τους χαρακτήρες και τον τύπο του δράματος. Ήταν ένα συγκλονιστικό βίωμα κινδύνου, πικρίας και οδύνης που τον συνόδεψε σε όλη του τη ζωή. Από δω σαν παράπονο, από κει σαν σεμνή περηφάνια.

-------

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ - ΠΗΓΕΣ

Δελμούζου Α., Σαν Παραμύθι, 1911.

Δελμούζου Α., Μαράσλειο και ζωή, Αθήνα 1925

Δελμούζου Α., Δημοτικισμός και Παιδεία, Αθήνα 1927.

Δελμούζου Α. Οι πρώτες προσπάθειες στο Μαράσλειο, Αθήνα, 1930

Δελμούζου Α. Το πρόβλημα της Φιλοσοφικής Σχολής, Αθήνα 1944

Δελμούζου Α. Ο Φώτης Φωτιάδης και το παιδαγωγικό του έργο, Αθήνα 1947

Δελμούζου Α. Το κρυφό σχολειό 1908 - 1911, Αθήνα 1950.

Δελμούζου Α. Μελέτες και Πάρεργα, 2 τόμοι, Αθήνα 1958.

* Το σύντομο βιογραφικό που συνόδευε το άρθρο είχε ως εξής: "Ο Δημήτρης Λιαντίνης γεννήθηκε στην Πολοβίτσα της Λακεδαίμονος στα 1942. Χωριό που από το όνομά του ο συνθέτης Μποροντίν εμπνεύστηκε τους "πολοβιτσιανούς χορούς" στην όπερά του "Πρίγκιπας Ιγκόρ". Σπούδασε στην Αθήνα και τη Γερμανία. Είναι πανεπιστημιακός δάσκαλος. Έχει γράψει βιβλία για τον Ρίλκε, τον Νίτσε, τον Σολωμό, τον Καβάφη και τον Σεφέρη."

Πηγή

-Kαλῶς ἦλθες...

2012-01-01T00:14:00.003+02:00

Ἰβίσκου τὸ χρῶμα εἶχε ἡ λυγερόκορμη

μὲ τὰ μακρυὰ μαῦρα μαλλιά

νὰ ἀντιστέκωνται εἰς τοῦ ἀνέμου τὴν ἀναίδειαν ,

κραττῶντας μὲ τὰ λευκὰ της χέρια

τὸ τιμόνι τῆς μικρῆς βαρκοῦλας ,

μὲ ἔνα μικρὸν πανί

καὶ σύντροφον τὸν Αἴολον ,

ἐξεκίνησε νὰ πελαγωθῇ …

Σκέφθηκε νὰ κόψῃ μεμιᾶς ,
εἰς τὰ δυὸ τὴν θάλασσα
ἤ νὰ γυρίσῃ παντοῦ εἰς τὶς ἀκτὲς της
καὶ παρέα μὲ τὰ δελφίνια ,
νὰ περάσῃ τὴν μικρὴ της βαρκοῦλα
εἰς τὰ μάτια ὅλου τοῦ κόσμου …

Μῆνες τώρα …
θαρρῶ…χρόνους τώρα τὴν περιμένουν …
κι’ αὐτή ,
συνεχῶς μπαλώνει τὰ σαπιόξυλα
καὶ μὲ τὸ χέρι τοῦ Ἡλίου ,
περνᾶ ἐπάνω τους τὸ χρῶμα τῆς Ἀνατολῆς …
ἔντυσε τὴν κουπαστὴν μὲ λευκὸν τοῦ Ὀλύμπου
καὶ τὸ τιμόνι μὲ τριανταφυλλιά ,
ἀπὸ τὶς αὐλὲς τῶν Κυκλάδων μεγαλωμένη ,
ν’ ἀντέχῃ τὴν ἁρμῦρα καὶ τοὺς ἁλῆτες καιροὺς
μαθημένη …
μὲ κομμάτια ἀπ’ ἀτσάλι
ποὺ ξερνᾶ ἡ γῆ εἰς τὶς Θεμοπῦλες,
ἔγραψε τ’ ὄνομὰ της ἐμπρός…

Ἤρεμον αἷμα , φρέσκον , συγκέντρωσε…
προδομένων Ἡρώων Ἑλλήνων ,
καὶ ὅλο τὸ σκαρὶ ἄλοιψε ,
νὰ γίνῃ γερόν !
κι’ ἐπάνω ἦλθαν οἱ μέλισσες
καὶ οἱ βασιλοποῦλες
νὰ κερώσουν τὸ αἷμα …
κάθε ποὺ ἐρχόταν ἡ Ἄνοιξις ,
ἀπὸ μονάκριβον Ἄνθος τῶν Δελφῶν ,
ἐμάζευε τὴν γῦριν
καὶ μὲ τοὺς χρόνους ἔπλασε τὸ πανί !
ὡραῖον , γερόν ,
μοσχοβολᾶτον καὶ ὑπερήφανον ,
μὲ βλέμμα ποὺ τρομάζει τὰ πέλαγα …

Νερὰ κρυσταλλωμένα μὲ κόψιν σπαθιοῦ
τὴν πλώρην ἔκαμε …φοβερήν !
καὶ φορῶντας τῆς Ἑλλάδος τὸ ἔνδυμα ,
ἐξεκίνησε νὰ πελαγωθῇ …
σὲ κάθε λιμάνι κόσμος πολύς ,
μὲ τὰ γιορτινὰ του ἐνδεδυμένος ,
τὴν περιμένει μὲ χαρὰν λαμπρήν …
μὰ σὰν αὐτὴ πλησιάζῃ ,
ἔρχεται ὁ καιρὸς κακός !
καὶ ἡ βροχὴ μὲ λῦσσα τοὺς κτυπᾶ !
τοὺς σκορπίζει ὁ ἄνεμος
καὶ ἡ μικροῦλα βαρκοῦλα
μὲ τὴν μαυρομαλλοῦσα καπετάνισσα ,
βυράρουν …
καὶ ἀναζητοῦν ἀπάγγαια λιμάνια ,
μὲ τὴν ἐλπίδα πὼς κάποιος
θὰ πιάσῃ τὸ βιλάι ,
νὰ πάρῃ τὰ σχοινιὰ …νὰ δέσῃ …

Ἥλιος ἔκαιγε τὸ μικρὸν ἀγόρι ,
ξερακιανόν …
μὰ τὸ κορμάκι του γερὸν φαινόταν …
ἀπάνω εἰς τὶς μπίτες καθόταν
καὶ λαχταροῦσε νὰ μπαρκάρῃ …
μαζὶ μὲ τὴν καπετάνισσα
ἀνάμεσα εἰς τοῦ κόσμου τὰ γαλάζια
νὰ ζήσῃ ἐλεύθερος …
δὲν εἶχε γιορτινὰ νὰ φορέσῃ ,
οὔτε σημαιάκι νὰ κουνήσῃ
καὶ τὰ τρύπια παπούτσια του ,
δὲν θὰ τὰ χρειαζόταν πλέον εἰς τὴν βαρκοῦλαν …
καὶ πιὸ πέρα κόσμος πολύς
μὲ ἰαχὲς μὲ ζήτω καὶ καλοστολισμένος …
…οἱ κραυγὲς τῆς βροχῆς
ἔπεσαν μὲ ὁργισμένην ὁρμὴν έπάνω εἰς τὴν ἑορτὴν
καὶ τὸ πλῆθος ἄρχισε νὰ τρέχῃ μὲ φόβον …
…τὸ χαμόγελον τῆς καπετάνισσας
ἔγινε κόσμος ὡραῖος ἀνοιξιάτικος ,
σὰν εἶδε τὸν μικρὸν νὰ στέκῃ
μὲ τὰ μάτια βουρκωμένα ,
καθὼς τὸ γυάλισμα τοῦ σκαλισμένου μ’ ἀτσάλι
ὀνόματος τῆς βαρκοῦλας τὸν τύφλωνε …
ἦλθεν νὰ τὸν πνίξῃ ὁ καιρὸς
καὶ τὸ κῦμα τροφὴ του τὸν ἤθελε …
μὰ ὁ μικρὸς εἶχε ἤδη πηδήξει ἀπάνω
καὶ καθὼς ὁ Οὐρανὸς τὸν κτυποῦσε μανιασμένα ,
τὸ καλοσώρισμα τῆς καπετάνισσας
ἐστόλισε τὴν κακοκαιριὰ μὲ φῶς …
καλῶς ἦλθες μικρέ…
καλῶς ἦλθες εἰς τὸ « Ὄνειρον Τῆς Ἐλευθερίας »…

Φωτογραφίες τοίχου

Κι όρθια η Πράξη σαν αλεξικέραυνο

2011-12-25T21:05:00.000+02:00

γράφει ο Νικήτας Π. Κακκαβάς
Καρδιολόγος
Υπάρχει πάντα στην παιδική μας ηλικία μια στιγμή που ανοίγει μια πόρτα και μπαίνει το μέλλον.
(Graham Green, Βρετανός συγγραφέας)

Όποιος μεγάλωσε στη φυλακή, τη φυλακή θυμάται.
Όποιος μεγάλωσε στο παλάτι, το παλάτι θυμάται (Ινδική παροιμία)
Σε κάθε σχολείο ανάμεσα στους δέκα-είκοσι δασκάλους υπάρχει και ένας που ξεχωρίζει. ...συνέχεια

Πάνος Καμμένος: ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΣΤΑΛΕΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

2011-12-23T23:43:00.001+02:00

Δείτε τι είπε χθες στην επιτροπή Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας, ο Πάνος Καμμένος.
“Ο πρωθυπουργός εν γνώσει του παραπλανά τον Ελληνικό λαό, ..για να οδηγήσει στη υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης, η οποία θα νομιμοποιήσει την πρώτη σύμβαση και θα οδηγήσει στην παράδοση στο Αγγλικό δίκαιο ..”
Δείτε το εδώ

Κωστής Στεφανόπουλος... το χαμένο κομμάτι του ολέθριου παζλ της Μεταπολίτευσης

2011-12-19T21:44:00.000+02:00

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Η βλακώδης παρέμβασή του μπορεί να γκρεμίσει ολόκληρη τη Μεταπολίτευση.
Λάθος του, που γύρισε στον «τόπο του εγκλήματος».
..."Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απoλέσαι". Η Μεταπολίτευση μπρος στον βέβαιο "θάνατό" της έχει αρχίσει να πανικοβάλλεται και σε μια τέτοια περίπτωση τα λάθη δεν είναι μακριά. Λάθος της ήταν να εμφανίσει τον πρώην Πρόεδρο σαν αρθρογράφο της Καθημερινής ...συνέχεια

Θέλω να σώσω ότι απέμεινε από το παραμύθι που μεγάλωσα….

2011-12-10T19:10:00.001+02:00

Oνειρο…

Με τι θυμό να σ αντικρίσω;Δεν έμεινε άλλος να μοιραστώ……
ζωντάνεψε στα όνειρα μου και πήγε να με πνίξει…………
Λυγμός,οργή και δάκρυ…ένα με το μαξιλάρι….
Κι εσένα δε σε πρόλαβα…………
συνέχεια εδώ

Το όνομα της Μακεδονίας ΔΕΝ είναι ελληνική υπόθεση

2011-12-10T06:34:00.000+02:00

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Η Ελλάδα πρέπει να αποχωρήσει άμεσα από τις διαπραγματεύσεις.
Το "Μακεδονικό Ζήτημα" εξελίσσεται σε "βαρίδιο", που απειλεί να "βυθίσει" την ανθρωπότητα ολόκληρη σε μια νέα και πρωτοφανή βαρβαρότητα ...Μια βαρβαρότητα, που είναι βέβαιον ότι στο άμεσο μέλλον θα της κοστίσει πάρα πολύ ακριβά. Από τη στιγμή που κάποιοι ισχυροί παράγοντές της αποφάσισαν —για λόγους πολιτικών σκοπιμοτήτων— να αγνοήσουν την επιστήμη της ιστορίας, στην πραγματικότητα ανοίγουν τον "ασκό" του Αιόλου, χωρίς να γνωρίζουν τις συνέπειες που θα κληθούν ν' αντιμετωπίσουν στο άμεσο μέλλον.... συνέχεια

ΟΣΟ ΜΕΝΟΥΜΕ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΠΟΥ ΕΦΤΙΑΞΑΝ ΟΙ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ "ΜΠΑΜΠΟΥΛΕΣ" ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΨΥΧΗΣ, ΘΑ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΜΕ ΣΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΠΑΙΤΕΙΟΥΣ ΘΛΙΨΗΣ...

2011-12-08T08:24:00.002+02:00

Τα έχουμε πει σχεδόν όλα κι όμως τα πιο σημαντικά γιατί μένουν αναπάντητα. Μάλλον κάνουμε λάθος ερωτήσεις κι όλο μπλέκουμε σε λάθος μονοπάτια. Είναι η αιώνια πληγή του ανθρώπου να διστάζει μπροστά στα σταυροδρόμια και να περιμένει κάποιον να του φωνάξει που να πάει χωρίς να ρωτήσει μέσα του ποιος είναι ο σκοπός του ταξιδιού του. Να περιμένει μόνιμα κάποιον άλλον να του...
παρουσιάσει μια πυξίδα.
Ακόμα κι οι πιο απλοί οργανισμοί στη φύση ξέρουν να διαβάζουν τη πυξίδα τους. Εμείς νοιώθουμε συνέχεια χαμένοι. Είναι εύκολο τελικά να κατευθύνει τους ανθρώπους κάποιος αν απλά τους κατασκευάσει μια ψεύτικη ελπίδα ένα ψεύτικο σκοπό. Αυτό δεν έκαναν πάντα όσοι εξουσίαζαν αυτό το κόσμο? Αυτό δεν κάνουν και τώρα? Χαρίζουν δεκανίκια στους ανθρώπους που αισθάνονται μόνιμα φοβισμένοι να περπατήσουν μόνοι τους κι όταν θέλουν να τους υποτάξουν τους τα τραβάνε απότομα να νοιωσουν ΦΟΒΟ. Φόβος. Το μυστικό της επιτυχίας του παρανοικού πολιτισμού μας. Ανασφάλεια. Αβεβαιότητα. Ενα συνεχές - ναι αν κάνω αυτό και μου συμβεί το άλλο...- Και τότε από κάπου έρχεται η λύση λες και κολλάει γάντι - για να μην σου συμβεί το άλλο κάνε αυτό - Και κοστίζει τόσο.

Ενας μεγάλος πόλεμος ,πάλι, έχει αρχίσει ήδη. Κι όχι μόνο εδώ. Σε όλο το κόσμο. Θα υπάρξουν θύματα πολλά. Θα υπάρξει όμως κι η ευκαιρία να δούμε τα πράγματα από άλλη οπτική αυτή τη φορά? Θα κατορθώσουμε να ανοίξουμε κάποιο παράθυρο ή θα περάσουμε από το ένα κακό στο χειρότερο, καθότι φύση μαζοχιστής ο άνθρωπος αισθάνεται μια συνεχή ενοχή σε ότι κάνει λες και τη ζωή την έχει κλέψει, κι ένα σωρό παμπόνηροι που δεν πιστεύουν ούτε σε θεούς ούτε σε δαίμονες φυσικά γιατί έχουν αναγάγει το τομάρι τους στη θέση του Θεού, του έχουν εμφυσήσει την ιδέα πως η ζωή του πρέπει να είναι ένα συνεχές βάσανο. Πολύ καλή τεχνική αν σκεφτεί κανείς πως οι Κατεργάρηδες ζουν και θρέφονται από τους ανθρώπινους φόβους.

Η ανθρωπότητα με τη μορφή που έχει σήμερα βαδίζει πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί που ήδη έχει αρχίσει να σπάει...Σάπισε το νήμα και πολύ κράτησε . Η μεγάλη επιλογή πλέον δεν είναι αν θα είμαστε το άλφα ή βήτα στρατόπεδο, αν θα είμαστε εχθροί ή φίλοι μεταξύ μας, αλλά αν θα συνεχίσουμε να επιλέγουμε ότι πληγώνει συνέχεια τις ζωές μας ή αν θα συμφιλιωθούμε επί τέλους με την αληθινή ομορφιά της ζωής. Αν θα κατορθώσουμε να αποκωδικοποιήσουμε το νόημα της ύπαρξής μας. Αν δείξουμε λίγο σεβασμό στον ευαυτό μας και σε ότι μας περιβάλλει. Δεν είναι πολύπλοκη η λύση. Πολύπλοκα είναι τα τεχνάσματα για να μην βρούμε την άκρη. Η μεγάλες αλήθειες είναι απλές. Και τα όνειρα που κάνει ένα παιδί όταν γεννιέται είναι απλά. Μετά φροντίζουμε σιγά σιγά να του τα μετατρέψουμε σε αβάστακτους εφιάλτες.

Οι σοφοί είπαν πως ο άνθρωπος είναι η φύση που απόκτησε συνείδηση. Τι θλιβερό να βλέπουμε αυτόν τον άνθρωπο να μην καταφέρνει να αποκτήσει συνείδηση ποια είναι η φύση του....

Το τραγουδάκι ίσως φανεί άσχετο αλλά το άκουγα καθώς έγραφα κι είπα να το μοιραστώ μαζί σας.

Πηγή

Έρχονται δίκες εξπρές για πολιτικούς, επιχειρηματίες και δημοσίους υπαλλήλους

2011-12-06T06:39:00.001+02:00

Με διαδικασίες εξπρές θα εκδικάζονται υποθέσεις μεγάλου κοινωνικού ενδιαφέροντος και μείζονος δημοσίου συμφέροντος.
Σύμφωνα με εγκύκλιο του Αρείου Πάγου, η οποία εστάλη στους εισαγγελείς εφετών και πρωτοδικών, ο εισαγγελέας Ιωάννης Τέντες, ζητά από τους εισαγγελείς εφετών και πρωτοδικών να τον ενημερώσουν άμεσα για τις υποθέσεις κακουργηματικού χαρακτήρα που έχουν «ιδιαίτερα μεγάλο κοινωνικό ενδιαφέρον» ή είναι «μείζονος δημόσιου συμφέροντος»,...
προκειμένου οι προανακριτικές ενέργειες και η εκδίκασή τους να γίνονται
κατά προτεραιότητα σε σύντομο χρόνο.

Ο κ.Τέντες ενημερώνει τους εισαγγελείς εφετών και πρωτοδικών ότι δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο νόμος 4022/2011 για την «εκδίκαση πράξεων διαφθοράς πολιτικών και κρατικών αξιωματούχων, υποθέσεων μεγάλου κοινωνικού ενδιαφέροντος και μείζονος δημοσίου συμφέροντος».

eglimatikotita.gr

"Σταγονίδια" στη Σχολή Ευελπίδων;

2011-12-03T21:41:00.001+02:00

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
* Πού μας οδηγεί η Χούντα Παπαδήμου;
*Ποιοι ανοίγουν τις «ντουλάπες» με τους «σκελετούς» της ιστορίας μας;
*Ποιοι ετοιμάζουν παιχνίδια εις βάρος της Δημοκρατίας;
*Είναι φανερό ότι κάποιοι φασίστες, στην προσπάθειά τους να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, θα επιστρατεύσουν ακόμα και το «φάντασμα» του Τέως.
Ζούμε αναμφίβολα σε μια εποχή μεγάλων αλλαγών και πολλά από αυτά, τα οποία βιώνουμε, μας φαίνονται πρωτόγνωρα....συνέχεια

Βραδυφλεγής βόμβα για την κοινωνία η κακοποίηση ανηλίκων

2011-11-19T18:09:00.000+02:00

Η κακοποίηση ανηλίκων από τους γονείς ή στενούς συγγενείς απασχολεί την κοινωνία μας θεσμικά από την αρχαιότητα. Τα ελληνικά δικαστήρια κατά καιρούς αντιμετωπίζουν το πρόβλημα.
Το παιδί που έχει υποστεί κακοποίηση εάν δεν αποκτήσει κουλτούρα και υγιή ψυχισμό γίνεται βίαιος χαρακτήρας με αναπτυγμένες σαδιστικές τάσεις προς τους άλλους ανθρώπους. Το κακοποιημένο άτομο για να ξεφύγει ...
από τον σοβαρό τραυματισμό και τα βιώματα της κακοποίησής του, πρέπει να δεχθεί βομβαρδισμό παιδείας, πνευματικής ανάπτυξης, ψυχικής ισορροπίας και κοινωνικής θαλπωρής.
Διαφορετικά θα έχουμε άγρια εγκλήματα που θα καταλήγουν στα δικαστήρια και θα αναπαράγονται με διαφορετικές όμως εξωτερικεύσεις.
Δεν είναι τυχαίο ότι σε δίκη νεαρών βιαστών που είχα στη Λιβαδειά το έτος 1994 εις βάρος μίας κοπέλας 17 ετών εξακριβώθηκε από έρευνα ότι και οι τρεις δράστες είχαν τεράστια ψυχοπαθολογικά προβλήματα από άγρια κακοποίηση που είχαν υποστεί σε ηλικία 10 ετών. Το φοβερό είναι ότι οι δράστες στο πρόσωπο του θύματος έπαιρναν εκδίκηση για τη σωματική και ψυχολογική καταπίεσή τους που ήταν η μητέρα τους.
Ατυχώς ελάχιστες κακοποιήσεις ανηλίκων φθάνουν στη Δικαιοσύνη, διότι οι συγγενείς συγκαλύπτουν τα αδικήματα, λόγω της κοινωνικής κατακραυγής και έτσι βοηθούν τη διαιώνιση της ασθένειας.
Αξιοπρόσεκτο είναι ότι ο νεαρός δράστης της διπλής δολοφονίας συζύγου και πεθεράς που υπερασπίστηκα πρόσφατα στο Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών είχε βαθύτατα διαταραγμένη ψυχολογία από την άγρια κακοποίηση που δέχθηκε στα 12 του χρόνια από τη μητέρα του και τον χωρισμένο πατέρα του. Αποδείχθηκε στο δικαστήριο ότι ο δράστης οδηγήθηκε στο έγκλημα από κακοποίηση που δημιούργησε αντικοινωνική διαταραχή της προσωπικότητάς του.
Κλασικό παράδειγμα κακοποιημένου από τη γέννησή του που από έλλειψη κοινωνικής μέριμνας οδηγήθηκε στην αναπαραγωγή της βίας που γαλουχήθηκε.
Οι κακοποιημένοι νιώθουν εχθρότητα για τους ανθρώπους με έντονα ψυχωσικά συμπτώματα, με απρόβλεπτες εκρήξεις. Η μακροχρόνια δικαστική εμπειρία μας πείθει ότι πολλές φορές, εκτός από τον δράστη, κύρια είναι ένοχοι εκείνοι που κρύβονται πίσω του και που συντέλεσαν να γίνει εγκληματίας.
Η βία αναπαράγει βία.
Η μόνη θεραπευτική αγωγή για όλα αυτά τα φαινόμενα δεν είναι η καταστολή, αλλά η κοινωνική μέριμνα και η πρόληψη.
http://hamomilaki.blogspot.com/2007/01/blog-post_05.html

Ποιοι "έφαγαν" τον Γιωργάκη;

2011-11-17T20:44:00.001+02:00

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
* Ποιοι τον έβαλαν να «αυτοκτονήσει» με την πρόταση για δημοψήφισμα;

*Με ποιων τις «πλάτες» προκάλεσε ταραχή σε ολόκληρο τον Πλανήτη;

*Γιατί μαζί του θα την «πληρώσει» και ο διαβόητος Άκερμαν;
συνέχεια

Η παρέμβαση του Πάνου Καμμένου

2011-11-14T23:56:00.001+02:00

Δείτε την εδώ

11-11-11

2011-11-14T23:33:00.001+02:00

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Η μέρα που «παραδόθηκε» η Ελλάδα στις τραπεζικές δυνάμεις κατοχής.
Σήμερα ξεκινάει και επίσημα η ελληνική αντίσταση στην Κυβέρνηση των Τραπεζιτών και Τοκογλύφων.
Ο «κουκουλοφόρος» Εφιάλτης της νέας εθνικής προδοσίας είναι ο Αντώνης Σαμαράς.
...Με διαφορά ο μεγαλύτερος προδότης της μεταπολεμικής Ελλάδας.
Η 11-11-2011 θα είναι μια ημέρα,... συνέχεια

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΡΘΟΤΗΤΟΣ

2011-11-13T04:21:00.005+02:00

William Lind 5 Φεβρουρίου 2000
Από που προέρχονται όλα αυτά που ακούμε σήμερα,- οι θυματοποιημένες φεμινίστριες, το κινημα για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων,οι πλασματικές στατιστικές, η πλαστογραφημένη ιστορία,τα ψέματα, οι απαιτήσεις, όλα τα υπόλοιπα συναφή- από που προέρχονται; Για πρώτη φορά στην Ιστορία μας πρέπει να φοβόμαστε μη τυχόν χρησιμοποιήσομε λάθος λέξη, κάποια λέξη η οποία είναι ενδεχόμενο να καταγγελθεί ως προσβλητικη ή ωμή, ρατσιστική , σεξιστική ή ομοφοβική...συνέχεια

Άντε να κάνουμε ένα βήμα, να βάλουμε μπροστά…

2011-11-13T03:24:00.000+02:00

Ετούτες τις ημέρες συνηθίζουμε σαν λαός να βρισκόμαστε οι οικογένειες και να γιορτάζουμε την «Λαμπρή». Το Πάσχα και η Ανάσταση για εμάς τους Έλληνες είναι μία βιωματική κατάσταση, όχι λόγω θρησκείας, αλλά κυρίως λόγω ιστορίας. Τέτοιες ημέρες γεμίζουμε τα τραπέζια στα σπιτικά μας στα χωριά και κάνουμε κουβέντες…

Σε μια τέτοια κουβέντα βρέθηκα, όπου ένας γέροντας 85 χρονών μας μίλησε γι αυτά που σήμερα ζούμε. Και μίλησε με παράπονο, αλλά και με περηφάνια. Δυστυχώς, δεν μπόρεσα να γράψω ολόκληρη την κουβέντα του από την αρχή, μα το όσο μπόρεσα αξίζει να το μελετήσουμε όλοι εμείς που λέμε πολλά και δεν κάνουμε τίποτε.

«Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται»! Δυστυχώς, η σοφία του λαού σήμερα ζωντανεύει ολόγυρά μας, γίνεται σάρκα από τη σάρκα μας και οστά από τα οστά μας. Εμείς, οι έξυπνος λαός, εμείς που τίποτε δεν μας φοβίζει, σήμερα γενήκαμε δούλοι των δούλων και τρέμουμε μην χάσουμε τους ξευτελισμένους άρχοντές μας!!!

Έχω θυμώσει αδέρφια και ο θυμός μου δεν είναι με τούτους τους λεγάμενους, τους κοσμοπολίτες, τους περιλάλητους και περισπούδαστους που μας καθίσανε στον σβέρκο. Θύμωσα με εμένα, θύμωσα με εσάς. Γιατί μωρέ δεχόμαστε άπραγοι τοις βουλές τους; Γιατί τρώμε αμάσητο αυτά που οι χαφιέδες τους μας ταΐζουν καθημερινά; Μόλις λέμε πως πάμε να βρούμε το βήμα μας, να ΄σου πετάγεται ένας –δήθεν ανάμεσό μας- και καταριέται εκείνους που δεν σηκώνουν την θωριά τους…! Εκείνους που τιμούν τον όρκο τους, που σέβονται το νόμο και αυτό που εκφράζουν. Μιλάω για τα γραφόμενα και τις κατηγόριες σε έντιμους στρατιωτικούς ή αστυνομικούς και σε πολιτικούς που ντρέπονται για όσα ζούνε και η φωνή τους έχει γίνει άχρηστο σκουπίδι ανάμεσα σε άλλα σκουπίδια. Μιλάω για όλους όσους προσπαθούνε να μας σηκώσουν, να μας δώσουν κουράγιο, να μας ενώσουν ενάντια στους «απέναντι»… Κι εμείς τους λοιδωρούμε!

Γιατί ρε παιδιά μου; Τους ξέρουμε και από τα χτες; Και αν ναι, τι ξέρουμε; Αυτά που μας είπαν ή αυτά που έχουνε δει τα μάτια μας; Ειλικρινά, σας ρωτάω, είστε σίγουροι πως μήτε για εσάς έχει να πει ο γείτονάς σας, ο φίλος σας ή ο αδερφός σας; Αφού ξέρετε τι ράτσα είμαστε… Έξυπνοι πολύ και άλλο τόσο βλάκες. Φιλότιμοι πολύ και άλλο τόσο περήφανοι. Σαν το πουλί από τη μύτη μας πιάνουνε ετούτοι μωρέ και δεν το βλέπουμε; Η μύτη μας, η περηφάνια μας, στέκει ορθή, ψηλά και διεκδικούμε όλοι μας το αλάθητο. Πρώτος εγώ… Η μεγάλα μας κατάρα σήμερα μας κρατάει πεσμένους στο χώμα, εκεί που μας θέλουνε οι ψευτοαρχοντάδες μας. Κι εμείς, λαλούμε σαν τα κοκόρια και μετά… σιωπή. Γιατί μωρέ;

Ελάτε να βάλουμε μετάνοια μεταξύ μας… ελάτε ρε αδέρφια, ελάτε παιδιά μου να μονοιάσουμε. Ελάτε να χωρίσουμε σαν την ήρα από το στάρι και να σταθούμε απέναντί τους. Μας τρέμουν μωρέ, και τρίζουν τα κόκαλά τους από το φόβο τους όταν σκέφτονται πως εμείς θα γενούμε ένα αντί για σκορποχώρι που μας θέλουν… Τρέμει η ψυχή τους, σας το ορκίζομαι, όταν περνάει από το φτωχό τους το μυαλό πως θα καταφέρουμε να δούμε μπροστά και να ξεχωρίσουμε τα εμπόδια που μας κρατάνε. Ανθρωπάκια, δουλικά του κερατά, δίχως ανθρωπιά, σκατοσακούλες είναι όλοι τους. Κι εμείς σκύβουμε στους πλερωμένους και βουβοί λέμε ναι στις αλυσίδες που μας βάζουνε…

Μπήκαν στα σπίτια μας τα λυμασμένα και μας παίρνουν τις περιουσίες μας, σκοτώνουν το αύριο των παιδιών μας, κλέβουν το φαγητό μας, πουλάνε τους τάφους των γονιών μας κι εμείς ακόμη στεκόμαστε, αγάλματα θαρρείς και τους κοιτάμε!!! Ποιους; Τους λιμάρηδες, που κάποιοι τους έχουν για να ακουμπάνε τα πόδια τους στο δικό μας το βιός!!! Σιγά ρε αδέρφια, να το μετρήσουμε το πράμα, να το σκεφτούμε και να αποφασίσουμε, θα βρεθεί κάποιος ρουφιάνος κοντυλοφόρος τους να μας επεί. Τι σιγά ορέ; Το δικό σου σπιτικό χάνεται; Μήπως το δικό σου το παιδί γκρεμίζεται στα σκλαβοπάζαρα των αφεντάδων σου; Μήπως το δικό σου το πιάτο ορέ έχει μείνει άδειο;

Στη βράση κολλάει το σίδερο πατριώτες. Στη βράση μας έχουνε βάλει ολουνούς μας για να γεμίσουν τα δικά τους τα πιάτα με την δική μας την πραμάτεια. Πόσα ψέματα μας έχουνε πει; Τα μέτρησε κανείς σας; Να βγει να μας τα αραδιάσει. Πόσες φορές μας έχουνε γελάσει πετώντας ψίχουλα από το τραπέζι που κάνανε τα γλέντια τους, για να έχουνε να πούνε σήμερα πως μαζί τα φάγαμε; Και αφού τα φάγαμε μαζί, γιατί ρε ομορφάντρες μόνο το δικό μας το πιάτο αδειάζει αλλά το δικό σας όσο πάει και γιομίζει περσότερο; Δεν θέλω την απάντησή σας… Λαδιάρηδες, κλεφτοκοτάδες και δουλικά ήσασταν από γενισιμιού σας. Εμείς, ολουνούς όπως μας βλέπετε, κρατούσαμε το καράβι όσο εσείς γλεντούσατε και βρωμίζατε το καράβι που θα έπρεπε να τιμάτε σαν τη μάνα σας και να προσέχετε σαν τα μάτια σας. Και σήμερα μας βάζετε σπιούνους, τους ρουφιάνους σας, για να μας βάλετε να μαλώσουμε αναμεταξύ μας, για να μην σταθούμε όλοι μας απέναντί σας και να σας ζητήσουμε την πλερωμή για όλα αυτά που κάνατε και για όλα αυτά που δεν κάνατε;

Καλά τους τα λέω παιδιά μου; Αν τους τα λέω καλά, τότε τα λέω και σε σας. Ανάξιοι σταθήκαμε στο χρέος των προγόνων. Ανάξιοι σταθήκαμε στο χρέος των παιδιών μας. Ανάξιοι σταθήκαμε, αφού δεχτήκαμε το χρέος αυτονόνε. Γιατί μωρέ; Πάψαμε να είμαστε πατριώτες; Γιατί πέφτουμε στην παγίδα που τόσες φορές μας ρίξανε; Δεν μάθαμε από την ιστορία μας; Έχει καλώς, αφού σήμερα η ιστορία είναι γραμμένοι όπως τηνε θέλουνε οι αρχοντάδες μας και όχι όπως έγινε στ' αλήθεια. Μα, δεν μάθαμε και από το χτες που έγινε μαύρο σήμερα και ανύπαρκτο αύριο; Ε, τότενες είμαστε άχρηστοι. Μία παγίδα μας βάζουνε και πάντα την πατάμε. Διχόνοια… Διχόνοια που μας τρώει τα σωθικά όταν τους αφήνουμε να κάνουν την σπορά της. Ε! Ας σταματήσει ετούτο το κακό… Ήρθε αυτή η ώρα…

Κι εσύ, που αναρωτιέσαι που να κρατηθείς, σε ποιόν να ακουμπήσεις για να πατήσεις σε ένα σίγουρο αύριο, ένα έχω να σου πω αδερφέ μου: Ακούμπα στην καρδιά σου. Ακούμπα στο παιδί σου. Αν θέλεις, έλα πιάσου από το δικό μου χέρι. Και ας κάμουμε ένα βήμα εμπρός. Όχι άλλο πίσω… Και άμα τελειώσει η δουλειά που η ιστορία και το κακό μας το κεφάλι μας έχουνε αναθέσει, τότε να κάτσουμε και με ορμήνεια το καλό του σπιτιού μας, το καλό της μάνας μας της πατρίδας, να αποφασίσωμε. Να βρούμε τον άνθρωπο που δίπλα μας θα παλέψει, αυτόν που θα μοιραστεί τα ονείρατά μας και να του δώσουμε την ευθύνη να οδηγήσει το καράβι με καθαρή καρδιά…

Τι λες εσύ που φωνάζεις τώρα δα; Αυτά είναι όνειρα και έτσι θα πάμε άπατοι στην καταστροφή; Ίσως να είναι κι έτσι όπως τα λέει η αφεντιά σου, μα ίσως και όχι. Και ξέρεις κάτι να σου πω; Και αν κάνομε λάθος όλοι μας και κινδυνεύσει η πατρίδα μας, θα είμαστε περήφανοι που παλέψαμε και δεν σκύψαμε στους κλεφταράδες. Αλλά, θέλεις να σου πω και κάτι ακόμα; Όταν οι άνθρωποι σηκώνονται, όταν φωνάζουν και απαιτούνε το δίκιο τους, όπως το μωρό κλαίει ζητώντας να το ταΐσει η μάνα, τότε οι εξουσίες τρέμουν και αν δεν σκορπίσουν τρέχοντας πιότερα γρήγορα και από τον άνεμο, τότε προσπαθούνε να μας εκαλοπιάσουν έναν - έναν ή όλου μαζί και μας δίνουνε από τα κλεμένα ελπίζοντας να μας κοροϊδέψουν πάλι ή… ελπίζοντας να κρατήσουν τα κεφάλια τους στους λαιμούς τους. Πάντα οι εξουσίες έτρεμαν τον κοσμάκη, όταν αυτός εθύμωνε. Και ξέρεις γιατί συμβαίνει αυτό παιδί μου; Επειδή οι πραγματικές εξουσίες είναι στα χέρια τα δικά σου, του διπλανού σου, ολονών μας. Εμείς δίνουμε τις εξουσίες. Εμείς τις παίρνουμε πίσω. Έτσι πάει το πράμα. Έτσι πρέπει να πάει και σήμερα το πράμα. Τέρμα η κοροϊδία. Από λόγια ακούσαμε πολλά. Από τη μέρα που κι εγώ γεννήθηκα άκουγα μόνο λόγια, ψεύτικα και μεγάλα. Μόνο που σήμερα από ετούτα τα ψεύτικα τα λόγια χάνουμε τη δουλειά μας, χάνουμε τα σπίτια μας, χάνουμε τα παιδιά μας. Χάνουμε την ιστορία μας και εύχομαι μη δώσει ο Θεός και δούμε να χάνουμε την περφάνια μας και χώματα από την πατρίδα μας.

Και πούθε να βρούμε εκείνον που θα πάρει το βάρος και την ευθύνη να μας σηκώσει ξανά; Ο Θεός ξέρει και θα μας τονε φανερώσει. Να είστε σίγουροι γι αυτό. Δοκιμάστε μια φορά να αφήκετε τους εαυτούς σας στα χέρια του. Μέχρι τώρα άκριτα ή για μικροδουλειές και μικροσυμφέροντά σας, δίνατε την ευθύνη σε ανθρώπους που δεν το άξιζαν και που σας γέλασαν ξανά και ξανά. Επιτέλους! Άντε να βάλουμε μπροστά, να δώσουμε ένα τέλος σε αυτά τα κακορίζικα δουλικά και να αρχίσουμε το χτίσιμο, γιατί χαλάσανε πολύ απ’ την πατρίδα μας…

Ετούτα είχα να σας πω και συγχωρέστε με, αγράμματος άνθρωπος είμαι και δεν ξέρω να τα πω αλλιώς. Δώστε το σχώριο σας άμα σας κούρασα ή αν σας στενοχώρησα με τα πολλά που σας είπα. Δεν ξεύρω να τα λέω αλλιώς. Δεν μπορεί η καρδιά μου να τα πει όπως τα λένε οι διαβασμένοι και οι γραμματιζούμενοι… Μα, να σας το ξομολογηθώ, δεν μπορώ να είμαι άλλο σκλάβος για να ταΐζω άχρηστους επαγγελματίες πολιτικάντηδες. Σ’ όλη μου τη ζωή πάλευα με το χώμα και με τον ιδρώτα μου κατάφερα να έχω όλους εσάς σήμερα τριγύρω μου. Δεν έχω φοβηθεί τίποτε κι ας πέρασα δύσκολα χρόνια που εύχομαι να μην ζήσετε εσείς. Μονάχα δύο πράγματα είχα στο νου μου πάντα να με ορίζουν. Ένα ήταν η ορμήνεια του σχωρεμένου του πατέρα μου που μου είπε, να μην αφήσεις ποτέ άλλονε να γίνει κύρης του σπιτιού σου. Το δεύτερο είναι ο Θεός που η αγάπη Του μου έδωκε τη χαρά να ζήσω σε ετούτη τη γη. Και δεν έπαψα ποτέ να τον ευχαριστάω γι αυτό… Σ' όλα όσα σας είπα μπορεί να κάνω και λάθος. Άνθρωπος είμαι, αγαπάτε με. Μα εσείς, αν ξεύρετε το σωστό, κάντε το. Κάντε το βήμα, βάλτε μπροστά... Δεν αντέχει η καρδιά μου να σας βλέπει άλλο έτσι...

Κωνσταντίνος

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ

2011-11-11T20:23:00.000+02:00

Η Ελλάδα είναι πλέον επίσημη αποικία του καρτέλ. Το καρτέλ θα εισπράττει τους φόρους του κανονικά. Οι ιθαγενείς, ανάξιοι και ανήθικοι, ούτε αποζητούν, ούτε αξίζουν την ελευθερία. Ούτε τη Δημοκρατία. Από εδώ και στο εξής, πρωθυπουργό θα διορίζει το καρτέλ. Το καρτέλ ξέρει πως θα τηρηθούν τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι δανειακές συμβάσεις....

Το σχέδιο προχωράει σύμφωνα με το πρόγραμμα. Πλέον, πρωθυπουργός της χώρας είναι ένας λαμπρός υπάλληλος που έχει αποδείξει την πίστη και την αφοσίωση του στο καρτέλ όσο ήταν πρόεδρος της κεντρικής τράπεζας, ένας πιστός πολεμιστής του που το καρτέλ έχει ήδη τιμήσει με τη θέση του αντιπροέδρου της ΕΚΤ.

Στην αποικία θα επιβληθεί η κυριαρχία των αριθμών. Οι δείκτες θα θριαμβεύσουν. Θα σταματήσουν πια όλες αυτές οι ανοησίες για τα δικαιώματα των ιθαγενών και τις απαιτήσεις τους και τις κοινωνικές τους ανησυχίες. Οι ιθαγενείς πρέπει να κοιτάνε τη δουλειά τους. Να εργάζονται για να πληρώνουν φόρους. Δε χρειάζεται να είναι μορφωμένοι. Ούτε και συμφέρει να τους περιθάλπεις όταν πληγώνονται ή όταν αρρωσταίνουν. Το καρτέλ μπορεί απλώς να τους αποσύρει και να κάνει τη δουλειά του με άλλους. Οι ιθαγενείς περιμένουν στην ουρά να δουλέψουν για ένα κομμάτι ψωμί.

Στο όλο εγχείρημα αποφασιστικό ρόλο έπαιξαν τα όπλα του καρτέλ. Αυτός που ελέγχει το κουτί, μπορεί να αλλάζει το νόημα των λέξεων στο κεφάλι των ιθαγενών και καταφέρνει να τους πείσει ότι το να αποφασίζουν είναι κακό και καταφέρνει να τους κάνει να ανακουφιστούν όταν τους αφαιρεί το δικαίωμα των εκλογών και τους επιβάλλει τον διοικητή τους. Και όσο πιο αμόρφωτοι είναι οι ιθαγενείς, τόσο πιο εύκολα τους ελέγχει κανείς.

Η τελική δοκιμή του συστήματος ελέγχου, έγινε με το δημοψήφισμα και είχε θεαματικά αποτελέσματα. Οι ιθαγενείς αποσβολώθηκαν. Ακόμα και αυτοί που ζητούσαν δημοψήφισμα, τώρα δεν το θέλουν. Τώρα, ούτε εκλογές δε θέλουν. Το καρτέλ, θα πείσει τους ιθαγενείς ότι δε χρειάζεται να ασχολούνται με αυτά. Θα τους πείσει, ότι ακόμα και η πιο σκληρή του απόφαση είναι απολύτως απαραίτητο να εφαρμοστεί.

Γι αυτό λοιπόν, συν-ιθαγενή, προσπάθησε να καταλάβεις τι γίνεται και πάρε την απόφαση να κάνεις κάτι. Δείξε ότι είμαστε πολιτισμένοι. Και ότι δε θα επιτρέψεις να συμβούν όλα αυτά. Βγες τώρα από το καλύβι και ζήτα εκλογές. Κάντο τώρα, γιατί μετά δε θα μπορείς. Το καρτέλ θα κάψει και το καλύβι και το χωριό.

Ένας ιθαγενής αδερφός σου.

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

Αυτή τη συμφωνία (EFSF) θα την υπογράψετε κ. Βουλευτές ;; Για τη ΝΔ μιλάμε…

2011-11-11T19:53:00.001+02:00

ΠΑΡΤΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΤΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΤΕ ΚΑΙ ΑΠΕΜΠΟΛΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΥΙΟΘΕΤΏΝΤΑΣ ΤΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΚΑΙ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ ΤΟ… ΔΟΥΚΑΤΟ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΜΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΕΑΝ ΤΟ ΥΠΟΓΡΑΨΕΤΕ.
Δείτε τι γράφαμε στις 12 Αυγ.201 …Εκχώρησαν την εθνική κυριαρχία και τώρα ψάχνουν για νομιμοποίηση και συνενόχους…
Προσέξτε τώρα τι γίνεται… συνέχεια

ΧΟΡΕΥΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

2011-11-10T22:18:00.001+02:00

Ο Παπανδρέου ήταν εγκλωβισμένος από την ιδία την πολιτική του , και, καιρό τώρα έψαχνε πως θα δραπετεύσει .
Μετά τον εορτασμό της 28 Οκτωβρίου , κατάλαβε ότι είχε χάσει πλέον την μάχη με τον Ελληνικό λαό , και, πώς δεν θα μπορούσε να συνεχίσει να διαδραματίζει ΚΑΝΕΝΑ
πλέον ρόλο στην αντιπαράθεση εναντίον του .
Κινδύνευε !
Είχε χάσει την ικανότητά του να διατηρεί την αστική τάξη .
Ενώ , είχε ήδη δολοφονήσει , ένα άνεργο οικοδόμο , με τα χημικά αέρια των πραιτοριανών προστατών του , και ,...
δεν ήθελε να κυβερνήσει πλέον μια χώρα που την είχε μετατρέψει σε ένα αστυνομικό κράτος , ούτε και να αρχίσει μια επανάσταση επί των ημερών του.

Και έτσι επέπλευσε με το σωσίβιο του δημοψηφίσματος , καθώς έξυπνα καθαίρεσε τον εαυτό του , απ-ενοχοποιώντας το πρόσωπο του , όσο το δυνατόν περισσότερο , και , αφήνοντας την Ελλάδα με το ΔΝΤ / ΕΕ ως ηγέτες της , ενώ αλυσόδεσε τους φτωχούς Έλληνες που τον εξέλεξαν .
Τους αλυσόδεσε και αυτούς και τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους , με τις αλυσίδες του χρέους , και, την ατελείωτη ΣΚΛΑΒΙΑ του !

Ο δε τυφλός βουλευτής του , ο κούρου-τέτοιος , αφού πρώτα ψήφισε υπέρ της ψευδό-ελληνοποιησεως 700 χιλιάδων πακιστανο-αλβανων , ώστε να αλλάξει την δημογραφική σύνθεση της χώρας , ως γνήσιος πασοκοπροδοτης άλλωστε , ακολούθως εψήφισε και το μνημόνιο ένα , έχει σήμερα το θράσος , να το παίζει και εθνικός ήρωας , και , να ζητά την ψήφο μας για να μας «σώσει » ακόμη χειρότερα .
Μάλλον είναι και αυτός « απλά απολύτως παράφρων »!
Αυτός ή εμείς που τον αφήνουμε να συνεχίζει ;

Ενώ συνολικό και απόλυτο χάος βασιλεύει στην Ελλάδα , η πολύ-εξαγγελθείσα γάλλο-γερμανική “ολοκληρωμένη στρατηγική” λύση, κατέρρευσε.
Όμως κανείς μας δεν πρέπει να εκπλήσσεται .

Η αποτυχία της συμφωνίας της 26-27 Οκτωβρίου ήταν αναπόφευκτη – αν μη τι άλλο ,
« ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΣΥΜΦΩΝΙΑ »
Το “οικειοθελώς αποδεκτό” “50 % κούρεμα” των κατόχων των ελληνικών κρατικών ομολόγων στον ιδιωτικό τομέα, « ήταν ένας μύθος ».
Δεν υπήρξε καμία απόφαση , όσον αφορά τις μετοχές , την λήξη των , ή π.χ. τα ποσοστά συμμετοχής , όπως ήταν σαφές σε όποιον κοίταξε πέρα από τα πρωτοσέλιδα .
Παρουσιάστηκε ως νίκη δια τους θαρραλέους μας πολιτικούς , επάνω στους κακούς τραπεζίτες , αλλά αυτό ακούστηκε μόνο από τους ημετέρους μας presstitude των ΜΜΕ , διότι πρόκειται περί ατόμων χαμηλού επιπέδου , τα οποία επιπροσθέτως αγνοούν ακόμη και τα στοιχειώδη , τουναντίον γνωρίζουν να κάνουν τα φερέφωνα της εκαστοτε κυβέρνησης , ως εκφωνητές πλαστών ειδήσεων που τρομοκρατούν τους αθώους πολίτες.

Φυσικά οι Έλληνες πολιτικοί μας και συγχρόνως τσιράκια των illumnist , αποδεικνύονται ακόμη πιο άσχετοι από τους presstitude , διότι μέχρι και σήμερα 9 -10 Νοεμβρίου δεν έχουν καταλάβει ακόμη ότι το πουλάκι της ΕΥΡΩ-διάσωσης πέταξε , και , όμως εκείνοι επιμένουν να συζητούν ακόμη αυτό το θέμα .

Ακριβώς διότι το νέο Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας , δεν θα είναι σε θέση να αυξήσει τα δανειακά κεφάλαια, των οποίων η εγγύηση είναι τόσο θολή επειδή ποιος αλήθεια μπορεί να εγγυηθεί για αυτά τα ποσά ;
Τελικά κανένας Έλληνας πολίτικος δεν βλέπει ότι η δυνατότητα να διαθέσει η Κίνα όλα αυτά τα μετρητά , φαίνεται τώρα πλέον, ακόμη λιγότερο πιθανή από ό, τι πριν ;

Το Bloomberg αναφέρει ότι σύμφωνα με το http://www.handelsblatt.com ( θα βγει αύριο ), ότι η κα Μέρκελ εξετάζει τρόπους για να επιτρέψει στις χώρες να εγκαταλείψουν το ευρώ.
«Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ εκ του κόμματος της Χριστιανο-Δημοκρατικής Ένωσης , επιθυμεί να καταστεί δυνατό για μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εξέλθουν από τη ζώνη του ευρώ, όπως αναφέρει η Handelsblatt http://www.handelsblatt.com/ , σε μια προεπισκόπηση ενός άρθρου που θα δημοσιευθεί αύριο, επικαλούμενη ανώνυμους συμμετέχοντες στη συζήτηση » .

Μια επιτροπή μέσα στο κόμμα, η οποία διαμορφώνει το πλαίσιο νόμου , που θα παρουσιαστεί σε συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας πρότεινε να επιτραπεί στα μέλη του ευρώ, που δεν θέλουν ή δεν είναι σε θέση να συμμορφωθούν με τους κοινούς κανόνες του νομίσματος , να εγκαταλείψουν το ευρώ, χωρίς όμως να απολέσουν
και την συμμετοχή τους στην ΕΕ , σύμφωνα με την εφημερίδα .

Λες και το θέμα μας για να αποχωρήσουμε από την ζώνη του ευρώ έγκειται στο εάν θα το εγκρίνει η όχι η κυρία Άνγκελα Μέρκελ; ή εάν θα μπορέσουμε να εκλέξουμε μια κυβέρνηση η οποία να γνωρίζει πως θα πρέπει να προετοιμάσει την χώρα δια την ομαλή έξοδο από την ευρωζώνη με διαγραφή των χρεών της και την πλέον κατάλληλη ισοτιμία , κατά την νέα αυτή μετά-ευρώ περίοδο των διαπραγματεύσεων του χρέους μας , ώστε να μην «κατορθώσουμε» και διπλασιάσουμε τα εναπομένοντα χρέη; ( διότι κάτι σαΐνια «υπουργαρες μας …») μέχρι το καλοκαίρι που θα έλθουν οι τουρίστες , οπότε θα πρέπει να αλλάξει η ισοτιμία , για την προσέλκυση των ( Ελλάδα = φθηνή για τουρισμό χώρα ).

Αυτό το δε το «θα το εγκρίνει ή όχι η κυρία Άνγκελα Μέρκελ» μοιάζει πάρα πολύ σαν απειλή της προς την Ελλάδα και την Ιταλία .Από την άλλη όμως , καμία χώρα εκτός της Γερμανίας , δεν εξαρτάται περισσότερο οικονομικά από την επιβίωση του ευρώ:
Γερμανία = το εργοστάσιο παραγωγής εξαγωγών , ο μεγαλύτερος εξαγωγέας στον κόσμο, μέχρι και την Κίνα να ξεπέρασε το προηγούμενο έτος.
Άνθισε δε γιατί οι χώρες της Ευρωζώνης θα μπορούσαν να δανείζονται απεριόριστα ποσά ευρώ για την αγορά γερμανικών προϊόντων.
Αλλά να τώρα που το τρένο έχει σταματήσει μπροστά σε ένα βουνό του ανεξέλεγκτου κρατικού χρέους, η Γερμανία βρίσκεται σε πόλεμο-με τον εαυτό της .
Η Ηρωική επιμονή της Γερμανίας σχετικά με τη νομισματική πειθαρχία πιέζει τις υπερχρεωμένες χώρες της Ευρωζώνης στα πρόθυρα της διάλυσης , ενώ αυτό που φοβούνται περισσότερο οι Γερμανοί εξαγωγείς, είναι η ιδία η Γερμάνια .

Ήδη, η γερμανικές βιομηχανικές παραγγελίες έχουν αρχίσει την βουτιά.
Οι εξαγωγείς πανικοβάλλονται: οι παραγγελίες έπεσαν στο γκρεμό κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, που οδηγεί στην χειρότερη τριμηνιαία πτώση του ΑΕΠ στην ιστορία της. Η γερμανική οικονομία ζει και πεθαίνει από τις εξαγωγές της.
«Η budesbank εναντίον της Γερμανικής βιομηχανίας» . (ένας ενδο-γερμανικός πόλεμος)

Μια αυξανόμενη φυγή των επενδυτών από τα ιταλικά ομόλογα, ωθούμενη από την πολιτική κρίση στην Ιταλία και την Ελλάδα, θέτει το διακύβευμα για την διετή κρίση χρέους της ευρωζώνης.
Εν τω μεταξύ τα 10ετη Ιταλικά ομολόγα πέταξαν στα ύψη πάνω από 7,4%!
Αυτή είναι η τρομακτική κατάρρευση στην ιταλική αγορά ομολόγων !
Η Ιταλία έχει τελειώσει: “Μαθηματικά πέρα από το σημείο χωρίς επιστροφή”!(Barclays)
Η Οικονομική ζώνη πυράς της Ευρώπης μπορεί να στραφεί προς την Ιταλία. Απαισιόδοξες προβλέψεις έχουν ήδη προκαλέσει ένα σύνδρομο πανικού επί των τιμών του πετρελαίου. Η ευρωζώνη μπορεί να επιβιώσει μιας ελληνικής χρεοκοπίας, αλλά η κατάρρευση της ιταλικής κλίμακας οικονομία θα σημαίνει τη διάλυση της ζώνης και, ενδεχομένως, την αρχή μιας νέας παγκόσμιας κρίσης.

Ένας ισχυρός οικονομικός σεισμός συμβαίνει τώρα .
Οι χρηματιστηριακές αγορές σε όλη την Ευρώπη και οι προοπτικές των S & P καταβαραθρώνονται !
Το παιχνίδι είναι πλέον για την συνέχιση ύπαρξης της Ευρωζώνη.
Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε πως τα γερμανικά γαϊδούρια θα διασώσουν την Ιταλία. Διαφορετικά, το ντόμινο έχει ήδη αρχίσει.

Και εάν όλα πέσουν σαν πύργοι στην άμμο , τότε δικαίως θα αναρωτιόμαστε για χρόνια: Ποιος όμως ήταν ; έστω και ένας , από τους λόγους για αυτήν την μεγάλη αγριότητα των περικοπών και της λιτότητας , όπου δεκάδες χιλιάδες Ευρωπαίοι έχουν ήδη χαθεί, οι δε αυτοκτονίες είναι ατελείωτες !
Η ΕΕ χρησιμοποιεί αυτή την«κρίση» για να απορροφήσει όλα τα εθνικά δημοκρατικά κράτη μέλη της .
Φαίνεται σε μας ότι αυτή η αυτό-δημιουργούμενη οικονομική και πολιτική «κρίση» θα οδηγήσει στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση «έκτακτης ανάγκης», μια Ευρωπαϊκή γερμανική ηγεσία εκ των μη εκλεγμένων . Μια ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΦΡΑΣΗ της μαρξιστικής δικτατορίας, που σχηματίζεται από την «ανάγκη», «ΤΑΧΑ » για το καλό του λαού .

Αυτό εξαπλώνεται σιγά-σιγά σε όλη την ΕΕ , μαζί με την αλλοίωση του αυτόχθονος πληθυσμού των πρώην εθνικών κρατών , καθώς ο έλεγχος είναι ευκολότερος επάνω σε ομάδες πληθυσμού , που δεν έχουν κάποιον εθνικό ή και θρησκευτικό δεσμό μεταξύ των .
Στο σύνολο της Δύσης για την ακρίβεια , ενώ την ιδία στιγμή η Ρωσία κινείται , και , ήδη δια των χθεσινών συμφωνιών της με την Γερμανία δια του «nord stream»
( οι Ελληνικές ειδήσεις δεν λένε τίποτα πλέον τελικά ) κινείται να διεκδικήσει τη Βαλτική … … .. η δε Κίνα την Ταϊβάν.

Ίσως, οι Μάγια έκαναν λάθος μόνο στο έτος .
Ίσως , το 2012 είναι μια αποφασιστική ημερομηνία .
Ίσως, οι Μάγια ανακάλυψαν ότι οι ανθρώπινες κοινωνίες, ανεξάρτητα από τον τρόπο οργάνωσης των , έχουν « ένα δηλητηριασμένο βότανο θαμμένο βαθειά μέσα τους »,
και έτσι ακολουθούν την αναπόφευκτη πορεία της μητέρας φύσης , την γέννηση ,
την ανάπτυξη , την ωριμότητα και στη συνέχεια, το θάνατο .

Η άνοδος και η πτώση των κοινωνιών και των λαών είναι αναπόφευκτη .
Ακριβώς όπως η φωτιά είναι αναγκαία για την ανάπλαση ενός ετοιμοθάνατου γέρικου δάσους ..
Σχόλιο HEIL GAP στο άρθρο:
Αλήτες, που ντυθήκαν λυτρωτές!

Στην Παγκόσμια μυστική ελιτίστικη κυβέρνηση ο Λουκάς Παπαδήμος!

2011-11-10T21:26:00.001+02:00

Γράφει η Πόπη Σουφλή
Ζούμε μέρες απόλυτης παράνοιας, με μια κυβέρνηση απόλυτα υποταγμένη στα ξένα συμφέροντα, ετοιμάζεται να φέρει ως πρωθυπουργό τον Λουκά Παπαδήμο, πρόσωπο που συμμετέχει στην Τριμερη Επιτροπή μιας Παγκόσμιας Μυστικής ελιτίστικης κυβέρνησης. Και αυτό, με την νέα μορφή της.."κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας" χέρι - χέρι με τον Αντώνη Σαμαρά.
Μιλάμε για την απόλυτη ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ.
Δείτε τα ονόματα... συνέχεια

Πολίτες στα όπλα!

2011-11-07T23:05:00.000+02:00

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Υπό τις εντολές των δανειστών και των τοκογλύφων, γίνεται Πραξικόπημα εις βάρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Αυτήν τη στιγμή συντελείται ένα Πραξικόπημα εις βάρος της Δημοκρατίας και της ίδιας της πατρίδας μας. Η σύμπραξη του Παπανδρέου με τον Σαμαρά είναι καθαρά πραξικοπηματική πράξη, εφόσον δεν μπορεί να υπάρξει νόμιμη Κυβέρνηση χωρίς τη λαϊκή νομιμοποίηση ...Δεν μπορεί να υπάρξει Κυβέρνηση με μόνο "εφόδιο" τη σύμπραξη δύο κομματαρχών ...Δεν μπορεί να υπάρξει Πρωθυπουργός της Ελλάδας με τις δύο "ψήφους" των δύο κομματαρχών....συνέχεια

ΡΗΤΟΡΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

2011-11-07T20:31:00.000+02:00

Αν πήγαινες στον ιππόδρομο και ποντάριζες σε ένα άλογο, και το άλογο αυτό έχανε την κούρσα, θα διεκδικούσες δικαστικά να κατασχέσεις το άλογο;
Οι κερδοσκόποι που ποντάρισαν αποσκοπώντας σε κέρδος στα Ελληνικά ομόλογα, γιατί έχουν τέτοιο δικαίωμα;
Αν βρισκόσουν με μια μικρή παρέα για φαγητό και...
εσύ έτρωγες μόνο πατάτες τηγανητές, και στο τέλος ο σερβιτόρος σου ζητούσε να πληρώσεις εκατόν δεκαεπτά χιλιάδες ευρώ εσύ, και οι συνδαιτυμόνες σου συμφωνούσαν ότι είναι δίκαιο να γίνει έτσι, δε θα επαναστατούσες; Γιατί αναρωτιέσαι αν τα φάγαμε μαζί;

Αν ήμασταν σε πόλεμο με π.χ. την Τουρκία και οι πολιτικοί μας διορίζανε Τούρκο πρωθυπουργό, ο διορισμός αυτός δε θα χαρακτηριζόταν ως προδοσία; Σήμερα που έχουμε πόλεμο ενάντια στο τραπεζικό καρτέλ, ο διορισμός υψηλόβαθμου τραπεζικού υπάλληλου στη θέση του πρωθυπουργού της χώρας, δεν είναι;

Αν ένα μάτσο γνωστοί απατεώνες και ψεύτες σου ανακοίνωναν ότι θα συνεργαστούν, θα περίμενες από τη συνεργασία αυτή όφελος για το κοινωνικό σύνολο; Οταν αυτοί είναι πολιτικά πρόσωπα, γιατί δεν έχεις την ίδια γνώμη;

Αν τα έφερνε έτσι η τύχη (ή οι τραπεζίτες), ώστε παρ' όλες τις ικανότητες σου, να μην μπορείς να βρεις δουλειά για να θρέψεις τα παιδιά σου και εκείνα έκλαιγαν στη μέση του σαλονιού σου υπο το φως των κεριών γιατί σου έχουν κόψει το ρεύμα, θα σκεφτόσουν να κλέψεις ή να σκοτώσεις για να ταΐσεις τα παιδιά σου; Γιατί δεν καταλαβαίνεις ότι κάποιοι συμπολίτες σου θα το σκεφτούν και ότι αν έχεις χρήματα εσύ, δε θα είσαι τυχερός, αλλά στόχος;

Αν είχες χρησιμοποιήσει πολιτικό μέσο, αν είχες εισπράξει πολιτικό χρήμα, αν είχες πάρει επιδότηση για κάτι που δεν έκανες, αν πληρωνόσουνα χωρίς να δουλεύεις, αν δεν πλήρωνες φόρους αλλά αγόραζες σπίτια και αυτοκίνητα, τώρα θα επαναστατούσες; Λένε ότι γι αυτό δεν επαναστατείς. Αλλά δεν τους πιστεύω.

Κι αν δεν σε ενδιέφερε τίποτε άλλο στη ζωή εκτός από το να είσαι καλά εσύ και η οικογένεια σου, αν η λέξη πατρίδα δε σου έλεγε τίποτε, αν δεν σε ένοιαζε ο διπλανός σου αφού εσύ δεν έχεις ανάγκη κανέναν, αν δεν έδινες δεκάρα για το μαντρί αρκεί να μην πειράξει κανείς τη δική σου ταϊστρα, αν μόλις σου μείωναν το σανό έβγαινες στους δρόμους όπως κάνανε οι ταρίφες και οι δημόσιοι υπάλληλοι, θα περίμενες να βγει έξω ο Ελληνικός λαός να σου συμπαρασταθεί; Τώρα γιατί ζητάς κάτι τέτοιο; Γιατί δε γίνεσαι εσύ ο Ελληνικός λαός;

Κι αν όπως λένε στο κουτί το σκοτάδι κρατήσει τουλάχιστον μέχρι το 2020, αν βλέπεις ότι τα παιδιά σου δε θα λαμβάνουν σε λίγο δωρεάν παιδεία, αν βλέπεις ότι όταν γεράσεις θα σε πετάξουν στα σκουπίδια, αν βλέπεις ότι η κοινωνία γίνεται ολοένα και πιο άγρια, επειδή ακριβώς δεν κάνεις τίποτα για να μην είναι έτσι, γιατί δεν κάνεις κάτι; Μη με ρωτάς τι. Είσαι ο Ελληνικός λαός. Αυτο-οργανώσου. Ενεργοποιήσου. Κάνε με τους φίλους σου ομάδες πολιτικές και ψάξτε όλοι μαζί να δούμε τι θα κάνουμε. Οταν έρθει η ώρα θα βρούμε τη λύση. Ολοι μαζί. Ενωμένοι είμαστε δυνατοί.

Κι αν όλα αυτά δεν τα αντιλαμβάνεσαι, ή ακόμα χειρότερα τα αντιλαμβάνεσαι αλλά δεν κάνεις τίποτε, τι άλλο μπορείς να περιμένεις εκτός από το να χάσεις την πατρίδα σου και την ελευθερία σου; Τι;

Κι αν όλα αυτά τα χρόνια παρά την ευημερία ένιωθες μέσα σου ένα τεράστιο κενό και τώρα πιστεύεις ότι είναι η ώρα να αποκτήσει η ζωή σου νόημα, η ώρα να πολεμήσεις για έναν σπουδαίο σκοπό, τη σωτηρία και την ευημερία της οικογένειας σου, της πατρίδας σου και της ανθρωπότητας, δε σου αρκεί αυτό; Ποιο έπαθλο είναι μεγαλύτερο από μια ζωή σαν αυτή;

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

Εφηβική κατάθλιψη και απόπειρες αυτοκτονίας

2011-11-07T20:17:00.001+02:00

Τα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοούνται
Γράφει: Ευστράτιος Παπάνης*
Υπάρχουν κάποια παιδιά, πιο ευαίσθητα, ντροπαλά και εσωστρεφή, εξίσου όμως αθώα όπως όλα τα υπόλοιπα, που ενηλικιώνονται πριν εξαργυρώσουν την ανεμελιά της πρώτης ποίησης, που γερνούν τιθασεύοντας συναισθήματα πιο διατρητικά από όσα αντέχει η αδοκίμαστη ψυχή τους και που το μυαλό τους τυφλώνεται στην ανελέητη αντηλιά της φιλαυτίας των ενηλίκων....

Υπάρχουν παιδιά, που μέμφονται τον εαυτό τους για το γκρίζο της κοινωνίας και που στο ψηφιδωτό των αναμνήσεών τους λείπει η στοργή, η τρυφερότητα, η ανάληψη ευθυνών και ο σεβασμός της ιδιαιτερότητάς τους. Μερικά από αυτά γίνονται αργότερα χρήστες ουσιών. Άλλα χαρακτηρίζονται από εμβριθείς ειδικούς ως ελλειμματικά, παραβατικά ή με συναισθηματικές διαταραχές και μαθησιακές δυσκολίες. Κάποια αυτοκτονούν.
Στα παιδιά αυτά, που δεν είναι σαν τα άλλα, η ματιά τους δέεται για ερμηνείες που δε δόθηκαν και η σκέψη μετατρέπεται σε κολαστήριο ονείρων, που λιγοψύχησαν. Ένας επιπόλαιος και αστόχαστος λόγος, κάποιο χονδροειδές αστείο, η αδιαφορία, η σφοδρότητα μιας κριτικής, η έλλειψη κατανόησης, η γνώμη των άλλων, η σκληρότητα, ο αναίτιος ανταγωνισμός στο σχολείο, αλλά ακόμα και η μοναξιά, η αποξένωση και η αυτοεκτίμηση που χτίστηκε σε σαθρά θεμέλια, μπορεί να γίνουν αιτίες εσωτερικού θρήνου και πένθους.

Στις παιδικές τους εμμονές παρασιτεί η χαρά, που δεν κερδήθηκε όταν έπρεπε και ενεδρεύει η λάθος στιγμή, που επικύρωσε την ανυπέρβλητη ματαίωση. Απαγορευτικό και άκαμπτο «υπερεγώ», αγάπη που αδιάλλακτα παζαρεύεται για να διασωθεί και φαντασία που βαλτώνει στο ανέφικτο. Το σκηνικό του δράματος έχει στηθεί αθόρυβα και οι θεατές του ανυποψίαστοι συναινούν στο απροσδόκητο κλείσιμο της αυλαίας.
Τα παιδιά αυτά, που το χαμόγελό τους κέρωσε για να μοιάσει στην κούκλα, στην οποία κάποτε εκμυστηρεύθηκαν τη θλίψη τους, που η κραυγή τους δε βρήκε ήχο να εκφραστεί, αλλά θόλωσε τις νερομπογιές, με τις οποίες ζωγραφίστηκε η οδύνη, δε μεγάλωσαν αναγκαστικά διαφορετικά από τα άλλα. Ανατράφηκαν και αυτά στα απομεινάρια του θεσμού της οικογένειας, μυήθηκαν στην υποκουλτούρα του νεοφιλελευθερισμού και της αστικής ιδεολογίας, θήλασαν την ανημποριά και την έλλειψη φαντασίας των γονιών να προσφέρουν το αλησμόνητο, το συναρπαστικό και το μοναδικό. Εμποτίστηκαν από τις άχρηστες λοιδορίες ενός ανάπηρου εκπαιδευτικού συστήματος και χάραξαν στο θρανίο τους τα ιερογλυφικά μιας απόγνωσης, που κανείς δεν αποκρυπτογράφησε. Και μερικά βίωσαν πολύ νωρίς την κακοποίηση, την παραμέληση και τη σεξουαλική διαστροφή.

Τα σημάδια μιας επικείμενης απόπειρας αυτοκτονίας στους εφήβους είναι δύσκολο να διαβαστούν, επειδή απαιτούν υπομονή, άσβεστο ενδιαφέρον, συναισθηματική νοημοσύνη, γνώση, αλλά κυρίως τη βεβαιότητα πως κάθε παιδί είναι μοναδικό, δημιουργεί τις δικές του αξίες, που δε μοιάζουν απαραίτητα με αυτές που τα φερέφωνα της καθεστώσας τάξης επιχειρούν να εμφωλεύσουν.
Ο έφηβος δομεί μία δική του πραγματικότητα, όπου όλα εμπεριέχουν τη γοητεία και τον κίνδυνο του πρωτόγνωρου. Η εμπειρία δεν έχει αποκτηθεί και ο υποθετικός συλλογισμός, το πολύτιμο «αν», που εκτοξεύει την προσωπικότητα πέρα από το «εδώ και τώρα», ανακατασκευάζει αλήθειες, δοκιμάζει εναλλακτικές και κρίνει τα αυτονόητα. Όλα είναι υπό αίρεση. Ακόμα και ο θάνατος δεν είναι αμετάκλητος. Ο εαυτός μεταβάλλεται καθημερινά, το προσωρινό φαντάζει αιώνιο, τα συναισθήματα και οι πεποιθήσεις έχουν νόημα μόνο όταν θωπεύουν το ακραίο. Η πληθώρα των θυμικών διακυμάνσεων, η ανεξέλεγκτη υπερευαισθησία, η ροπή προς τη σύγκρουση και την αμφισβήτηση μπερδεύουν τα άτομα, που θα μπορούσαν να διακρίνουν μία επικείμενη απόπειρα αυτοκτονίας. Γονείς, εκπαιδευτικοί, συγγενείς και φίλοι αποδίδουν τη μεταβλητότητα των συναισθημάτων στην εφηβεία και αγνοούν τον κώδικα και την ιδεοληψία της καταθλιπτικής λαίλαπας:

-Απόσυρση από δραστηριότητες που πριν έδιναν ευχαρίστηση. -Σταδιακή πτώση της απόδοσης στο σχολείο και προβλήματα συμπεριφοράς, -Αδιαφορία για τους φίλους και τη διασκέδαση, -Απομόνωση πέρα από το συνηθισμένο, -Αδυναμία προσοχής, -Συχνή αναφορά στο θάνατο και ενασχόληση με λογοτεχνία ή μουσική σχετική με αυτοκτονίες, -Προσπέλαση ιστοσελίδων που περιγράφουν τρόπους αυτοχειρίας ή θανάτους, -Μοίρασμα των αγαπημένων παιχνιδιών, βιβλίων, DVDs κ.λπ. σε άλλους. -Ενοχικές εκφράσεις, «εγώ φταίω για όλα», «οι γονείς μου θα ζούσαν καλύτερα αν δεν υπήρχα», «όλοι οι καυγάδες γίνονται εξ αιτίας μου», «εγώ ευθύνομαι για το διαζύγιο» ... «εμένα δε με αγαπάει κανείς» ... «δε θα είμαι πια πρόβλημα» ... «σε λίγο όλα θα τελειώσουν» ... «κανείς δε με καταλαβαίνει» ... «όλα είναι μάταια», -Φαντασίωση της κηδείας τους και του πόνου που θα προκαλέσει στα αγαπημένα πρόσωπα που το πλήγωσαν. Η αυτοκτονία στους εφήβους είναι εκδίκηση, -Αδιαφορία για την εξωτερική εμφάνιση και καθαριότητα, -Διαταραχές ύπνου και φαγητού, -Απρόκλητη επιθετικότητα και κλάμα, -Πλήξη και ατονία, -Έλλειψη θετικής αντίδρασης σε επαίνους, -Τάση για αυτοτιμωρία και ενέργειες που προκαλούν πόνο (π.χ. τρύπημα σώματος), -Παράξενες σκέψεις και εμμονές, αμφιθυμία, υστερικά γέλια, εκρήξεις θυμού, -Συγγραφή σημειωμάτων αυτοκτονίας, -Έντονο ενδιαφέρον για το μέσο και τα υλικά της απόπειρας, -Τακτοποίηση εκκρεμοτήτων, καθάρισμα δωματίου και προσωπικών αντικειμένων, -Ξαφνική ευδιαθεσία μετά από μία περίοδο κατάθλιψης, -Παράπονα για πόνους, κεφαλαλγίες κ.λπ., που τις περισσότερες φορές δεν υφίστανται.
Ο έφηβος που έχει τα παραπάνω συμπτώματα, δε θα αποπειραθεί να αυτοκτονήσει απαραίτητα. Όμως δεν πρέπει για κανένα λόγο να αγνοηθεί, ακόμα κι αν χρησιμοποιεί την απειλή της αυτοχειρίας του για χειριστικούς λόγους. Η παραπομπή σε ειδικό είναι επιβεβλημένη, όπως και η άμεση πρόκληση συζήτησης για τις προθέσεις του. Οι αυτοκτονίες των εφήβων έχουν δεκαπλασιασθεί, όπως και τα κρούσματα κακομεταχείρισής τους, ενώ η παθογένεια αυξάνεται μέσω της μίμησης νοσηρών προτύπων, της αποξένωσης των γονέων και των ευδαιμονιστικών ιδανικών.
Ο θάνατος οποιουδήποτε παιδιού είναι ήττα για την κοινωνία μας και ευτελισμός των αξιών της.

* Ο Ευστράτιος Παπάνης είναι επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου, ψυχολόγος.

Πηγή

Not proud to be Greek?

2011-11-07T09:27:00.000+02:00

ENTAΞΕΙ δεν γίνεται να μην απαντήσης σε μια τοποθέτηση η οποία μπορεί να ξεκινά από την ανάγκη που οι περισσότεροι αισθανόμαστε για έντονη διαμαρτυρία διότι πνιγόμαστε, αλλά που δεν είναι απαραίτητο να καταλήγει και σε σωστά συμπεράσματα.
Πρώτον I’M PROUD TO BE GREEK όχι γιατί έκανα κάτι εγώ, όχι γιατί έκανες κάτι εσύ αλλά γιατί αυτό το ΕΘΝΟΣ και ακόμη... περισσότερο η λέξη ΕΛΛΗΝ επιβιώνει 3.000 χρόνια τώρα.ΤΕΛΟΣ
Ας μου πει κάποιος γιατί να μην είμαι περήφανος που η κληρονομιά μου είναι ΑΥΤΗ.
Εσυ δεν είσαι υπερήφανος για τον πατέρα σου που ήταν ο τάδε σπουδαίος επιστήμων ή ο γιος σου ο τάδε σπουδαίος ιατρός????
ΕΓΩ γιατί να μην είμαι περήφανος ως απόγονος σπουδαίων. ΔΕΝ ειμαι περήφανος για μένα για σένα ή για τον Πάγκαλο και κάθε πάγκαλο,παπανδρέα,καραμανλή κλπ.ΕΙΜΑΙ περήφανος όμως που στις φλέβες μου κυλά το αίμα του Διγενή,του Μακρηγιάννη,του Λεωνίδα, του Αυξεντίου,του άταφου νεκρού στα βουνά της Πίνδου,του Καραισκάκη ( για ρώτα αυτον εαν δεν αισθανόταν περήφανος που θα ήσουν τώρα ) και ακόμη του Παπάφη,του Παπανικολάου, του Παπαδιαμάντη, του Κοσμά του Αιτωλού.

Δεν έχεις άδικο σε πολλά από αυτά που λες. Ναι δεν έχουμε δημόκρατία, το πολιτευμά μας είναι η λαικίζουσα ασυδωσία, η επικοινωνιακή απολυταρχία, η ληστρική ολιγαρχία.
Και ναι τα λαμόγια,οι προδότες,οι ασύδωτοι έχουν περισέψει, ναι η παιδία είναι σκατά,η πολιτική χειρότερα, οι κοινωνικές ομάδες κοιτούν την πάρτη τους και μόνο, ναι όλα πάνε στραβά.Οι βουλευτές χρηματίζονται, ο λαός τους ψηφίζει, οι βουλευτές σε προδίδουν, ο λαός τους ψηφίζει, οι βουλευτές είναι ανεπαρκής, ο λαός τους ψηφίζει…η τέλεια παράνοια και όλα πάνε στραβά. Ο Πάγκαλός σε βρίζει, εσύ του πετάς αυγά, ο Παπανδρέου σε πουλάει, εσύ τον βρίζεις στο μπαράκι, ο Σαμαράς γλύφεται, ο Άδωνης χαζεύει την χαζοβιόλα, ο Αλαβάνος μετρά τα ακίνητα και όλοι αι σιχτηρ….και όλα πάνε στραβά.

ΠΑΝΕ ΟΛΑ ΣΤΡΑΒΑ???? ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΤΟ ” ΠΑΝΕ ΟΛΑ ΣΤΡΑΒΑ ” ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΠΡΟΝΟΜΙΟ ΕΕΕΕ???? ΕΕΕΕ ΚΑΗΜΕΝΕ

Τι θα έπρεπε να πούνε το 21 το 19 το 29 το 40 το 74 ΒΡΕ ΣΤΡΑΒΑΔΙΑ δεν θα πέσετε στον γκρεμό της διαφθοράς αλλά θα πνιγήτε στο ποτάμι της άρνησης.

Δεν ξέρεις ότι όταν “ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΣΤΡΑΒΑ” τότε είναι που επιβεβαιώνονται αυτοί για τους οποίους πρέπει ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΩΣ ΕΛΛΗΝ
Δεν γνωρίζεις ότι το διαμάντι πάντα κρύβεται, αλλά υπάρχει και είναι αυτό που θα θυμάσε και όχι το βούρκο μέσα από τον οποίο βγήκε.

Μπορεί να μην είσαι αξιωματικά περήφανος για τον εαυτό σου, ή για τους πολιτικούς σου,ή για το κράτος σου, ή για την παιδεία σου….όμως αυτά δεν είναι το ΕΘΝΟΣ.

ΕΘΝΟΣ ειναι η ιστορία το μικρό παρόν και το μέλλον ενός λαού που γαλουχήθηκε σε αυτά τα χώματα, που και αυτά αποτελούν κομάτι της διαμόρφωσης του οντολογικού προσδιορισμού του έθνους και ως τέτοια, κομάτι της ψυχή μας και για αυτό ήμαστε υπερήφανοι για αυτά. Γιατί πέραν του κάλους έχουν και αίμα,ιδρώτα,ελπίδες,ΖΩΗ.

Ναι έχεις δίκιο που οργίζεσαι,που ζητάς δικαιοσύνη, που δεν θέλεις να αδικηθείς για άλλη μια φορά και έχεις δίκιο που στεναχωριέσαι όταν σε βρίζουν λαμόγιο μαζί με τους άλλους γιατί απλά σε πήρε η μπάλα. Όμως πως θα σε βοηθήσει η άρνηση έστω και εάν αυτή είναι ρητορική για τις ανάγκες ενός άρθρου. Η άρνηση είναι ο χειρότερος τρόπος ο πιό ύπουλος, η αρχη της αποδόμησης. Θέλεις να διαμαρτυρηθείς τότε πάρε ένα βιβλίο και μάθε ιστορία στο παιδί σου, δώστου ιδανικά, πρότυπα, μάθε του τον σεβασμό, την αλήθεια, την κληρονομιά και την σοφία του λαού σου. Άσε τα κείμενα που σε ξεθυμένουν σαν αναψυκτικό που άνοιξε πριν το πάρτυ, και γίνε καλύτερος όπου μπορείς, μην κορνάρεις στο φανάρι την άλλη φορά, βοήθα τον τύπο που έμεινε στον δρόμο, πάρε ένα τοστ στον ζητιάνο στην γωνία,πες καλημέρα στον γειτονά σου, πάρε ένα δώρο στον μπαμπά σου…και κάνε και κανένα σταυρό….

Αντε τώρα να με συγχωρής και εάν παραφέρθηκα αλλά όπως είπα και πριν η απολύτότητα δεν μπορεί να την διαχειριστεί ο άνθρωπος ως εμπαθή ον και το κειμενό σου εμπεριέχει απόλυτα συμπεράσματα ( όπως το δικό μου ορθογραφικά λάθη χαχαχα ).

ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΩΡΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ δεν θέλει εκδίκηση ο τόπος, δεν θελει φωτιά ΘΕΛΕΙ ΠΑΙΔEΙΑ, ΘΕΛΕΙ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ,ΣΩΚΡΑΤΗ,ΙΗΣΟΥ αυτό θέλει και ας υπάρχει μια τρύπια πεντάρα στο παντελόνι……

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΟΥ : Η ΠΑΙΔEΙΑ ΜΟΥ, Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΜΟΥ

Σχόλιο στο άρθρο: Not proud to be Greek?

ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ

2011-11-07T06:54:00.001+02:00

Ο Αριστοτέλης, διαχώρισε τα πολιτεύματα σε τρία βασικά είδη: Το πολίτευμα στο οποίο την εξουσία ασκεί ένας, αυτό που κυβερνάνε λίγοι και αυτό που κυβερνάνε πολλοί. Τα κατέταξε επίσης σε ορθά και "παραβιάσεις" ανάλογα με το αν εξυπηρετούν τα συμφέροντα του συνόλου ή τα προσωπικά συμφέροντα μέρους της κοινωνίας....

Κατέταξε την τυραννία στις παραβιάσεις διότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα ενός (του τύραννου), την ολιγαρχία γιατί εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πλουσίων μόνο και τη δημοκρατία γιατί εξυπηρετεί τα συμφέροντα των φτωχών μόνο, άρα κανένα από τα πολιτεύματα αυτά δεν εξυπηρετεί την κοινωνία σαν σύνολο. (Η πολιτεία, είναι μια δημοκρατία όπου όμως μόνο οι ενάρετοι συμμετέχουν στις αποφάσεις).

Το σημερινό πολίτευμα, παρά τον μανδύα της δημοκρατικότητας, είναι ολιγαρχικό. Και όπως προέβλεψε και ο Αριστοτέλης, ως τέτοιο, εξυπηρετεί τα συμφέροντα μόνο των πλουσίων.

Για να επαναφέρουμε λοιπόν την κοινωνία στο σωστό δρόμο, θα πρέπει να αντικαταστήσουμε ένα πολίτευμα "παραβίαση" με ένα "ορθό" και είναι σημαντικό να βρούμε ποιο είναι το ορθό αυτό πολίτευμα που θα μας βγάλει από το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε σήμερα.

Εχει ενδιαφέρον να εξετάσουμε ποιο από τα ορθά πολιτεύματα είναι κατάλληλο για το σκοπό αυτό.

Το πολίτευμα της Βασιλείας είναι ορθό εφόσον ο μονάρχης κυβερνά για το συμφέρον ολόκληρου του λαού του. Σήμερα όμως, με το γενικό επίπεδο ήθους και παιδείας, θα ήταν πάρα πολύ επικίνδυνο να εμπιστευτούμε σε έναν μονάρχη την εξουσία και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όσες φορές το δοκίμασε αυτό η ανθρωπότητα οι συνέπειες ήταν καταστροφικές. Τις περισσότερες φορές, είτε ο ίδιος ο μονάρχης, είτε οι διάδοχοι του εξελίχθηκαν σε τυράννους. Το να εμπιστευτούμε λοιπόν την εξουσία στα χέρια ενός, θα είναι σήμερα μια κίνηση πολύ ριψοκίνδυνη με αμφίβολα αποτελέσματα.

Αφού ξεκαθαρίσουμε ότι όταν μιλάμε για δημοκρατία αναφερόμαστε στην άμεση πραγματική δημοκρατία όπου ο λαός ο ίδιος ασκεί με κλήρωση νομοθετική, δικαστική και εκτελεστική εξουσία, ακόμα και αν δε δεχθούμε την κατάταξη της από τον Αριστοτέλη στις "παραβιάσεις", δεν μπορούμε να μην παραδεχθούμε ότι σήμερα εμείς οι πολίτες δε διαθέτουμε το επίπεδο πολιτικής παιδείας που απαιτείται για την εφαρμογή ενός τέτοιου πολιτεύματος. Οι φωνές στο λευκό πύργο που ζητούσαν "άμεση δημοκρατία" θα πρέπει να παραδεχθούν ότι δεν μπόρεσαν να την εφαρμόσουν και όπου την εφάρμοσαν, κατανάλωσαν τεράστια ποσά ενέργειας και χρόνου για να πάρουν αποφάσεις αυτονόητες. (που όμως έπρεπε να συζητηθούν - γιατί στη δημοκρατία τίποτα δεν είναι αυτονόητο).

Το πολίτευμα της πολιτείας απορρίπτεται για τους ίδιους λόγους και για έναν επιπλέον, ότι είναι αδύνατο να μετρήσουμε την αρετή των πολιτών για να επιλέξουμε ποιοί θα συμμετέχουν στις αποφάσεις.

Αριστοκρατία ονομάζουμε "τη διακυβέρνηση από λίγους κι όχι από ένα μονάχα πρόσωπο, είτε επειδή κυβερνούν οι άριστοι, είτε επειδή η εξουσία τους έχει σκοπό να κάμει άριστη την πόλη και τους πολίτες." Το πολίτευμα αυτό δεν αναφέρεται σε τίτλους ευγενείας και δεν έχει καμία σχέση με τους τεμπέληδες αριστοκράτες, αλλά με άριστους, δηλαδή με ανθρώπους που διαθέτουν ήθος, αρετές και ικανότητες, ασχολούνται με σοβαρότητα και αριστεύουν σε ότι κάνουν. Και κάποιος θα συμφωνήσει, ότι αν μας κυβερνούσαν τέτοιοι πολιτικοί αντί για τα λαμόγια που μας κυβερνάνε σήμερα, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα.

Ποιοι είναι όμως αυτοί οι άριστοι; Πως θα τους επιλέξουμε ώστε να τους αναθέσουμε τις τύχες τις δικές μας και των παιδιών μας;

Η απάντηση είναι: δεν γνωρίζω. Δεν ξέρω ποιοι είναι οι άριστοι, ούτε μπορώ να τους επιλέξω.

Αυτό που γνωρίζω, είναι ότι σήμερα το πολιτικό σύστημα είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να καλούνται να αναλάβουν την εξουσία όχι οι άριστοι, αλλά οι λίγοι γόνοι των πολιτικών οικογενειών που κυβερνούν την Ελλάδα τα τελευταία 35 χρόνια και μας έχουν φτάσει σήμερα εδώ που βρισκόμαστε. Η βουλευτική ασυλία, ο νόμος περι ευθύνης υπουργών, τα παραδικαστικά κυκλώματα, η υποταγή της δικαστικής εξουσίας στην πολιτική, όλα αυτά, υπόσχονται στους ολιγάρχες που θα καταφέρουν να αναρριχηθούν στα πολιτικά αξιώματα, εύκολο πλουτισμό και εξουσία εφόσον εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των ισχυρών.

Ενα πολίτευμα που θα αναζητούσε τους άριστους μεταξύ των πολιτών δε θα προέβλεπε ούτε βουλευτική ασυλία ούτε θα διέθετε νόμους περι ευθύνης υπουργών. Ενας άριστος που θέλει να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην πατρίδα, δε θα ενδιαφερθεί να προστατεύσει τον εαυτό του με νόμους και διατάγματα και θα δεχθεί η περιουσία του να καταμετρηθεί όταν αναλαμβάνει τα καθήκοντα του, να καταμετρηθεί όταν παραδίδει και εφόσον υπάρξουν ανεξήγητες παρεκλίσεις, η περιουσία του να δημευθεί.

Ομως η θέσπιση νόμων απο μόνη της δεν αρκεί. Απαιτείται και η διασφάλιση της εφαρμογής τους.

Διαφορετικά, θα διατρέχουμε τον κίνδυνο οι άριστοι να εξελιχθούν σε ολιγάρχες και να μετατραπούν στους επόμενους δυνάστες μας. Η σημερινή μας άθλια πολιτική κατάσταση απαιτεί έλεγχο της εξουσίας. Γι αυτό, θα πρέπει να υπάρχει μια ανώτατη αρχή που να εκπροσωπεί τον "κυρίαρχο λαό" η οποία θα ελέγχει τους άριστους ως προς τις πολιτικές τους αποφάσεις και την οικονομική διαχείριση. Η ανώτατη αυτή αρχή μπορεί να είναι μόνο ο ίδιος ο λαός και ο έλεγχος μπορεί να ασκηθεί μόνο από κληρωτούς πολίτες.

Σε ένα πολίτευμα όπου κυβερνούν άριστοι, θα ασκείται έλεγχος στην τηλεόραση η οποία είναι ταυτόχρονα μέσο εκπαίδευσης και το μοναδικό βήμα για να απευθυνθεί κανείς στο λαό σαν σύνολο. Ο έλεγχος της τηλεόρασης είναι ουσιώδης, αφ' ενός για να ελεγχθεί η παιδεία που λαμβάνουν οι πολίτες μέσω αυτής, αλλά κυρίως για να ελευθερωθεί το βήμα από όσους το διαχειρίζονται σήμερα. Αυτός ο έλεγχος μπορεί να γίνει με τη θέσπιση κάποιων κανόνων (π.χ. απαγόρευση παιδικών διαφημίσεων, απαγόρευση προβολής σεξουαλικών μηνυμάτων σε ώρες που μπορεί να βλέπουν τηλεόραση τα νήπια, υποχρεωτική προβολή όλων των υποψηφίων όλων των κομμάτων σε ίσο χρόνο ( ισηγορία) αλλά και άλλα νομοθετήματα που θα μπορούσαν να τεθούν σε δημοψήφισμα) και τον έλεγχο της εφαρμογής τους από Ε.Σ.Ρ. με κληρωτούς πολίτες. Οταν είναι γνωστοί οι κανόνες, δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς μεγαλοδημοσιογράφος για να ασκεί έλεγχο στα κανάλια.

Κληρωτοί πολίτες θα πρέπει επίσης να μετέχουν στα δικαστήρια όπου εξετάζονται υποθέσεις διαφθοράς δημοσίων λειτουργών. (Ενορκοι) Σήμερα, οι κλέφτες της μιας πολιτικής παράταξης, καταγγέλουν τους κλέφτες της άλλης πολιτικής παράταξης και φτιάχνουν μεταξύ τους εξεταστικές επιτροπές όπου οι κλέφτες θα πρέπει να ψηφίσουν την καταδίκη των συναδέλφων τους.

Η κλήρωση είναι κύριο χαρακτηριστικό του πολιτεύματος της δημοκρατίας και η προσθήκη της στο προτεινόμενο πολίτευμα αλλάζει τον χαρακτήρα του πολιτεύματος, το οποίο πλέον δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ούτε ως αριστοκρατία, ούτε ως δημοκρατία. Γι αυτό θα το ονομάσω αριστοδημοκρατία.

Οι αλλαγές που θα πρέπει να γίνουν για να καταργηθεί η ολιγαρχία είναι οι ακόλουθες:

1. Κατάργηση βουλευτικής ασυλίας και νόμου περι ευθύνης υπουργών.

2. Οι περιουσίες των δημόσιων λειτουργών και όσων διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα καθώς και των συγγενών τους πρώτου βαθμού, θα καταμετρώνται προ της ανάληψης των καθηκόντων τους και μετά το πέρας της θητείας και εαν υπάρχει μη δικαιολογημένη απόκλιση, η περιουσία τους θα δημεύεται ολόκληρη.

3. Κατάργηση του θεσμού του προέδρου της δημοκρατίας που σήμερα έχει ρόλο διακοσμητικό και όχι ουσιαστικό.

4. Σύσταση σώματος κληρωτών (πεντακόσιοι σε αριθμό) με εξάμηνη θητεία. (Βουλή των πεντακοσίων). Το σώμα των κληρωτών δεν κυβερνά (δεν μπορεί - όχι τουλάχιστον σήμερα), αλλά ελέγχει την πολιτική εξουσία ως προς τις πολιτικές της αποφάσεις και την διαχείριση των οικονομικών. (Ασκεί περίπου τα καθήκοντα που θα έπρεπε να ασκεί ο Πρόεδρος της δημοκρατίας ως φύλακας του πολιτεύματος). Η κλήρωση μπορεί να γίνει αδιάβλητα με τον ίδιο τρόπο που γίνονται οι κληρώσεις των τυχερών λαχείων.

ενώ συμπληρωματικά θα μπορούσαν να θεσπιστούν νόμοι ώστε:

1. Να διενεργούνται δημοψηφίσματα όταν το απαιτεί ο λαός και όχι όταν το επιθυμεί η κυβέρνηση.

2. Να εξασφαλίζεται η ανακλητότητα των αιρετών που δεν πέτυχαν τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις (π.χ. με εισήγηση του σώματος των πεντακοσίων και δημοψήφισμα από το λαό).

3. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους να αποτελούνται απο κληρωτούς πολίτες για να εξασφαλίζεται η διαφάνεια και η απόδοση δικαιοσύνης. Εφόσον δεν απαιτούνται ειδικές γνώσεις, στην κλήρωση θα συμμετέχουν όλοι οι πολίτες και εφόσον απαιτούνται ειδικές γνώσεις για την άσκηση του ελέγχου στην κλήρωση θα συμμετέχουν οι πτυχιούχοι των σχολών που διδάσκουν τις ειδικές αυτές γνώσεις. (π.χ. κλήρωση μεταξύ λογιστών - οικονομολόγων για τον έλεγχο των δημόσιων οικονομικών)

4. Να ελέγχεται το σημερινό βήμα που είναι η τηλεόραση από το λαό (με κληρωτούς στο Ε.Σ.Ρ.) με γνώμονα την ισηγορία και την παιδεία που λαμβάνουν οι νέοι.

Το προτεινόμενο πολίτευμα έχει τα εξής πλεονεκτήματα:

1. Δεν απαιτεί μεγάλες αλλαγές στον τρόπο διακυβέρνησης που έχουμε ήδη μάθει. Οι μεγάλες αλλαγές φοβίζουν τον μέσο άνθρωπο και δύσκολα γίνονται αποδεκτές. Το κράτος παραμένει, η βουλή παραμένει, οι εκλογές παραμένουν και το μόνο που αλλάζει είναι μερικοί νόμοι που αφορούν στους πολιτικούς και η σύσταση του σώματος των πεντακοσίων.

2. Οι αλλαγές που απαιτούνται είναι συγκεκριμένες και η αλλαγή στο σύνταγμα θα γίνει με τρόπο που δεν θα κινδυνεύσουν τα δημοκρατικά μας δικαιώματα.

3. Η κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας και του νόμου περι ευθύνης υπουργών καθώς και η υποθήκευση της περιουσίας όσων διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα βρίσκει σύμφωνη την συντριπτική πλειοψηφία όλων των πολιτών.

4. Η δαμόκλειος σπάθη του σώματος των πεντακοσίων και οι νόμοι που πλέον δε θα προστατεύουν τους πολιτικούς αλλά θα τους εκθέτουν, εξασφαλίζουν ότι την εξουσία θα την διεκδικήσουν οι άριστοι αφού κανένας ανεπάγγελτος απατεώνας δε θα δεχθεί να υποβάλλει τον εαυτό του σε τέτοιο έλεγχο και κίνδυνο όταν γνωρίζει ότι αν κλέψει θα τιμωρηθεί. Οι πολιτικοί και όχι μόνο ο λαός θα υφίστανται και οι ίδιοι τις συνέπειες των πράξεων τους.

5. Το σύστημα αυτό μπορεί να γίνει αποδεκτό από πολίτες όλων των ιδεολογιών αφού εξακολουθεί η λειτουργία της βουλής και η εκλογή βουλευτών όπως και πριν. Τα κόμματα μπορούν να συνεχίσουν να διεκδικούν την εξουσία. Αρα είναι μια πρόταση ενωτική.

6. Το σύστημα μπορεί να γίνει αποδεκτό από όλες τις κοινωνικές τάξεις, αφού η ύπαρξη του σώματος των πεντακοσίων θα σταματήσει την ψήφιση νόμων που ενισχύουν τους πλούσιους πολίτες έναντι των φτωχών και θα σταματήσει η ενίσχυση της ανισοκατανομής του πλούτου.

7. Η διακυβέρνηση της χώρας από άριστους πολίτες θα μας βγάλει απο το οικονομικό αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε σήμερα, ή τουλάχιστον δε θα μας στοιχίσει την ελευθερία μας.

8. Η εισαγωγή στοιχείων δημοκρατίας όπως το δημοψήφισμα και η κλήρωση, θα εκπαιδεύσει πολιτικά τους πολίτες και θα βελτιώσει το επίπεδο πολιτικής παιδείας του λαού μας. Οταν αποφασίσουμε ότι δε είμαστε έτοιμοι, θα μεταβούμε σε περισσότερο δημοκρατικά πολιτεύματα.

Η αλλαγή του πολιτικού συστήματος είναι μόνο η αρχή. Στο τέλος, τη λύση θα δώσει η παιδεία.

Η κρίση που ζούμε, δεν είναι κρίση οικονομική. Ξεκίνησε ως κρίση πολιτειακή που εξελίχθηκε σε κρίση ηθική. Και ο μοναδικός τρόπος να ξεφύγουμε από αυτήν είναι να αλλάξουμε εμείς. Να αλλάξει η ηθική μας ώστε να μην είναι ανήθικη. Ομως είναι δύσκολο να γίνει αυτό όταν έχουμε επι χρόνια εκπαιδευτεί σε έναν πολιτισμό και μια ηθική παρακμής, που όλα τα μετράει με νούμερα και δείκτες, όπου το ανάστημα ενός ανθρώπου μετριέται σε ευρώ, οι αποφάσεις για τη μοίρα των λαών βασίζονται στο κέρδος και όλα επιτρέπονται αρκεί εγώ να απολαμβάνω ήσυχη και ασφαλή ζωή, γιατί το αξίζω, γιατί είμαι ο πιο σημαντικός άνθρωπος για εμένα, γιατί γεννήθηκα και θα πεθάνω μαζί με εμένα και γιατί μια ζωή την έχουμε και γιατί να με νοιάζει εμένα για σένα.

Πραγματική αλλαγή μπορεί να έρθει μόνο από τις νεότερες γενιές και μόνο με αλλαγή της παιδείας. Αν οι νεότερες γενιές εκπαιδευτούν σε μια συμπεριφορά, βασισμένη στην πεποίθηση ότι η ζωή μας θα γίνει καλύτερη όταν ο κόσμος και η κοινωνία γίνουν καλύτερες και αποστολή μας στη ζωή γίνει η ευημερία της ανθρωπότητας και αναλάβουμε την υποχρέωση να παραδώσουμε στις αγέννητες γενιές έναν καλύτερο πλανήτη και κόσμο από αυτόν που βρήκαμε, τότε θα έχουμε πετύχει την αλλαγή.

Η εφαρμογή ενός συστήματος παιδείας προς αυτήν την κατεύθυνση, είναι θέμα πολιτικό. Το πολιτικό σύστημα θα πρέπει να είναι τέτοιο που να διαμορφώσει και να διαφυλάξει το σύστημα παιδείας που θα φτιάξει τέτοιους πολίτες και ανθρώπους.

Το πως θα το επιβάλλουμε αυτό το πολιτικό σύστημα στους ολιγάρχες είναι μια άλλη συζήτηση, όμως η απάντηση δεν είναι τόσο δύσκολη όσο φαίνεται αρχικά. Αν η ιδέα εφαρμογής ενός τέτοιου πολιτεύματος γίνει κοινό αίτημα του λαού, που σήμερα διστάζει να ξεσηκωθεί γιατί δεν υπάρχει πρόταση για το μετά και μοναχά αναρωτιέται ποιος θα αντικαταστήσει το σημερινό πρωθυπουργό αφού πλέον κατάλαβε ότι σύσσωμο το πολιτικό σύστημα είναι διαβρωμένο, είμαι πολύ αισιόδοξος ότι η αλλαγή που θέλουμε θα έρθει από μόνη της.

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

ΜΙΑ ΕΙΔΗΣΗ ΠΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ...

2011-11-07T06:33:00.000+02:00

Οι πλατιές διαδικασίες των Ισλανδών ανοίγουν δρόμους.
Της Αλίκης Βεγίρη.
Κάποιοι λαοί ψήνουν επαναστάσεις την άνοιξη, και κάποιοι άλλοι, κατακαλόκαιρο, μαγειρεύουν Συντάγματα. Βέβαια, το ισλανδικό καλοκαίρι δεν είναι τόσο καυτό, όσο η αραβική άνοιξη, και ίσως έτσι δικαιολογείται η πρωτοφανής προθυμία με την οποία δεκάδες χιλιάδες Ισλανδών...συνέχεια

ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

2011-11-07T06:28:00.000+02:00

Μην αγχώνεσαι. Οι πολιτικοί μας θα τα βρουν. Μετά τις διαπραγματεύσεις και τις κόνξες, στο τέλος θα τα βρουν.... Δε θα πάνε σε εκλογές....
Εκλογές ζητάει ένα κόμμα όταν πιστεύει ότι θα βγει ενισχυμένο σε βουλευτές και όταν ταυτόχρονα θέλει να κυβερνήσει. Τώρα που οι μάσκες έπεσαν και ο λαός ξέρει ποιος είναι ποιος, η ολιγαρχία δε θα ρισκάρει εκλογές.... Δε θα ρισκαρουν το καλοσχεδιασμένο τους πλάνο στην μικρή αλλά υπαρκτή πιθανότητα ο Ελληνικός λαός έτσι όπως έχει τρελαθεί να ψηφίσει τίποτα μικρά κόμματα και να τους τους αποδυναμώσει ή να θέσει κάποιους εκτός βουλής. Το πολιτικό σύστημα είναι ξοφλημένο και το ξέρει. Οι μάσκες έπεσαν. Εκτός του Τζέφρυ και των υπόλοιπων πρασινων προδοτών που δεν δικαιούνται να ελπίζουν ότι θα ξαναβγουν, ο Σαμαράς, ο Καρατζαφέρης, η Ντόρα, μάλλον θα φοβούνται μην φάνε πόρτα από το λαό, οπότε αντί να πάνε σε εκλογές, θα προτιμήσουν να συγκυβερνήσουνε. Ετσι κι αλλιώς ο Ελληνικός όχλος δε θα αντιληφθεί το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα αφού όλα θα γίνουν σε κλίμα εθνικής ενότητας και για το καλό της πατρίδας μας και βεβαίως για εξέγερση ούτε λόγος. Οπότε, μην αγχώνεσαι. Δε θα χρειαστεί να εξεγερθείς.

Ούτε μην τυχόν και χρειαστεί να αποφασίσεις με κανένα δημοψήφισμα πρέπει να ανησυχείς. Εσύ δεν ξέρεις αν πρέπει να αποφασίσεις, οι φραγκογερμανοβάρβαροι δεν σου το επιτρέπουν έτσι κι αλλιώς, οπότε δε γίνεται δημοψήφισμα, οπότε δεν αποφασίζεις, οπότε δεν ανησυχείς.
Τέλος, δε χρειάζεται να αγχώνεσαι ούτε μην τυχόν και μας βγάλουν από το ευρώ. Από το ευρω δε μας βγάζουν, ακόμα και να τους παρακαλάμε. Απλώς απειλώντας μας με την ίδια μας την ελευθερία, μας μπερδεύουν. Ειναι ζωτικής σημασίας γι αυτούς να παραμείνουμε στο ευρώ γιατί έτσι, αντί να έχουμε τη δυνατότητα να τυπώνουμε δικο μας νόμισμα και να ασκούμε νομισματική πολιτική (οπότε είμαστε ελεύθεροι και ανεξάρτητοι), αναγκαζόμαστε να χρεωνόμαστε τα χρωματιστά χαρτάκια και να τα δανειζόμαστε από αυτούς, οπότε μπορούν αιτιολογημένα να μας παρουν την πατρίδα μας, επειδή ξεμείναμε απο χρωματιστά χαρτάκια. Ετσι και η Ελλάδα γύριζε σε πραγματικά ανεξάρτητο (με δημόσια κεντρική τράπεζα) νόμισμα, σε δέκα χρόνια από σήμερα θα τους αγοράζαμε. Ομως εμείς δε θέλουμε το εθνικό μας νόμισμα. Θέλουμε το δικό τους. Γιατί "είναι καλύτερα με το ασφαλές ευρώ". Το ίδιο θέλουν κι αυτοί. Απλώς πρέπει να μας κάνουνε και λίγο κόνξες, μην τυχόν και καταλάβουμε ότι όλα αυτά τα έχουν προ-συνενοηθεί. Δε μας βγάζουν από το ευρώ. Μην αγχώνεσαι.

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ.

Εκλογές έρχονται. Δείτε το

2011-11-06T08:03:00.000+02:00

Ελπίζω ο ψηφοφόρος του αύριο να είναι κάπως έτσι ...και να μπορεί να πηγαίνει στις πλατείες του να ψηφίσει, να μιλήσει, να παίξει, να γελάσει.

To κίνημα των blogs

2011-11-06T07:36:00.001+02:00

Τα blogs αποτελούν κίνημα στο βαθμό που οι τυπογράφοι ήταν κινηματίες μεταξύ του 15ου και 18ου αιώνα. Έχουμε βεβαίως πραγματικά κινήματα με επίκεντρο την τυπογραφία αλλά αυτά γεννήθηκαν και στηρίχθηκαν στην ταχύτερη διάδοση της πληροφορίας. Η τυπογραφία ήταν ο καταλύτης κινημάτων και όχι η πεμπτουσία τους δηλαδή.
Το ίδιο συμβαίνει και με τα ιστολόγια. Λειτουργούν καταλυτικά,...
εκμηδενίζουν αποστάσεις, και επιτρέπουν σε άτομα με κοινά οράματα και ιδεολογίες να συγκλίνουν και να συντονιστούν καλύτερα...

Απο κει και πέρα τα blogs λειτουργούν εκδημοκρατίζοντας αστικά πολιτεύματα στα οποία ο Τύπος ήταν απρόσιτος στους πολλούς. Πρόσφατο παράδειγμα: το περιβόητο πόρισμα Μπαμπινιώτη για την παιδεία έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από τις εφημερίδες αλλά αναλύθηκε και κατακρίθηκε από την πλειοψηφία των ιστολόγων που ασχολούνται με την παιδεία. Οι συντάκτες των εφημερίδων αναπαρήγαγαν τα δελτία τύπου που συνόδευαν το πόρισμα δίχως να κάνουν μια κριτική ανάγνωση του ίδιου του πορίσματος. Οι ιστολόγοι διάβασαν το πόρισμα και ανακάλυψαν μέχρι και αντιγραφή που είχε γίνει.
Αν λοιπόν συγκροτείται ένα "μετά-κίνημα" από ιστολόγους αυτό έχει να κάνει με την δίψα πολιτών για ορθό λόγο και εμπεριστατωμένη συζήτηση.

Επαφές Τρίτου Τύπου

Είναι πράγματι χρήσιμο να μπορείς να ανακοινώσεις κάτι που σε απασχολεί σε χώρο που μπορούν να το διαβάσουν πολλοί. Το blog είναι σαν ένας τοίχος που ο καθένας πάει και γράφει κάτι και μετά ο άλλος απαντάει κ.ο.κ. Μόνο που κάποια στιγμή ο τοίχος γεμίζει τόσο πολύ που κανένας περαστικός δε δίνει σημασία, γιατί απλά βλέπει μια μουτζούρα.
Τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη επαφή. Γιατί αυτά που λες επηρεάζονται από τον τρόπο που τα λές και ο τρόπος που τα λές επηρεάζεται από το περιβάλλον που βρίσκεσαι, από το ποιον έχεις απέναντί σου κλπ. Όσο ο άνθρωπος παραμένει άνθρωπος και δεν μεταλλάσσεται σε κάτι άλλο, οι σταθερές κοινωνικές σχέσεις θα χτίζονται μέσω της τετ α τετ επαφής. Χρήσιμο το ίντερνετ, αλλά μη νομίζουμε ότι επικοινωνούμε πραγματικά μέσα από αυτό. Τις μοναξιές μας διασκεδάζουμε οι πολλοί. Αντί λοιπόν να αναλωνόμαστε ΜΟΝΟ στο πως θα αξιοποιήσουμε καλύτερα το λιγοστό χρόνο που η ζωή μας αναγκάζει να έχουμε, ας κάτσουμε λίγο να σκεφτούμε τι πρέπει να κάνουμε για να αποκτήσουμε περισσότερο χρόνο.
(σχόλιο αναγνώστη - άγνωστη πηγή)

σχόλιο ΟΔΥΣΣΕΑ: ...περισσότερο χρόνο για διαπροσωπικές επαφές με σκοπό την αφύπνιση, διαδίδοντας την γνώση και την πληροφορία την οποία προσφέρουν με κόπο και θυσίες ( ξενύκτια, γιορτές, προσωπικές στιγμές, κοινωνικές σχέσεις) αρκετοί Έλληνες ιστολόγοι.

Tο μεγάλο παιχνίδι στα Βαλκάνια

2011-11-06T06:49:00.003+02:00

Oι συνθήκες Λωζάνης και Mοντραί
(Δρ Mάνος Δανέζης Eπίκουρος Kαθηγητής Πανεπιστημίου Aθηνών)
Eίναι πολύ πιθανόν, ο τελικός στόχος της Nέας τάξης στα Bαλκάνια να είναι, η επικυριαρχία και έλεγχος της Mαύρης Θάλασσας, των Στενών και του Aιγαίου, περιοχών τεράστιας στρατηγικής και οικονομικής σημασίας για την Pωσία, τις HΠA, την Γερμανία, την Aγγλία, την Γαλλία, αλλά...
και για μια σειρά άλλων, μικρότερων κρατών, όπως η Eλλάδα, η Tουρκία, η Bουλγαρία κ.α

O πολύ μεγάλος αριθμός των εμπλεκομένων κρατών, στην διεκδίκηση του ελέγχου μέρους, ή του συνόλου των προηγούμενων περιοχών, κάνει, το πρόβλημα εξαιρετικά επικίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη.

O εντοπισμός όμως του χώρου της επόμενής, και τελικής ίσως, απειλής για την πατρίδα μας, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το πολιτικό παιχνίδι παίζεται στα περιθώρια των συνθηκών της Λωζάνης και του Mοντραί, που καθορίζουν βασικά το νομικό καθεστώς της περιοχής.

Παρά το γεγονός ότι οι συνθήκες αυτές είναι γνωστές κατ’ όνομα, ελάχιστοι γνωρίζουν κάποιες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες τους. Για τον λόγο αυτό ας δούμε κάποια ενδιαφέροντα σημεία τους.

Σύμφωνα με την Συνθήκη της Λωζάνης, ( 24 Iουλίου 1923, άρθρο 4) τα Στενά και τα νησιά του Aιγαίου : Σαμοθράκη, Λήμνος, Iμβρος, Tένεδος, Λαγούσαι νήσοι (Mαυρυαί) ουδετεροποιούνταν, απαγορευόταν δηλαδή η στρατικοποίηση τους.

Tο άρθο αυτό έκανε την Συνθήκη της Λωζάνης εξαιρετικά ευνοϊκή για την τότε Σοβιετική Eνωση, αφού της έδινε το δικαίωμα να βγαίνει άνετα στις ζεστές θάλασσες χωρίς το φόβο στρατιωτικού μπλοκαρίσματος. Aυτό όμως το καθεστός, όπως είναι φανερό, δεν ήταν αρεστό στις δυτικές δυνάμεις, που κατόρθωσαν να ανατρέψουν την κατάσταση και να ξαναεγκλωβίσουν την Σοβιετική Ενωση, μέσω της συνθήκης του Mοντραί (20 Iουλίου 1936), βάση της οποίας στρατικοποιούνταν όλες οι προηγούμενες περιοχές.

Aυτό όμως που θα πρέπει να έχουμε συνεχώς στο μυαλό μας καθ’ όλη την διάρκεια των μελλοντικών εξελίξεων στην περιοχή, είναι το άρθρο 28 της σύμβασης του Mοντραί που έχει ως εξής:

«H παρούσα συνθήκη θα έχει διάρκεια 20 ετών, αρχής γενομένης από την ημερομηνία ισχύος της. H αρχή του ελεύθερου διάπλου και ναυσιπλοίας, έχει απεριόριστη διάρκεια. Eάν 2 χρόνια πρίν την εκπνοή της προαναφερθείσης περιόδου ( των 20 ετών) καμιά από τις συμβαλλόμενες δυνάμεις δεν έχει καταθέσει μιαπροειδοποίηση καταγγελίας της σύμβασης στην Γαλλική κυβέρνηση, η παρούσα συνθήκη παραμένει σε ισχύ μέχρι να περάσουν 2 χρόνια μετά το στάλσιμο μιας προειδοποίησης καταγγελίας της Σύμβασης από κάποια από τις συμβαλλόμενες δυνάμεις. Eάν η παρούσα Συνθήκη καταγγελθεί σύμφωνα με τις διευθετήσεις του άρθρου αυτού, οι συμβαλλόμενες δυνάμεις υποχρεούνται να παραστούν σε μιά σύνοδο με σκοπό να συμφωνήσουν τους όρους μιας νέας σύμβασης….»

Για την Iστορία αναφέρουμε ότι οι συμβαλλόμενες δυνάμεις, που θα έχουν την ευθύνη μιας μελλοντικής αναθεώρησης της συνθήκης του Mοντραί είναι :

Aγγλία, Bουλγαρία, Γαλλία, Γιουγκοσλαϋία, Eλλάδα, Iταλία, Iαπωνία, Pουμανία, Σοβιετική Eνωση, και Tουρκία.

Mε βάση την συνθήκη του Mοντραί, τα Στενά δεν ανήκουν στην Tουρκία. Aπλώς έχει ανατεθεί σε αυτήν η φύλαξή τους. Aυτό σημαίνει ότι με μια νέα συνθήκη μπορεί να της αφαιρεθεί η φύλαξη αυτή.

Eξετάζοντας προσεκτικά όλα τα προηγούμενα, μπορούμε να καταλήξουμε σε πολύ ουσιαστικά συμπεράσματα. Σεβόμενοι όμως την κρισιμότητα της κατάστασης σημειώνουμε μόνο τα επόμενα :

α. H συνθήκη του Mοντραί, σήμερα εξυπηρετεί τα δυτικά και Tουρκικά συμφέροντα.

Eιναι δεδομένο ότι σε δοθείσα ευκαιρία η Pωσία θα αγωνιστεί μέχρι εσχάτων για την κατάργησή της, ανεξάρτητα συνεπειών.

β. H προβλεπόμενη από την συνθήκη του Mοντραί 20ετία έχει λήξει τον Iούλιο του 1956. Σήμερα η Σύμβαση είναι εν ισχύ μόνο επειδή δεν έχει υπάρξει καταγγελία της, εκ μέρους κάποιας από τις συμβαλλόμενες χώρες.

γ. Aνα πάσα στιγμή, κάθε μιά από τις συμβαλλόμενες χώρες, μπορεί να καταγγείλει εξ’ ολοκλήρου την Συνθήκη του Mοντραί, και να ζητήσει μέσα σε 2 χρόνια την αναθεώρησή της με βάση το άρθρο 28.

Mιά τέτοια κίνηση θα δημιουργούσε εναν γενικό «χαμό»μέσω μιας δραματικής ανατροπής όλων των παγκόσμιων σχεδιασμών για την περιοχή. Tο δικαίωμα αυτο φυσικά το έχει και η Eλλάδα, (η επισήμανση γίνεται για όσους, φίλους η εχθρούς θέλουν να κάνουν ότι το αγνοούν)

δ. Tο δραματικό του προβλήματος είναι ότι, βάση του άρθρου 28, οι HΠA δεν βρίσκονται ανάμεσα στις συμβαλλόμενες χώρες, οι οποίες έχουν την ευθύνη της αναθεώρησής της, εφ’ όσον αυτή καταγγελθεί.

Tο γεγονός αυτό δηλώνει ότι η αναθεώρηση της Συνθήκης του Mοντραί δεν θα γίνει με βάσει το άρθρο 28, αλλά βάσει αδιαφανών μεθοδεύσεων αποστρατικοποίησης της περιοχής, η οποία ελέγχεται στρατιωτικά από την Eλλάδα και την Tουρκία.

H παρέμβαση ξένων δυνάμεων, όπως διδάσκει η σημερινή διεθνής πρακτική, πρόκειται, κατά πάσα πιθανότητα, να γίνει με την μορφή ειρηνοποιού δύναμης, η οποία θα δράσει στο όνομα του ελεύθερου εμπορίου, της ελεύθερης διακίνησης ανθρώπων και αγαθών, μεταξύ χωρών της Eυρώπης, της Mαύρης θάλασσας, της Pωσίας, αλλά και στο όνομα της λειτουργίας πολυεθνικών, εμπορικών και πολιτιστικών, ομάδων και λεσχών, ασχέτωςμε το πώς αυτές θα ήθελαν να λέγονται, και οι οποίες ήδη έχουν συσταθεί και λειτουργούν.

Oπως γίνεται φανερό, το παιχνίδι αυτό μπορεί να είναι επικίνδυνο, αλλά κρύβει κέρδη και ευκαιρίες για την Eλλάδα, αν επί τέλους η Eλληνική διπλωματία δράσει έξυπνα, και συγχρόνως οι πολίτες της Xώρας μας ενδιαφερθούν περισσότερο για αυτήν, και όχι για το προσωπικό κέρδος και τις αστείες φιλοδοξίες τους.
http://teteleste.wordpress.com/

Χιόνι

2011-11-06T06:15:00.001+02:00

Απο τον: Simple Man
Εσύ είσαι έτοιμος; Θα αποδείξει το μικρό ποσοστό του λαού που δεν βρίσκει αποκούμπι σε κόμματα και ιδεολογίες ότι μπορεί να ορθωθεί στις διαφορετικές ημέρες που θα έρθουν; Είναι έτοιμες οι ψυχές μας για το γδάρσιμο των ευαισθησιών από πάνω τους τούτες εδώ τις μέρες που διανύουμε και να βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει απέναντι στην ολική καταστροφή που έρχεται; Διότι ακόμη...
το τέλος δεν έχει έρθει. Άλλο ο ήχος από τα ποδοβολητά στον δρόμο κι άλλο το σπάσιμο της πόρτας του σπιτιού σου που το θεωρείς ακόμη κάστρο απροσπέλαστο. Τον εχθρό δεν μπορείς να τον αποφύγεις όταν έχει χαράξει επί χάρτου την τέλεια επίθεση εναντίον σου. Όταν έχει όλα τα όπλα να σε πολεμήσει.
Είναι ηλίθιος και συνάμα επικίνδυνος για το σύνολο όποιος αυτές τις πρωτόγνωρες ιστορικά ημέρες ακόμη θέλει να πιστεύει ότι μπορεί το οποιοδήποτε κόμμα, το οποιοδήποτε πολιτικό ανδρείκελο- από την άκρα αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά το οποίο έχει το θράσσος ακόμη να ζει- ότι μπορεί με την ψήφο του να πάρει ανάσα, ότι μπορεί ψευτοδημοκρατικά να ξαναβρεί αυτά που έχασε. Η Δημοκρατία της Ελευθεριότητας τους τα κατέστρεψε όλα και αυτή η ψήφος που θεωρούσες ως άνοος ότι μπορούσες να την δώσεις με ελαφρά την καρδία στο κάθε λαμόγιο που ασχολείται με την πουλημένη από το 1944 πολιτική.
Είναι τραγικό να ανέχεσαι να σου μιλούν ακόμη μέσω των Μέσων τους αυτοί που σε ξεπούλησαν. Είναι τραγικό να σε βλέπω να κατεβαίνεις σε πορείες σαν πρόβατο φωνάζοντας και ζητώντας καταβάθος έναν άλλο ποιμένα να σε βάλει σε μαντρί για να νιώσεις ασφαλής. Το σφαγείο πάντα δίπλα στο μαντρί ήταν. Εσύ όμως δεν ήθελες να το δεις και οι πράξεις σου μαρτυρούν ότι ούτε τώρα δεν θέλεις να δεις. Αλήθεια τι άλλο έχεις να πεις; Σταμάτα να λες και πράξε. Κι αν δεν μπορείς να πράξεις, σκάσε! Καταντήσαμε την πατρίδα μας έκθεση ιδεών. Όλοι μας είχαμε κάτι να γράψουμε αλλά κανένας μας δεν πήρε το φτιάρι να ανοίξει τον δρόμο όταν το χιόνι έπεφτε πρώτα ελαφρά και μετά με τους κουβάδες . Χωμένοι κάτω από το χιόνι είμαστε τώρα όλοι μας. Ρομαντικοί και πραγματιστές. Λαμόγια και τίμιοι. Ένοχοι και αθώοι. Τώρα όμως που το χάος θα επακολουθήσει οι ευαισθησίες πρέπει να μπουν στην ντουλάπα. Να κλειδωθούν εκεί διότι έχουμε μεγάλο ανήφορο.
Η καρδιά αυτή την φορά πρέπει να χτυπάει για τις αντοχές μας και όχι για τα συναισθήματά μας. Αυτή τη φορά ο πόλεμος δεν θα γίνει με τα όπλα ως είναι σωστό.Τώρα πρέπει να κάνουμε τις ιδέες μας και τις πράξεις μας μαχαίρια. Τόσο καλά ακονισμένα που να ματώνουν ακόμα και τον θεό. Είναι νομοτελειακό οι περισσότεροι να μην τα καταφέρουμε. Δεν είμαστε όλοι γεννημένοι για τα δύσκολα. Όμως κάποιοι είναι. Και τελικά αυτοί ήταν πάντα που έκαναν τον πλανήτη Ελλάδα να γυρίζει. Ανάμεσά μας είναι. Δίπλα μας είναι. Μέσα μας είναι. Μονάδες χαμένες στο πλήθος που αυτή την στιγμή πονάει η καρδιά τους γιατί έχουν την κατάρα και ευλογία να νιώθουν πολύ πιο γρήγορα τον κίνδυνο από την πλειοψηφία. Μονάδες έτοιμες που για πρώτη φορά πρέπει να μην δράσουν με παντιέρα το δίκαιο αλλά ούτε να γίνουν θύματα υπερβάλλοντος συναισθηματισμού.
Ο εχθρός μάς ξέρει καλά. Μάς έχει μελετήσει 200 χρόνια τώρα. Ξέρει να μάς φοβίζει, ξέρει να μάς εξεφτελίζει, ξέρει να μάς βασανίζει. Αυτό που δεν ξέρει όμως είναι ότι αυτή την φορά το ΟΧΙ δεν θα το ακούσει ως ιαχή αλλά ως ψίθυρο στο αυτί του νιώθοντάς το βαθιά. Πολύ βαθιά. Όχι από λάμα που καίει αλλά από καρδιά που πάγωσε για να ανοίξει τον κλεισμένο από χιόνι δρόμο. Αυτή την φορά η πατρίδα δεν είναι κάτι για το οποίο θα πολεμήσεις. Αυτή την φορά η πατρίδα είσαι Εσύ.

Τις τελευταίες ώρες έχει γεμίσει η Αθήνα από πράκτορες και πρακτοράκια...

2011-11-04T23:17:00.000+02:00

Αυτές τις ώρες παίζονται τεράστια συμφέροντα σε παγκόσμιο επίπεδο και όλα είναι ρευστά.
Σχεδόν όλες οι χώρες έχουν στείλει τους ανθρώπους τους.
Από πράκτορες και πρακτοράκια και από χρηματιστές μέχρι οικονομικούς δολοφόνους.
Κάποιοι έχουν έρθει σαν τουρίστες,αλλά είναι "άνθρωποι" που έχουν αναλάβει να κάνουν συγκεκριμένες αποστολές..Άλλος καταγράφει αντιδράσεις,άλλος δίνει εντολές στους εδώ ανθέλληνες,άλλος έχει αναλάβει να κάνει ραντεβού με σημαντικά πρόσωπα και ...τους δίνει την γραμμή που θα ακολουθήσουν.
Προσοχή σε όλες και όλους τους Έλληνες.
Δυστυχώς είμαστε μόνοι μας....
Εμείς οι πολίτες είμαστε και τελευταίοι φρουροί της χώρας και της Δημοκρατίας.
Τίποτα δεν λειτουργεί επί της ουσίας,γιατί όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στις πολιτικοοικονομικές εξελίξεις...
Μην παρασυρθεί κανένας από επίδοξους προβοκάτοτες και δήθεν καλοθελητές που θέλουν να ασελγήσουν πάνω σε μια χώρα που είναι σε κώμα.
Βρισκόμαστε σε πόλεμο.
Όσοι δεν το έχουν καταλάβει δυστυχώς όταν το καταλάβουν θα είναι ήδη αιχμάλωτοι και ανίκανοι να αντισταθούν.
ΕΠΑΓΡΥΠΝΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ.
ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ.
ΟΤΑΝ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ ΟΛΑ ΞΑΝΑΠΛΑΚΟΝΩΜΑΣΤΕ.
ΤΩΡΑ ΠΡΟΕΧΕΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ
http://www.eglimatikotita.gr/2011/11/blog-post_2293.html

Κάρολος Παπούλιας, αμετανόητος κομματάνθρωπος

2011-11-03T11:11:00.000+02:00

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Αμετανόητος κομματάνθρωπος, ανεπαρκής πρόεδρος και κακός άνθρωπος ...μέχρι τέλους.
Αυτό, το οποίο είδαμε στη Θεσσαλονίκη την 28η Οκτωβρίου, ήταν το φυσικό αποτέλεσμα μιας μεγάλης "κατάχρησης". Μιας ακόμα "κατάχρησης" τού σε πολλές αμαρτίες περιπεσόντα πολιτικού κόσμου. Η άμεση συνέπεια μιας από τις άπειρες "καταχρήσεις" που έχει κάνει ο πολιτικός κόσμος της μεταπολίτευσης. Σε φυσιολογικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο. Γιατί; Γιατί θεωρητικά έχει φροντίσει γι' αυτό ο νομοθέτης ...συνέχεια

"Deutschland" ...das "Hayvan" Europas

2011-11-03T11:08:00.001+02:00

Manche Banden in Berlin führen den ..."Dreißigjährigen Krieg" weiter.

Der Krieg gegen die PIIGS des Mittelmeers ist religiös.

In ein paar Jahren werden Begriffe wie "Deutschland" oder "Deutsche" aus Europa verschwunden sein....
>> >>

Οἱ νεκροὶ ἐφέτος δὲν ἦλθαν!

2011-10-31T20:37:00.000+02:00

Ἦταν νύχτα, 3 Νοεμβρίου 1940. Ἡ Θεσσαλονίκη βομβαρδιζόταν ἀπό τήν Ἰταλική ἀεροπορία. Τήν νύχτα ἐκείνη, μιά νέα γυναίκα 20-21 ἐτῶν, ἡ Φωτεινή, ἔμελλε νά γεννήσει τό πρῶτο καί τελευταῖο παιδί της. Ὁ ἄνδρας της ἔλειπε. Δυό-τρεῖς μέρες πρίν, ἐπιστρατεύθηκε στό ΧV Σύνταγμα Πυροβολικοῦ. ...συνέχεια

Αρετή, Τόλμη και Ελευθερία.

2011-10-29T15:33:00.002+03:00

Ἕνα σημαντικὸ κείμενον, γεμᾶτο ἐλπίδα καὶ βεβαιότητα γιὰ τὴν Νίκη. _Γεμᾶτο ἀνθρωπιά!

Κάτι ποὺ κοντεύουμε νὰ χάσουμε.

Τέτοιες Ἑλληνίδες χρειαζόμαστε.

Φιλονόη.

Αρετή, Τόλμη, Ελευθερία
Τις τελευταίες μέρες είδαμε στις οθόνες μας μεγάλο πόνο, αρκετό αίμα και φυσικά θάνατο. Είδαμε τον Μουαμάρ Καντάφι να σέρνεται, να ξυλοκοπείται και να σκοτώνεται μπροστά στα έντρομα και ταυτόχρονα παθητικά μάτια μας. Ήταν ένα θέαμα που προκάλεσε τη δυσαρέσκειά μας, καθώς είμαστε μαθημένοι σε γλυκανάλατες σαπουνόπερες και σε ψεύτικα σηριαλ-ικά εγκλήματα. Αυτό που είδαμε όμως ήταν αληθινό. Ένας ακόμη άνθρωπος σκοτώθηκε και ‘μεις γίναμε μάρτυρες του θανάτου του.
Η πολιτική ηγεσία των ΗΠΑ, ζητωκραύγασε την επιτυχία ενός ακόμα σκοτωμένου (πρώην φίλου αλλά εχθρού του πρόσφατου παρελθόντος), κι αυτή μπροστά στις δικές μας οθόνες. Το έκανε μάλιστα με περισσή ευχαρίστηση. Ίσως τα χρήματα, τα πετρέλαια και ό,τι άλλο κατέχει η χώρα του πρώην δικτάκτορα να ήταν πάρα πολλά, εξού και η πάρα πολύ χαρά της εξόντωσής του.

Μια ακόμα φυσική καταστροφή – ο σεισμός στην Τουρκία – με νεκρούς, τραυματίες, αγνοούμενους, κατεστραμμένα σπιτικά και περιουσίες έρχεται πάλι να τρομοκρατήσει τα ήδη σκυθρωπά βλέμματά μας και τους από καιρό αποσυντονισμένους εγκεφάλους μας.

Το μάτι μας έχει θολώσει από το κόκκινο αίμα που τρέχει στις τηλεοράσεις και τους υπολογιστές μας. Είμαστε βουτηγμένοι μέσα στο κόκκινο και το μαύρο. Το κόκκινο του αίματος και το μαύρο του σκοταδιού που δεν πλανάται απλά από πάνω μας, αλλά έχει μπει πλέον μέσα στην ψυχή μας. Βρήκε μικρές τρυπίτσες εισόδου προς την Ψυχή μας, προχώρησε όσο του επιτρέψαμε την ώρα που τρέχαμε να πληρώσουμε τις πιστωτικές και τα δάνεια, την ώρα που αποβλακωνόμασταν με τα δελτία ειδήσεων και τα ελληνικά και τουρκικά σήριαλ, και τώρα μας έχει κατακλύσει. Το μαύρο χρώμα της απόγνωσης. Το μαύρο χρώμα της κατάθλιψης. Το μαύρο χρώμα ενός ζοφερού, κατά-μαυρου, ακρωτηριασμένου μέλλοντος. Το μαύρο χρώμα του Ψυχικού μας θανάτου.

Αναλογιζόμενοι – ως Ελεύθερα σκεπτόμενοι ‘Ελληνες – τι θα έκαναν οι έντιμοι και ευγενείς πρόγονοί μας, είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα αλλάλαζαν από ευχαρίστηση στο θέαμα ενός νεκρού πρώην φίλου, πρώην εχθρού. Όχι ότι δεν υπήρξαν στιγμές που οι πρόγονοί μας δεν προέβαλαν τον θρίαμβό τους σύροντας το νεκρό κουφάρι ενός εχθρού. Όμως, η γενέτειρα της Φιλο-σοφίας, η γενέτειρα του Σωκράτη που μ’ένα δηλητήριο και μ’ένα θάνατο απέδειξε σ’όλη την ανθρωπότητα τι σημαίνει «συνέπεια λόγου και πράξης», δεν χαίρεται με το σκοτωμό ενός ανθρώπου. Αναλογίζεται το κακό που μπορεί να προήλθε απ’αυτόν τον άνθρωπο, ανακουφίζεται γιατί πλέον αυτό σταμάτησε, αλλά λυπάται. Λυπάται γιατί ένα σώμα αποστερήθηκε την ψυχή του, αποστερήθηκε τη ζωή του. Λυπάται, γιατί το κακό προκάλεσε κι άλλο κακό, ενώ παράλληλα μ’αυτή τη συνειδητοποίηση αποκτά τη δυνατότητα να ξεκινήσει μια εσωτερική αλλαγή. Όταν δεν θέλουμε το κακό, αναζητούμε το Καλό. Σκεπτόμενοι και πράττοντας το Καλό προκαλούμε κι άλλο Καλό.

Δεν γνωρίζω αν υπήρξαν ποτέ «έντιμοι» πόλεμοι. Δεν γνωρίζω αν τελικά ο Τρωικός πόλεμος έγινε για μια ωραία Ελένη, ή για ένα ωραίο κοίτασμα πετρελαίου της εποχής εκείνης. Γνωρίζω όμως πολύ καλά ότι η εντιμότητα είναι μια αρετή, την οποία αν απωλέσουμε θα βρεθούμε να αλλαλάζουμε από άγρια ευχαρίστηση μπροστά στα νεκρά κουφάρια ενόχων και αθώων.

Ο θάνατος όμως είναι θάνατος. Είτε αθώου, είτε εχθρού, είτε ο δικός μας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το μόνο που έχουμε ως δεδομένο για τούτον εδώ τον κόσμο είναι ότι μια μέρα θα έρθουμε αντιμέτωποι με τον θάνατό μας. Θα είναι από σφαίρα, από αρρώστια, από φυσική καταστροφή, από δυστύχημα, από όπου κι αν προέρθει το μόνο σίγουρο είναι ότι θα έρθει.

Μέχρι όμως να δούμε τον χάρο με τα μάτια μας έχουμε υποχρέωση απέναντι στον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας να ζήσουμε έναν όσο το δυνατόν έντιμο βίο. Να τιμούμε την Αρετή και να αποστρεφόμαστε την Κακία, όπως έκανε ο Ηρακλής, ο Έλληνας ημίθεος, στην κόψη του μύθου και της πραγματικότητας. Να τιμούμε έναν νεκρό, ακόμα και εχθρό μας, και να αγωνιζόμαστε για κάθε τι που μπορεί να μειώσει το Κακό στη γη.

Μέσα στους σκοτεινούς καιρούς που διανύουμε καλούμαστε να ξανα-ανακαλύψουμε τα Τίμια Όπλα του Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος.

Τίμια Όπλα μας είναι η Εντιμότητα και η Αρετή σε κάθε έκφανση της ζωής μας. Είναι ο Αγώνας για την Ελευθερία του Ατόμου, του Οίκου, της Πατρίδας, της Γης μας.

Αδέλφια μου Έλληνες, αδέλφια μου άνθρωποι όλης της γης, μας αναλογεί μια ζωή κι ένας θάνατος σ’αυτόν τον κόσμο που ζούμε. Ας ευχηθούμε κι ας αγωνιστούμε για μια έντιμη ζωή κι έναν αντίστοιχο έντιμο θάνατο, πλαισιωμένα και τα δυο από Αρετή, Τόλμη και Ελευθερία.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ http://eleftheroiellines.blogspot.com/2011/10/blog-post_5757.html

Τὰ ὀρυκτὰ δεσμεύουν τὸν ἄνθρακα.

2011-10-29T15:21:00.000+03:00

Διάβαζα πρὸ ὁλίγου τὸ παρακάτω ἄρθρον καὶ μοῦ μπῆκαν ἰδέες.
Θὰ μπορούσαμε μέσα στίς πόλεις μας νὰ «ἀπλώσουμε» νησίδες συγκεκριμένων ὀρυκτῶν πρό κειμένου νὰ ἀπαλείψουμε τό νέφος;
Μᾶλλον.
Ἀλλά γιά νά συμβῇ κάτι τέτοιο ὀφείλουν κάποιοι νὰ ἔχουν τὸ μυαλό τους στήν θέσι του καὶ νὰ μποροῦν νὰ τὸ δουλέψουν....συνέχεια

Απλές λύσεις για άμεση έξοδο από την κρίση

2011-10-23T20:42:00.000+03:00

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
Μέσα σε λίγες ημέρες μπορεί να σωθεί η Ελλάδα.
Αρκεί να ξυπνήσουν οι Έλληνες και να δουν τι συμβαίνει.
Στα χιλιάδες χρόνια της ιστορίας της η Ελλάδα έχει γεμίσει άπειρες σελίδες με τις περιπέτειές της. Μεγάλες, ένδοξες και περίεργες περιπέτειες, οι οποίες ήταν τόσο εντυπωσιακές, που έγιναν ανάγνωσμα όχι μόνον για τους Έλληνες, αλλά για όλους τους λαούς του κόσμου. Θα υπέθετε κάποιος ότι σε αυτήν τη μακραίωνη πορεία η Ελλάδα θα τα είχε "δει" και θα τα είχε αντιμετωπίσει όλα...συνέχεια

ΑΘΗΝΑΖΕ Δημητράκη... Θυμίσου να είσαι Έλληνας!.... Έλληνας και όχι πρόβατο!

2011-10-22T22:36:00.002+03:00

Απλά καθίστε και απολαύστε αυτό το υπέροχο ντοκιμαντέρ για τον Ελληνικό πολιτισμό και τον "Δημητράκη"... Πρόκειται για τη βραβευμένη ταινία του Θοδωρή Μαραγκού. Έτσι απλά δείτε την και στοχαστείτε...

Να δείτε γιατί σκονταύτει να συν-χωνέψει μέσα του το αετίσιο ελεύθερο πνεύμα του με το "φαί" της στάνης... Να δείτε γιατί έχει τα ψυχολογικά του προβλήματα... Να δείτε γιατί το ωραίο Υπουργείο παιδείας μας δρα τόσο υποστηρικτικά και άριστα στο θέμα της παιδείας μας... Να δείτε γιατί οι κυβερνήσεις μας δεν χάνουν ευκαιρία να προάγουν τον ελληνικό πολιτισμό και πνεύμα... Να καμαρώσετε που άλλοι σκάβουν είκοσι μέτρα να ξεθάψουν αρχαίους παπύρους από βιβλιοθήκες κάποτε ελληνικές και άλλοι "καίνε" τις σύγχρονες βιβλιοθήκες και τα μυαλά των ελλήνων...
Απλά στα τόσα χρόνια θυμηθείτε πως η αφύπνιση δεν δίνεται δώρο ούτε και πετυχαίνει με μιμίδια...είναι ζήτημα Θέλησης!...
>>http://vickytoxotis.blogspot.com/2010/11/blog-post_9756.html

Ἡ παγίδα;

2011-10-20T19:40:00.000+03:00

Ἀναρωτιέμαι ἐδῶ κι ἑβδομᾶδες.
Τϊ παγίδα μᾶς ἔχουν στήσει; Γιατί κάθε πορεία, διαδήλωσις, διαμαρτυρία καταλήγει ὡς πόλεμος μεταξὺ τῶν γνωστῶν-ἀγνώστων καὶ τῶν γνωστῶν-καταστολέων; Τί πᾶνε νὰ κάνουν; Νὰ ὁδηγήσουν μίαν ὁλόκληρο κοινωνία στὴν καταστολή;...

Εἶναι παγίδα!

Ἡ βία (τεχνητή, συμφωνῶ) φέρνει βία.

Γιὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἄσκησιν βίας, πετοῦν τὰ συνεταιράκια τους μέσα στὴν πολυκοσμία. Κι ἔτσι τελειώνει γρήγορα.

Μόλις ὅμως τελειώσει ἡ διαμαρτυρία, πορεία, διαδήλωσις ὁ μετέχων ἐπιστρέφει στὰ τοῦ οἴκου του, ἐλαφρῶς ἀπογοητευμένος. Κουρασμένος καὶ πολὺ θυμωμένος. Κι ἐκεῖ ξεχειλίζει ἡ ὀργή.

Ὄχι αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ὀργή, σὰν αὐτὴν ποὺ ἐμφανίζουν οἱ γνωστοὶ-ἄγνωστοι. Ὄχι, αὐτὴ ἡ βουβή, ποὺ σὲ τρώει, ποὺ σὲ δαγκώνει, ποὺ σὲ ξανασηκώνει ἀπὸ τὸν καναπὲ καὶ σὲ πετάει ἔξω. Αὐτὴν τὴν ὀργή ξέρω. Αὐτὴν, τὴν τεχνητή, τὴν δημιουργημένη ἀπὸ δράσι. Ποὺ λειτουργεῖ ὡς ἀντίδρασις, πολὺ φυσικά, πολὺ λογικά.

Εἶναι ὅμως παγίδα. Καὶ πρέπει ὅλοι μας νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ αὐτήν. Δὲν γίνεται νὰ μᾶς σέρνουν αὐτοί. Θὰ τοὺς σύρουμε ἐμεῖς ἐκεῖ ποὺ θέλουμε καὶ πρέπει.

Ἀναζητοῦμε ἄλλου εἴδους δράσεις. Πιό ἀνθρώπινες, πιὸ ἀξιοπρεπεῖς, πιὸ ἧπιες. Τέτοιες ποὺ θὰ ἐπιφέρουν πράγματι κλονισμὸ στὸ σύστημα.

Θὰ μπορούσαμε νὰ ταράζουμε καθημερινῶς τὰ «νερά τους». Νὰ μὴν πληρώσουμε τὰ χαράτσια, νὰ μὴν κατεβοῦμε στὶς κεντρικὲς πλατεῖες σὰν ἀπεργοί, ἀλλὰ σὲ ὅλες τὶς πλατεῖες σὰν περιπατητές. Νὰ πάρουμε τὴν παρέα μας, στὰ καλὰ τοῦ καθουμένου, κι ἀντὶ νὰ πᾶμε στὴν δουλειά μας, νὰ πᾶμε ἐκδρομή στὸ κοντινό μας ἄλσος. Νὰ ἀπεργήσουμε, ἀλλὰ μὲ μὴ ἀναμενόμενον τρόπο.

Νὰ παραλύσουμε τὰ πάντα. Ἀλλὰ μὲ ἕναν τρόπο γεμᾶτο ἐλπίδα, σιγουριά, βεβαιότητα. Ὄχι μὲ θυμὸ κι ἐνοχές. (Διότι τὶς κουβαλᾶμε κι αὐτές.) Νὰ ξαναρχίσουμε νὰ ζοῦμε, λίγο νωρίτερα, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ θὰ τὸ δικαιούμαστε κι ἐπισήμως.

Δὲν ξέρω… Αἰσθάνομαι πὼς αὐτὸς ὁ τρόπος μόνον ἀναταραχὴ μπορεῖ νὰ φέρῃ. Ταραχὴ σὲ ἐμᾶς καὶ στὸ περιβᾶλλον μας.

Μία ἀπεργία ποὺ θὰ ἐκτονωνονόταν στὸν Ὑμηττό, ποὺ θὰ διαρκοῦσε δέκα ἡμέρες καὶ θὰ ἔκανε τὸν κάθε κουδουνισμένο νὰ κτυπᾶ τὸ δικό του (κι ὄχι τὸ δικό μας) κεφάλι στὸν τοῖχο, πιστεύω πὼς θὰ ἦταν σαφῶς προτιμότερη. Γιὰ ὄλους. Καὶ ἰδίως γιὰ τὰ μάρμαρα τοῦ Συντάγματος. Διότι αὐτὰ τὴν πληρώνουν περισσότερο ἀπὸ ὅλους κι ὅλα.

Φιλονόη.

Υ.Γ. Ἀπεργῶ σημαίνει ἀπέχω τοῦ ἔργου. Δῆλα δή, δὲν παράγω ἔργο. Δῆλα δή δὲν πηγαίνω στὴν ἐργασία μου. Δῆλα δή, ἀφήνω κάποιον νὰ κτυπιέται πίσω μου γιὰ τὸ πῶς θὰ λυθοῦν τὰ προβλήματα τοῦ δημοσίου κι ἐγὼ δὲν ἐργάζομαι. Δὲν σημαίνει πὼς δίδω στὸν κάθε μπαχαλάκια τὸ δικαίωμα νὰ προκαλλῇ βίαιες συμπεριφορὲς εἰς βᾶρος πολιτῶν. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀπεργία. Αὐτὸ εἶναι «πᾶμε γιὰ καυγά!» Καυγά νὰ κάνουμε μετά. Ὅταν θὰ τρέχουν καὶ δὲν θὰ φθάνουν. Τώρα κάνουμε πόλεμο νεύρων καὶ διεκδικοῦμε, γιὰ νὰ κερδίσουμε τὴν ζωή μας πίσω.

Η σιωπή ως υπέρτατη αξία της δημοκρατίας

2011-10-17T17:59:00.002+03:00

...Η δημοκρατία απειλείται εκτός από τον φασισμό και από τη φλυαρία.
...Ελεύθερος είναι ο άνθρωπος που έχει γνώση και όχι απλά άποψη. Η άποψη δεν δίνει λύσεις, γιατί δεν είναι γνώση.
...Δημοκρατία είναι το δικαίωμα του καθενός να κρίνει αυτά που του προτείνουν αυτοί που εξουσιάζουν. Δημοκρατία είναι η συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων για το τι πρέπει να γίνει και τι όχι.
Για να κρίνεις απαιτείται γνώση, ώστε να καταλάβεις τι...
ακριβώς σου προτείνουνε και να το συγκρίνεις μ' αυτά που και πάλι μέσω γνώσης αντιλαμβάνεσαι ο ίδιος ως προβλήματα. Η κρίση επιπλέον απαιτεί αυτογνωσία, γιατί ο άνθρωπος που δεν έχει αυτογνωσία δεν ακούει.
...Η δημοκρατία εφευρέθηκε, γιατί κάποιοι σπουδαίοι άνθρωποι θεώρησαν χρήσιμο ν' αποφασίζουν οι ίδιοι οι άνθρωποι για τη λύση των προβλημάτων τους και όχι οι εξουσιαστές σε σκοτεινά δωμάτια.
Το να επιβάλεις τη σιωπή σημαίνει να δώσεις το δικαίωμα σ' αυτόν που έχει κάτι να πει τη δυνατότητα να ακουστεί. "Φίμωμα" σημαίνει να εμποδίζεις επιλεκτικά να μιλούν αυτοί που δεν σε συμφέρουν. Η φασαρία είναι η πιο πονηρή μέθοδος "φιμώματος" κι αυτή η μέθοδος ακολουθείται σήμερα (βλέπε "παράθυρα" TV)
...Δημοκρατία είναι η κατάθεση μελετών πάνω στην λύση των προβλημάτων. Κατάθεση μελετών σημαίνει διαδοχή μονολόγων μέχρι την στιγμή της κρίσης. Αυτοί οι μονόλογοι - μελέτες κρίνονται και για να συμβεί αυτό απαιτείται ησυχία από τον όχλο. Όταν σιωπά συνειδητά η κοινωνία μπορεί να κρίνει, γιατί μπορεί ν' ακούει. Όταν σιωπά η κοινωνία ξεφτιλίζεται αυτός που απλά κάνει "θόρυβο".

Αποσπάσματα από το βιβλίο:
«ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ... Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ»

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΗΓΕΣΙΑ

2011-10-16T22:59:00.000+03:00

Όλοι μας λίγο πολύ γνωρίζουμε ότι η δημοκρατία εφευρέθηκε και εφαρμόστηκε στην Ελλάδα.
Ελάχιστοι δυστυχώς, γνωρίζουμε περισσότερες λεπτομέρειες. Ξεχάσαμε την ιστορία μας και γι αυτό χάσαμε και τη δημοκρατία και γι αυτό τώρα κινδυνεύει η ελευθερία μας....

Οι επικριτές της δημοκρατίας, συχνά χρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι ο φθόνος για την υπεροχή είναι έμφυτος σε αυτό το πολίτευμα. Αυτό απέδειξε ή τουλάχιστον προσπάθησαν να αποδείξει η πρόσφατη εμπειρία των "αγανακτισμένων", όπου ήταν εμφανής η προσπάθεια ομογενοποίησης των "αγωνιστών", αφού τέθηκαν κανόνες (όπως τα τρίλεπτα για όλους τους ομιλητές - ανεξάρτητα από το αν είχαν ή όχι κάτι να πουν) έτσι φτιαγμένοι, ώστε να μην μπορεί κανείς να ξεχωρίσει και να γίνει ηγέτης του κινήματος. Το κίνημα έπρεπε να μείνει ακέφαλο. Ένα ακέφαλο κίνημα, το χειραγωγείς ευκολότερα.

Η έξοδος των αγανακτισμένων, αν και εμπεριέχει θετικά στοιχεία όπως το γεγονός ότι πολύς κόσμος άφησε τον καναπέ του και βγήκε στο δρόμο, στο τέλος άφησε μια γεύση πικρή και την εντύπωση ότι με ειρηνικό τρόπο δεν μπορούμε να πετύχουμε τίποτα, και επειδή ήταν παρ' όλα αυτά μια εμπειρία για τον Ελληνικό λαό που μόλις άρχισε να ξυπνάει από το λήθαργο και σαν τέτοια, αξίζει να τη μελετήσουμε και να βγάλουμε μερικά συμπεράσματα.

Αυτό που εφαρμόστηκε στις πλατείες, κατά τη γνώμη μου δεν ήταν δημοκρατία. Ήταν οχλαγωγία. Για το γεγονός αυτό νομίζω ευθύνεται Αυτό οφείλεται κυρίως στο πολύ χαμηλό επίπεδο της πολιτικής παιδείας μας.

Το κυριότερο χαρακτηριστικό της οχλαγωγίας αυτής ήταν η πεποίθηση ότι "άμεση δημοκρατία" σημαίνει "μη ύπαρξη αρχηγών". Ο φθόνος για την υπεροχή. Όποιος φαινόταν ή προσπαθούσε να ξεχωρίσει, ήταν ύποπτος. Δεν ξέρω αν οι μετέχοντες ήθελαν η μάζα θα αυτοαποφασίσει μόνη της χωρίς κανένας να ξεχωρίζει από τη μάζα για να μην γίνει γνωστός και τον ακολουθήσει η μάζα και αυτός γίνει κακός εγωιστής και γίνει ο επόμενος δυνάστης της μάζας. Διάβασα τη φάρμα του Οργουελ, αλλά όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τη δημοκρατία.

Δεν μπορώ να καταλάβω από που βγαίνει το συμπέρασμα ότι στη δημοκρατία δεν πρέπει να υπάρχουν ηγέτες.

Ισα ίσα που η δημοκρατία είναι το μοναδικό πολίτευμα που δίνει βήμα σε όλους και συνεπώς ανάμεσα τους και στους άριστους, ώστε να γίνουν αυτοί ηγέτες του λαού που εφαρμόζει τη δημοκρατία. Σε αντίθεση με το σημερινό ολιγαρχικό πολίτευμα που δίνει βήμα μόνο στους δουλικούς υπηρέτες των εχθρών.

Ο χρυσός αιώνας της Αθηναϊκής ακμής, δεν ονομάστηκε ο αιώνας της δημοκρατίας.Ονομάστηκε ο αιώνας του Περικλή. Του ηγέτη των Αθηναίων.

Ο Περικλής, ο Επαμεινώνδας, ο Κίμωνας, ο Αριστείδης, ήταν ηγέτες. Ηγέτες σε δημοκρατικό πολίτευμα.

Υπήρχαν και οι εξοστρακισμοί, υπήρξαν και οι δούλοι. Δούλοι - ξεδούλοι, οι αρχαίοι μας πρόγονοι εφάρμοσαν δημοκρατία ανάμεσα στο λαό τους, έκαναν λάθη, απέκτησαν εμπειρία και είχαν την καλοσύνη να γράψουν τις εμπειρίες τους για να τις ξέρουμε και εμείς οι άμοιροι για να μη χρειάζεται να τις ξαναζήσουμε.

Γι αυτό, θα πρέπει να ξεθολώσουμε το μυαλό μας και να σκεφτούμε καθαρά. Και ειλικρινά. Ο άνθρωπος είναι ζώο αγελαίο. Αν βάλεις μια παρέα μικρά παιδιά, μετά από λίγο θα έχουν βρει αναμεταξύ τους αυτόν που έχει ωραίες ιδέες και τους πείθει να κάνουν ότι λέει. Αυτός είναι ο αρχηγός της ομάδας. Αυτόν περιμένουμε σήμερα όλοι οι Έλληνες να βγει μπροστά για να τον ακολουθήσουμε και να ελευθερωθούμε.

Το πρόβλημα δεν είναι το ότι αυτός θα ξεχωρίσει. Φυσικά και θα ξεχωρίσει. Αν έχει το ήθος, το ανάστημα, τη σκέψη και τη θέληση να μας οδηγήσει στην ελευθερία, φυσικά και θα ξεχωρίσει. Ο λαός θα ακολουθήσει μόνο έναν άριστο. Και οι άριστοι ξεχωρίζουν.

Το θέμα είναι να μην επιτρέψουμε σε αυτούς τους άριστους να διαβρωθούν και να γίνουν μετά από μακρόχρονη παραμονή στην εξουσία να χάσουν το ήθος τους και να εκπέσουν στα ίδια παραπτώματα και μας φέρουν στην ίδια θέση. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε μόνο με τη δημοκρατία. Η δημοκρατία υπαγορεύει ότι ο έλεγχος της εξουσίας θα γίνεται με κληρωτούς πολίτες, και η λήψη σοβαρών αποφάσεων με δημοψηφίσματα.

Σε κάθε περίπτωση για να λειτουργήσουν όλα αυτά θα πρέπει να ξεπεράσουμε το φθόνο μας για την υπεροχή.

Η δημοκρατία είναι το μόνο μας όπλο για να ξεφύγουμε από το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε και δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κανέναν να διαστρεβλώνει το νόημα της και να την υποβαθμίζει σε ακέφαλη οχλαγωγία.

ΘΑΛΑΜΟΦΥΛΑΚΑΣ

Ο χαμένος παράδεισος του ανθρώπου

2011-10-16T22:38:00.000+03:00

"Tώρα θα σας πώ για τα πράγματα που αλλάζουν...
και πως απο τα παλιά προκύπτουν τα καινούργια.

Αφού εσείς ώ Θεοί, δημιουργήσατε τέχνες και δώρα
δώστε μου φωνή να διηγηθώ την ιστορία του κόσμου
απο την αρχή της μέχρι και τώρα."
Οβίδιος "Μεταμορφώσεις" ...

Η Μυστική Ζωή των Φυτών (Μ. Δανέζης)

Watch To Sympan Pou Agaphsa S04E01 - H Mystikh Zwh Twn Fytwn in Educational | View More Free Videos Online at Veoh.com

Ας μορφ-ωθούμε…

2011-10-15T14:10:00.001+03:00

Οι διανοούμενοι που άλλοτε ήταν σαν εθνικοί σταρ, με διεθνή ακτινοβολία, αραίωσαν. Τη θέση τους πήραν επιφυλλιδογράφοι με το κομμάτι και έμπειροι παλαιοί δημοσιογράφοι. Εφημερίδες αντί για βιβλία.
Ακόμα και τους μαρξιστές οικονομολόγους δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις από τους επαγγελματίες του οικονομικού ρεπορτάζ. Τα δε επαγγελματικά στελέχη της αριστεράς ανατρέχουν σε κλασικές πηγές των αρχών του εικοστού αιώνα, για να βρουν πολιτικές απαντήσεις στα προβλήματα του σήμερα. Με τον ίδιο τρόπο που δανείζονται πολιτικές πλατφόρμες από αδελφά κόμματα άλλων χωρών, άλλων συνθηκών, άλλων προταγμάτων και προτεραιοτήτων...

Εν τω μεταξύ, εμείς ψαχνόμαστε μεταξύ μας κι είμαστε πάντα οι ίδιοι κι οι ίδιοι και πάντα μειοψηφικά λίγοι. Κι όταν βρισκόμαστε, αν δεν μας ζαλίσει η ρετσίνα, σπάνια χωρίζουμε πλουσιότεροι. Λες και ψάχνουμε ακροατήριο για τους μονολόγους μας ή το μεθύσι.
Στην πλειονότητα μας, στις σύγχρονες κοινωνίες, ψάχνουμε ενεργητικά πλέον την παθητικότητα. Όχι μόνο του βυθίσματος στον καναπέ και της τηλε-αποχαύνωσης, αλλά της συνειδητής άρνησης να «την» ψάξουμε.
Ολόκληρη η κουλτούρα της κατανάλωσης στηρίζεται και μας διαμόρφωσε σ’αυτό. Η απόφαση της αγοράς ενός προιόντος γίνεται περισσότερο με συνειρμικές εικόνες, παρά με τη λογική και τις πληροφορίες. Τα φιλικά στον χρήστη προιόντα και interfaces κρύβουν τέλεια την λογική της λειτουργίας τους. Δεν χρειάζεται να ξέρεις ούτε τα «από πίσω», ούτε τα ψιλά γράμματα.
Αλλά ούτε και το διδαχθήκαμε το ψάξιμο. Το αντίθετο μάλιστα.
Επίσης, τα εξαντλητικά ωράρια εργασίας δεν μας αφήνουν και τον χρόνο. Παρόλο που ο αυτοματισμός θεωρητικά θα απελευθέρωνε τον άνθρωπο από την κοπιαστική εργασία. Το ψάξιμο, όμως, χρειάζεται και χρόνο και ξεκούραστο κορμί.
Αλλά, δεν είναι οι γκουρού που μας λείπουν. Χορτάσαμε και από τις αυθεντίες. Να «μορφ-»ωθούμε είναι το ζητούμενο. Να πάρουμε δηλ.μορφή, με συγκεκριμένες απόψεις, συμπεριφορές και πολιτική λειτουργία. Κι αυτό γίνεται μόνο όταν «αναμετράσαι» δημοσίως με άλλους μορφωμένους ανθρώπους. Τότε καταλαβαίνεις τα κενά σου, τα λάθη σου και γίνεσαι συναισθηματικά πλουσιότερος.
Μετά το ’60 σιγά-σιγά χαθήκαμε στο life style. H πολιτική κυριαρχία του χρηματιστικού κεφαλαίου, η είσοδος της μικροηλεκτρονικής στην παραγωγή και η παγκοσμιοποίηση της παραγωγής και του εμπορίου, αντιστοιχήθηκαν σε νέες παραγωγικές σχέσεις, οι οποίες απαίτησαν και διαμόρφωσαν μια άλλη κουλτούρα. Η μεταρρύθμιση στην Κίνα και η πτώση του «σιδηρού παραπετάσματος» ενίσχυσαν απλώς την κυριαρχία της νέας αυτής κουλτούρας.
Μεσούσης της οικονομικής κρίσης, σήμερα, τρέμουμε μπροστά στις ενδεχόμενες απαντήσεις που μπορεί να βρει -ερήμην μας- η παγκόσμια άρχουσα τάξη. Σεναριολογούμε αν θα είναι ένας τρίτος παγκόσμιος ή μικροί περιφερειακοί οι πόλεμοι που θα βγάλουν το σύστημα από την τρέχουσα κρίση. Ανίκανοι να αντιστοιχήσουμε τον πόνο που νοιώθουμε από την απώλεια ενός μόνο δικού μας ανθρώπου με τον θάνατο χιλιάδων (Ιράκ, Σερβία, Αφρική,..) ή εκατομμυρίων συνανθρώπων μας (Β’Παγκόσμιος). Διασκεδάζουμε βλέποντας ταινίες όπως «το κύμα», χωρίς να ψαχνόμαστε πραγματικά για το πώς σπάει επιτέλους αυτό το αυγό του φιδιού του φασισμού.
Μας έπεισαν ότι είμαστε ανίκανοι να καταλάβουμε. «Ο κόσμος έγινε πολύπλοκος, οι επιστήμες πολλές και μ’ατέλειωτες υποειδικότητες…». Μας επέβαλαν και το μοντέλο του σοβαρού ακαδημαικού, σύμφωνα με το οποίο για να μιλήσεις πρέπει να κατέχεις και την ορολογία και την μεθοδολογία. Μπούρδες.
Μια γαζώτρια στην Αργεντινή, σ’ένα απαλλοτριωμένο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο κατασκευής ρούχων είπε με περισσή άνεση και αυτοπεποίθηση περίπου το εξής: “Τελικά δεν είναι δύσκολο να διοικήσεις ένα εργοστάσιο. Τζάμπα φοβόμασταν το πώς και το τι θα κάναμε. Από τις εισπράξεις αφαιρούμε όλα τα έξοδα μας, μετά τους μισθούς μας και ότι περισσεύει αποφασίζουμε συλλογικά πως θα το διαθέσουμε. Δεν φαντάζομαι ότι αλλάζουν πολύ τα πράγματα και με τη διοίκηση του κράτους».Κάποιοι καθημερινοί άνθρωποι εκεί ξεπέρασαν τα προβλήματά τους και μίλησαν στους συναδέλφους τους. Κλήθηκαν να λύσουν το πρόβλημα της επιβίωσης και κτύπησαν τον γόρδιο δεσμό των λογικών του συστήματος με την απαλλοτρίωση ενός κλειστού εργοστασίου.
Αυτό ακριβώς καλούμαστε να κάνουμε και μείς. Να ξεπεράσουμε τις αδυναμίες μας, να «μορφ-»ωθούμε ως άτομα και να μιλήσουμε μεταξύ μας. Διαβάζοντας και «συζητώντας» με συγγραφείς που έζησαν εδώ ή αλλού και που δούλεψαν θέματα, για μας, πριν από μας. Εμείς, οι κοινοί θνητοί, να σχολιάζουμε τις αυθεντίες, με όλο το σεβασμό, αλλά και με θράσος. Χωρίς να είμαστε διανοούμενοι. Γιατί το ζητούμενο ήταν και είναι πάντα, να βρισκόμαστε, να αναλύουμε τα θέματα της ζωής, να συνθέτουμε και να πράττουμε.
Πηγή

Οι γυμνωμένοι αστερισμοί

2011-10-15T14:06:00.002+03:00

Ο στρατοκόπος είχε πεζέψει τον κάματό του σε μια πέτρα της βουνοπλαγιάς κι ανασήκωσε το κεφάλι του προς τα απόδημα άστρα. Κάποτε που τα νιάτα χλιμίντριζαν στην καρδιά του, τα άστρα τού μιλούσανε φιλικά και καθόταν να κουβεντιάσει ώρες μαζί τους. Το φως τους έπεφτε σαν την βροχούλα την ανοιξιάτικη στα νευρωμένα του χέρια και το συμμάζωναν οι φλογισμένες παλάμες του και το σκορπούσαν ολόγυρά του και γινόταν όλος αγγελικός μέσα σε κείνη την ανθοβολούσα μαρμαρυγή. Η καλοσύνη γέμιζε την καρδιά του και..
τον αγαπούσε τον κόσμο τούτο και δεν ήταν πλάσμα που να μην το αγαπούσε, γιατί δεν τη φοβόταν καθόλου την αγάπη του και δεν την φειδωλευόταν καθόλου και την ασωτευόταν με αστοχασιά και αναγάλλια....
Μα τώρα, οι μακρινοί αστερισμοί ταξιδεύανε σιωπηλοί, χωρίς φως. Είταν γεμάτοι πέτρα και λάσπη και κάρβουνο και φωτιά, έρημοι κόσμοι και άζωοι και βαριοί, κουρασμένοι και γερασμένοι, γυμνοί από κάθε γοητεία, γυμνοί από κάθε ομορφιά, που έδειχναν πως άλλο δεν ποθούσαν παρά να σβήσουν μια νύχτα σε ένα άδοξο χάος.

Ο βράχος της βουνοπλαγιάς είταν κρύος και σκοτεινός και ο στρατοκόπος ένιωθε το θάνατο να σταλάζει τη φαρμακερή του γαλήνη στα μέλη του, να πέφτει βαρής και ανεξιλέωτος κι ανεπανόρθωτος στην καρδιά του, ένιωθε την πολική παγωνιά να του μουδιάζει συθέμελα το κορμί. Η νύχτα τον φόβιζε, ξυπνούσε ο τρόμος του αγριμού του κυνηγημένου στα σωθικά του. Και η μοναξιά του πλήθαινε από στιγμή σε στιγμή, η μοναξιά της άγονης ερημιάς, της στέρφας σιγής, του πρωτόγονου δέους. Και τότες έσκυψε στην παλάμη του κι έκλαψε πολύ και ξαλάφρωσε μέσα σε πλήθος δάκρυα ο νυχτωμένος στρατοκόπος. Κι ύστερα σήκωσε πάλι το κεφάλι του και κοίταξε τα άστρα και τα ένιωσε ξανά να σπιθίζουν στα μουσκεμένα του μάτια κι αναρωτήθηκε, μήπως δε φταίγανε εκείνα, μήπως ο ίδιος, με το πέρασμα του καιρού, με την πείρα την πικρότατη της ζωής, με του νου την ενέργεια την μονότροπη τους είχε γυμνώσει τους αστερισμούς.

Και θυμήθηκε την ώρα που η καρδιά του είταν έρωτα και πόθο γεμάτη, πόσο μαγευτικές είταν τότες οι νύχτες και πόσο σύντομες! Ναι, έτσι είταν! Ξαναπήρε το δρόμο του κοιτάζοντας χάμου. Οι λυγαριές χαιρετούσανε το ραβδί του, οι λεύκες τραγουδούσανε στο πέρασμά του, όλα τραγουδούσαν, οι βουνοπλαγιές και ο κάμπος ο κοιμισμένος και οι θάλασσες οι αθέατες και οι μακρισμένοι ορίζοντες τραγουδούσαν και οι καρδιές οι ανθρώπινες – κι οι γυμνωμένοι αστερισμοί πέφτανε κομματιασμένοι στα βήματά του σα να βοσκούσαν στους όχτους της δημοσιάς. Η ερημιά αναγάλιασσε μονομιάς και βλάστησε κι ανθοβόλησε το κρίνο το προφητικό, το εράσμιο. Τάχυνε το περπάτημά του ο στρατοκόπος, το περπάτημά του το ανάλαφρο, και είδε πέρα, στο βάθος, την πολιτεία να ανασαίνει με τα αναρίθμητα ξαγρυπνισμένα φωτάκια της και το Γαλαξία να παραστέκει στον ύπνο της άγγελος φύλακας και σκεπαστής και τα παραμύθια με τα γλυκά προσωπάκια τους να περιδιαβάζουν αμέριμνα στα στενά δρομάκια.

Ας φυτέψουμε κατάστηθα το κρίνο της ερημιάς, κι αν χρειάζεται, ας το κάνουμε να βλαστήσει παρθενικό με τα ζεστά δάκρυά μας. Μπορεί να είναι όνειρο και ξεγέλασμα τούτο το κρίνο της ερημιάς. Μα τι σημαίνει; Ίσως να μην είναι κι ολότελα άσκοπο να ξναγίνουμε τη στερνή τούτη στιγμή οι μικροί σταυροφόροι του ονείρου.

Οι μικροί σταυροφόροι του ονείρου, καθώς έτυχε να τους πούμε, κατέχουν μια γεύση πολύ πικρή, έχουν δοκιμάσει ένα σωρό διαψεύσεις. Είδανε την ανθρώπινη βαρβαρότητα εκεί που δεν μπόρεσαν να την δούνε οι άλλοι. Κι έγιναν αδιάλλαχτοι. Θα είναι λάθος να τους κατηγορήσουμε, πως είναι αποφασισμένοι να γυρίσουν πίσω. Πηγαίνουν μπροστά. Μέσα από την πηχτή συννεφιά ξεκρίνουν κάποιες εύδιες χώρες. Μιαν αιθρία. Ξαναφέρνουν το πρόβλημα μέσα στην ανθρώπινη ύπαρξη, στην εσωτερική καλλιέργεια, στην αγωγή του εσωτερικού πλούτου, σε τούτες τις άπειρες δυνατότητες, τις μυστικές για σήμερα, ίσως και για πάντα φωνές, που είναι οι πιο αληθινές, οι πιο πλουτοφόρες.

Και δεν είναι καθόλου βέβαιο, πώς οι μικροί σταυροφόροι του ονείρου είναι οι πιο αισιόδοξοι. Μπορεί, απλούστατα, να είναι και οι πιο απελπισμένοι. Αυτό θα πρέπει να το συλλογιστούμε πολύ…

Ι.Μ.Παναγιωτόπουλος
1948
Απο Κομματόσκυλο

Διαβάστε επίσης: Βρήτε καιρό

Ἔγκλειστοι τοῦ σπηλαίου…

2011-10-15T14:01:00.000+03:00

….κάθε θέσμιση, εἶναι ἀδράνεια ποὺ τὴν ὑπο-τείνει ἕνας μύθος:
ἂν τὴν ἀφήσουμε ἐλεύθερη, ἐξακολουθεῖ νὰ κινεῖται πρὸς τὴν ἴδια κατεύθυνση μὲ τὴν ἴδια ταχύτητα· ἡ ἀμφισβήτηση τῆς ἀξίας, τῶν μεθόδων, τοῦ προσανατολισμοῦ, τῶν ἀποτελεσμάτων της, ἰσοδυναμεῖ μὲ εἰκονοκλασία.
Αὐτὸ τὸ ἀνήκειν στὸ σύστημα τῆς σύγχρονης κοινωνικῆς ὀργάνωσης μεταγράφεται σὲ μιὰ διαίρεση …
ποὺ φτάνει στὸν παραλογισμό· ὅπως καὶ στὸ σύγχρονο ἐργοστάσιο, τὸ ἀποτέλεσμα τῆς παραπάνω διαίρεσης εἶναι ὅτι τὸ συνολικὸ νόημα τῶν διεργασιῶν δὲν τὸ κατέχει πιὰ κανένας, οὔτε οἱ διευθύνοντες. Ἐδῶ, ὅπως καὶ σ’ ὅλα τὰ ἄλλα πεδία, αὐτὸ ἐκφράζεται μὲ τὸ ἀκόλουθο τυπικὸ φαινόμενο τῶν νεωτερικῶν κοινωνιῶν:
τὴν κατασκευὴ τῆς καθυστέρησης σὲ κλίμακα ἀκόμα μεγαλύτερη ἀπὸ τὴν κλίμακα τῆς ‘προόδου’, ἀποτέλεσμα τῆς συνύπαρξης ἑνὸς γοργοῦ ρυθμοῦ μεταβολῆς καὶ μιᾶς πεισματικῆς ἀντίστασης στὸν θεσμικὸ μετασχηματισμό: δὲν χρειάζεται μᾶλλον νὰ ὑπενθυμίσουμε ἐδῶ τὴ συμβολὴ τοῦ παράγοντα αὐτοῦ στὴν κρίση τῆς σύγχρονης ἐκπαίδευσης.

… σὲ ἕνα ἐγχείρημα στὸ ὁποῖο ἐμπλέκονται ἀξιόλογα κεφάλαια καὶ πολυάριθμο προσωπικό, ἐμφανίζεται ἕνα πρόβλημα διαχείρισης σὲ μεγάλη κλίμακα, ποὺ ἐπιλύεται ὅπως στὴ σύγχρονη ἐπιχείρηση καὶ στὸ σύγχρονο κράτος, δηλαδὴ μὲ μιὰ γραφειοκρατικὴ ὀργάνωση ποὺ ἐνσωματώνει μιὰ βαθιὰ ἀνορθολογικότητα καὶ ἐξαντλεῖται στὸ νὰ ἐπιλύει μὲ ἕνα χέρι τὰ προβλήματα ποὺ δημιουργεῖ μὲ ἑκατὸ ἄλλα…

…κάθε μέθοδος ἐξαντλεῖ ἀργὰ ἢ γρήγορα τὸ πεδίο στὸ ὁποῖο εἶναι γόνιμη… τὸ τελικὸ ἀποτέλεσμα κινδυνεύει νὰ εἶναι ἡ ἀνάσχεση τῆς ἴδιας τῆς ἐπιστημονικῆς προόδου ποὺ ὁρισμένοι καμαρώνουν ὅτι εὐνοοῦν…

…τὰ ἔκδηλα συμπτώματα τοῦ μετασχηματισμοῦ τοῦ homo sapiens σὲ homo computans, τοῦ ζώου λόγον ἔχοντος σὲ ζῶον λογιστικόν.

…Πῶς νὰ ἀποροῦμε μὲ τὴν σχεδὸν ἀνυπέρβλητη δυσκολία ποὺ συναντοῦμε στὴν προσπάθεια νὰ κάνουμε τοὺς ἀνθρώπους νὰ συνειδητοποιήσουν τὰ ζητήματα ποὺ ὑπερβαίνουν τὸ πλαίσιο αὐτὸ καὶ δυνητικὰ τὸ καταστρέφουν;
Πῶς νὰ ἀποροῦμε καὶ γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τόσοι καὶ τόσοι νέοι, ποὺ ἀρνοῦνται νὰ μετατραποῦν σὲ λογιστικὰ ζῶα ἀλλὰ τὶς περισσότερες φορές, ἐξαιτίας ἀκριβῶς τοῦ συστήματος ποὺ τοὺς ‘διαπαιδαγώγησε’, δὲν ἔχουν τὴ δυνατότητα νὰ καταδείξουν τὴ θεωρητικὴ ἀσυναρτησία τοῦ συστήματος αὐτοῦ, δίνουν τόσο συχνὰ στὴν ἐξέγερσή τους ἀνορθολογικὲς μορφές;

Αναπροσαρμογή από το Ἔγκλειστοι τοῦ ἐπιστημονικοῦ σπηλαίου…
του Κορνήλιου Καστοριάδη

Πηγή

Aπο http://teteleste.wordpress.com

...αύρα λεπτή.

2011-10-15T13:47:00.003+03:00

Εάν μιλάμε για τον ίδιο Θεό, τότε μεταφυσικές αποδείξεις περί Θεού δεν υπάρχουν διότι απλούστατα η μεταφυσική κατάρρευσε, και μαζί μ' αυτή ολόκληρα τα παραμυθολόγια περί αποδείξεων.
Πράγματι Θεός για την ακρίβεια δεν "υπάρχει" αγαπητέ Δημήτρη, αλλά έλα όμως που Εκείνος Είναι;
Ο ανθρώπινος νους και η ανθρώπινη φύση δε μπορεί ποτέ να γνωρίσει τον Θεό, εάν υπάρχει ή όχι, ή εάν "είναι". Έλα πάλι όμως που η ιστορία μας...
διαβεβαιώνει ότι παρότι ο άνθρωπος δεν έχει την ικανότητα να γνωρίσει τον Θεό, ότι ο Θεός έγινε γνωστός, αποκαλύφθηκε στον άνθρωπο. Εάν γνωρίζουμε περί Θεού αγαπητέ μου, δεν είναι επειδή τον φανταστήκαμε. Εκείνα τα οποία φανταστήκαμε περί Θεού δεν είναι παρά μόνο ένα ψέμα. Μια φενάκη. Και εκεί η θρησκεία πάει πολύ καλά. Και για το κατά πόσο "καλά" πάει μια θρησκεία, δηλαδή για το πόσο μια θρησκεία λειτουργεί σαν ναρκωτικό και ευνουχίζει την ανθρώπινη λογική, μόνο ένας άθεος ή ένας άγιος μπορεί να το αντιληφθεί. Διότι ο μεν άθεος αντιλαμβάνεται ότι η θρησκεία είναι μια νευρωτικής φύσεως ψύχωση, και ο άγιος βλέπει ότι η θρησκεία είναι ειδωλολατρία και ναρκισσισμός.
Παρά ταύτα, και παρόλο ότι η θρησκεία είναι επιζήμια στον άνθρωπο, πολλοί συμπορεύονται για λόγους εξωτερικούς, συμφεροντολογικούς, ή θέλουν να έχουν την ψευδαίσθηση της αθανασίας και μια εγγύηση της αιωνιότητας. Τώρα όμως αγαπητέ μου που τα κατάλαβες όλα αυτά, τώρα είσαι σε θέση να περάσεις στην απέναντι όχθη, να κάνεις το υπαρξιακό σαλτάρισμα εάν έχεις την καρδιά και το φιλότιμο για να βγεις πέρα σε μια άλλη λογική, σε μια άλλη μαθηματική, σε μια άλλη σκέψη. Εκεί πλέον που σταματάει η κτιστή -υπαρκτή σε μας εάν θέλετε, πραγματικότητα, και εκεί που δεν αγγίζει το αισθητό ή το νοητό, και αρχίζει το εντελώς διάφορο, άσχετο, "ανύπαρκτο", εκείνο το οποίο απέχει από την όποια εικόνα ή σχήμα περί Θεού. Για να γνωρίσει κανείς αυτόν το Θεό Δημήτρη μου πρέπει να πεθάνει μέσα του η κάθε "ιδέα" περί Θεού. Ιδού το "ου ποιήσεις είδωλον!", γιατί αυτή η ποίηση είναι παραποίηση και ουσιαστικά διαστρέβλωση και παραπλάνηση. Διάβασε το ευαγγέλιο εκεί που γραμματείς και φαρισαίοι -οι ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ- (δηλαδή το θρησκευτικό κατεστημένο) της εποχής εκείνης πως αντιμετώπισαν τον Χριστό στην δίκη του ενώπιον του Άννα και του Καϊάφα και με ποια λογική τον σταύρωσαν! Ξέσχισαν και τα ρούχα τους μπροστά σε εκείνο που θεωρούσαν ΕΚΕΙΝΟΙ ως βλασφημία, και τιμωρούσαν, μαστίγωναν, θεάτριζαν, έφτυναν, και στο τέλος σταύρωναν σαν ψυχοπαθείς τον οποιοδήποτε τους έθιγε το "νταβατζηλίκι" τους!
Τα πράγματα δεν είναι στην επιφάνεια αγαπητέ μου. Για όσα μας γράφεις, για την επιφάνεια πάντα μιλάς. Δεν περνάς πίσω από το "καταπέτασμα" είτε γιατί δεν είσαι έτοιμος, είτε γιατί είσαι φοβητσιάρης. Για να κάνεις το σαλτάρισμα, χρειάζεται να κάνεις το "παραπάνω" απ' αυτό που λέει το συμφέρον. Να ξεπεράσεις τον ναρκισσισμό σου για να αποκτήσεις φιλότιμο.

Αυτά εν ολίγοις. Σου εύχομαι καλή πορεία, και να φτάσεις στο κενό για να αντικρίσεις το χάος. Εκεί στο χάος μέσα, στο κενό των σκέψεων, λογισμών, συναισθημάτων και διαθέσεων, ο Θεός μπορεί να σου μιλήσει και να τον αισθανθείς ως αύρα λεπτή.

Σχόλιο αγνώστου στο άρθρο: Ποιος είναι ο άνθρωπος

Τα δύο πέπλα του συσκοτισμού

2011-10-15T11:01:00.001+03:00

Τα παρακάτω στοχαστείτε τα βαθιά. Αφορούν το είδος και την ποιότητα της ζωής σου της ίδιας, κατ’ επέκταση και του τόπου μας… αρκεί μόνο να το καταλάβεις αυτό.
Χρειάστηκε να κάνω μετατροπή σε απλή δημοτική.
Για τον σοβαρό αλλά αμύητο αναγνώστη, ίσως χρειαστεί...
η αναζήτηση κάποιων εννοιών στο λεξικό για να μπορέσει να κατανοήσει την παρακάτω αλήθεια της μίας και μόνης ουσιαστικής ουσίας του ανθρώπινου βίου.
Την έννοια της επιστήμης θα την βρείτε εδώ. (όχι των επιστημών που διδασκόμαστε στα σχολεία αλλά την νοητική εκείνη διαδικασία της γνώσης που μεταλλάσσει την ανθρώπινη αντίληψη μέσα από την αποκάλυψη της αλήθειας)

Με την έννοια της αρετής θα ασχοληθούμε σε άλλο άρθρο.

Το πρώτο πέπλο του συσκοτισμού

Το πρώτο πέπλο είναι οι προσωπικές μας αντιλήψεις – οικογενειακές, θρησκευτικές, παιδείας, κοινωνικές, πολιτικές, πολιτιστικές, κ. α., οι οποίες μας καθιστούν δεσμώτες και δεν μας επιτρέπουν την απαραίτητη ελευθερία σκέψεως για να συλλάβουμε μία εκ βάθρων διαφορετική κατανόηση των αξιών, των προτύπων και των οραμάτων.

Ας λησμονήσουμε λοιπόν τις προσωπικές μας γνώμες και ας παρατηρήσουμε με τα μάτια του μικρού παιδιού, τα γεμάτα περιέργεια και αδημονία να γνωρίσουν τον κόσμο με δέος, προσμονή, ευλάβεια και ενθουσιασμό, χωρίς δόγματα, αιρέσεις, προκαταλήψεις.

Η μοναδικότητα της ανωτερότητας έγκειται στην αναγνώριση του δικαιώματος του άλλου να διαφωνεί εφ’ όλης της ύλης και εφ’ όλων των ιδεών, προβάλλοντας αξιοπρεπώς τα επιχειρήματά του.

Η εποχή μας κατάργησε τις βασικές αρχές της κοσμοθέασης και τις αντικατέστησε με την χρησιμοθηρία υλικών επιδιώξεων.

Βασική αρχή η επιδίωξη του ανθρώπου, ως άτομο και ως κοινωνία, να προσεγγίσει την καθολική έννοια της αρετής.

Η λέξη αρετή έχει καταργηθεί από το λεξιλόγιό μας σήμερα. Ελάχιστοι την γνωρίζουν και ουδείς την μεταχειρίζεται.

Εάν δεν την επαναφέρουμε, για να επανενεργοποιήσουμε την δύναμή της, δεν θα απαλλαγούμε από τις ασθένειες της ψυχής, που καταλήγουν στις ασθένειες του σώματος.

Ο πρώτος συσκοτισμός επήλθε με την κατάργηση της έννοιας της αρετής, διότι η ψυχή μας απώλεσε το πλέγμα της αλήθειας, επί του οποίου είχε εξυφάνει την ισορροπία της.

Το δεύτερο πέπλο του συσκοτισμού

Το δεύτερο πέπλο αναφέρεται στην αντιστροφή ή στην αλλοίωση των εννοιών των επίμαχων λέξεων, όπως είναι οι λέξεις αγαθόν, δαίμων, έρως, κ.ο.κ., στις οποίες πρέπει να αποδώσουμε εκ νέου την αρχική τους σημασία, και όχι ως προς τις προσωπικές μας δοξασίες.

Οι αρχαίοι μας φιλόσοφοι δεν αποκαλύπτουν το πραγματικό τους πρόσωπο παρά μόνον δια της απ’ ευθείας αναγνώσεως των κειμένων, έστω και αν αυτά είναι σε νεοελληνική απόδοση.

Με την τριβή, ο νους εθίζεται, όταν μετά προσοχής “βλέπει” μέχρις ότου κάποια στιγμή γίνεται οικείο και, ξαναθυμάται και αναγνωρίζει την ουσία με στόχο την επίλυση βιοτικών και ηθικών προβλημάτων, απάντηση στα καθημερινά του διλήμματα και αντιξοότητες της καθημερινής αισθητής πραγματικότητας, μέσω της αλληγορίας της αντίθεσης αρετής/κακίας, παραδίδει την πρώτη επαφή με τον αόρατο κόσμο της νόησης.

Ο αρχαίος Ελληνικός στοχασμός κινείται πάντοτε μεταξύ του αισθητού και του νοητού κόσμου. Γι’ αυτό ευθύς εξ αρχής μας επιτρέπουν την θέαση των δύο φύσεων του ενός και μοναδικού κόσμου και μας προετοιμάζουν για τα θαυμαστά μας ταξίδια επί του οποίου θα στηριχθεί η μελλοντική μας εξέλιξη.
Χωρίς δυσκολία αντιλαμβανόμαστε και αποτυπώνουμε αρχές και αξίες, τις οποίες έχουμε προ πολλού λησμονήσει και κατά συνέπειαν αχρηστεύσει.

Το ατελές δεν δύναται να προοδεύσει προς την τελειότητα του είδους του, εάν προηγουμένως δεν απαλλαγεί από τα εμπόδια της πλάνης και της “οιήσεως”. Η “οίησης”, το να είναι κανείς βέβαιος ότι γνωρίζει, ενώ δεν γνωρίζει, είναι το κυριότερο εμπόδιο στην κατάκτηση της αρετής, διότι συνοδεύεται από την αλαζονεία και την έπαρση. Χρέος είναι η αναζήτηση της ακρίβειας των όρων των αφηρημένων εννοιών, ώστε με την άρση των εσωτερικών εμποδίων να ανοίξει η οδός προς την αρετή.

Με τη μαιευτική ο Σωκράτης αναγκάζει με προσήνεια τον συνομιλητή του στον “λόγον διδόναι”, στην λογοδοσία. Αυτή είναι η αναγνώριση της “διπλής αγνοίας”, η οποία επιτρέπει στην ψυχή του συνομιλητή, αφού ομολογήσει την άγνοιά του να εκφράσει την πρώτη “απορία”. Από τη διπλή αγνοία έφθασε στην απλή δια της απορίας. Από την απορία ο δρόμος θα τον οδηγήσει στην επιστήμη, εις το επίστασθαι.

Ποία η φύση “της διπλής άγνοιας”;

Η διπλή άγνοια συνίσταται στην πεποίθηση του ανθρώπου ότι γνωρίζει, ενώ δεν γνωρίζει. Η άγνοια είναι διπλή, διότι, κατεχόμενος από αυτήν δεν πρόκειται ποτέ να διερωτηθεί, να θέσει απορία για να αναζητήσει να μάθει εκείνο το οποίον αγνοεί. Θα παραμείνει δια παντός εις το σκότος της αμάθειάς του. Υπαίτιος της πλάνης του είναι η αλαζονεία, η οποία δεν θα του επιτρέψει να φθάσει στην απλή άγνοια και δι’ αυτής στην επιστήμη.

Η “κάθαρση”, ως προς το κείμενο του Πρόκλου “Εις τον Πλάτωνος πρώτον Αλκιβιάδην”

Κατά τον Πρόκλο, η μέθοδος για την άρση των εμποδίων και την κάθαρση της ψυχής είναι η εξής (175):

1. Ο Σωκράτης δεν αναφέρει τίποτα από τα αληθή εις τον συνομιλητή του, εάν πρώτον δεν αφαιρέσει τις γνώμες εκείνες, που αποτελούν εμπόδιο στην ψυχή για την κατάκτηση της αληθείας.

2. Η εν λόγω διαδικασία οδηγεί “στο μέτρο”, δηλ. με την αφαίρεση της αλαζονείας, γινόμαστε περισσότερο κόσμιοι και λιγότερο φορτικοί και δυσάρεστοι σε αυτούς, οι οποίοι μας συναναστρέφονται, διότι τούς επιτρέπουμε να εκφράσουν και εκείνοι τις δικές τους απόψεις, τις οποίες ακούμε μετά προσοχής και διαλλακτικότητας. Εγκαταλείπουμε την υποκειμενικότητα της “δόξας” (γνώμης) και γινόμαστε σταδιακά αντικειμενικοί, πλησιάζοντας μαζί με τους άλλους την αλήθεια. Επέρχεται έτσι σύμπνοια και ομόνοια μεταξύ των πολιτών, η οποία έχει την μεν αφετηρία στην διαλλακτικότητα και την κρίση, το δε τέλος στη λογική.

3. Περαιτέρω προετοιμαζόμαστε για την κατάκτηση της επιστήμης, ευρισκόμενοι στην απλή άγνοια, εφ’ όσον η απλή άγνοια βρίσκεται μεταξύ της διπλής αγνοίας και της επιστήμης. Η κατάσταση “η μεταξύ” διπλής άγνοιας και άγνοιας είναι το κενό χρονικό διάστημα, κατά το οποίο η ψυχή βρίσκεται στο σκοτάδι και σε μεγάλη αγωνία.

4. Η εν συνεχεία ενασχόληση μας με την αναζήτηση της αρετής, μας απομακρύνει από τα εξωτερικά υλικά πράγματα τα του σώματος και μας στρέφει προς τα της ψυχής.

5. Στρεφόμενη η ψυχή στον εαυτό της αρχίζει εσωτερικό διάλογο, καθώς η ιδία αμφισβητεί και επανεξετάζει τις απόψεις της, για τις οποίες προηγουμένως είχε την ακλόνητη πεποίθηση ότι ήταν ορθές.

Ο Ελληνικός Δια-λογισμός,
ο οποίος διεξάγεται άνευ φωνής (Πλάτωνος “Θεαίτητος” 190),
έχει την έδρα του στον εσωτερικό διάλογο της ψυχής,
διότι η “οίησις” είναι η νόσος της ψυχής,
λέει ο Σωκράτης στον “Σοφιστή”.

6. Η ψυχή, με την επανεξέταση διαπιστώνει ποία είναι τα εμπόδια και τα αφαιρεί, καθώς συγχρόνως διαπιστώνει ποία από τα αναγκαία λείπουν, προκειμένου να αναπληρώσει τις ελλείψεις της.

7. Η αντικειμενική εξέταση, η άνευ εμπάθειας, της επιτρέπει την βεβαιότητα και την μονιμότητα στη μέθοδο των συλλογισμών οι οποίοι πρόκειται να διατυπωθούν.

Η καθαρή επιστήμη, την οποία προσλαμβάνει η ψυχή μετατρέπεται σε μέγιστη πεπλανημένη απάτη και πλάνη, διότι οι προηγούμενες λανθασμένες δοξασίες (γνώμες) της καταστρέφουν την αλήθεια της επιστήμης. Η “διπλή άγνοια” επανεμφανίζεται με νέον μανδύα.

Η έπαρση ή η εγωιστική αλαζονεία είναι εμπόδια στην “κάθαρση” και μόνο με την καθολική κλίμακα της κάθαρσης είναι δυνατή η προσέγγιση “του αγαθού”, το οποίο προϋπάρχει δυνάμει στην ψυχήν. Εκδηλώνεται δε με την αρετή, η οποία είναι η έμπρακτη απόδειξη αυτής της γνώσης.

Η αναγνώριση της αγνοίας του ατόμου από τον ίδιο τον εαυτό, η αναζήτηση και η ανεύρεση των ηθικών αξιών θα του επιτρέψουν να φθάσει στην επιστήμη, “το επίστασθαι” και από εκεί “στην μετοχή του θείου”.

Η παραπάνω σύντομη ανάλυση αναφέρεται αποκλειστικά στην μαιευτική του Σωκράτη.

Από το Πέμπτο βιβλίο “Άρρητοι λόγοι” “Ελληνικός Δια-λογισμός”.
ΑΛΤΑΝΗ, τόμος 2ος, εκδόσεις Γεωργιάδη, 2008

Φώτο, Μπαλάφας!
(Σε ηλικία 91 ετών πέθανε ο φωτογράφος Κώστας Μπαλάφας στις 9/10/2011)
http://teteleste.wordpress.com

Ο αρχηγός της αγέλης

2011-10-12T22:58:00.001+03:00

Όλοι μας λίγο η πολύ, έχουμε συνηθίσει να "ακολουθούμε" εντολές τρίτων ή στην χειρότερη περίπτωση, για να κάνουμε κάτι, να απαιτούμε να μας το δώσουν σαν εντολή ή οδηγία. Να δώσω μερικά παραδείγματα τι εννοώ....

    * Η μαμά του σπιτιού, πρέπει να πει στην κόρη/γιο τι δουλειά να κάνει, διαφορετικά δεν πρόκειται να γίνει, έστω και αν είναι αυτονόητη.
    * Ο υπάλληλος/εργάτης, αν δεν δώσει εντολή το αφεντικό/προϊστάμενος, δεν πρόκειται να ενεργήσει από μόνος του.
    * Η σύζυγος περιμένει την έγκριση του συζύγου για να διευθετήσει έστω και απλά πράγματα.
    * κα.

Με απλά λόγια, ορισμένοι άνθρωποι δεν έχουν μάθει να παίρνουν πρωτοβουλίες, ούτε να αναλαμβάνουν ευθύνες. Το χειρότερο δε, είναι ότι υπάρχουν άτομα που δεν θέλουν καν, να έχουν ευθύνες γιατί φοβούνται ότι δεν θα τα καταφέρουν και έτσι αφήνουν άλλους να αποφασίζουν για αυτούς, άμεσα και έμμεσα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, δυστυχώς, είναι οι νέες γενιές. Τα νέα παιδιά ζουν μέσα σε ένα υπερπροστατευτικό περιβάλλον ή σε ένα περιβάλλον που τα θεωρεί ανάξια για το οτιδήποτε. Αποτέλεσμα είναι, οι νέοι σήμερα να έχουν μετατραπεί σε άβουλα όντα. Περιμένουν από την μαμά και το μπαμπά να τους πει, τι πρέπει να κάνουν ή οι μεγάλοι δεν τα αφήνουν να ενεργήσουν από μόνα τους, καθώς φοβούνται ότι δεν θα καταφέρουν να φέρουν εις πέρας την παραμικρή εργασία.

Όταν έχεις συνηθίσει σε μια κατάσταση σαν αυτή, όταν και άμα προκύψει κάτι το έκτακτο, είναι σίγουρο ότι δεν πρόκειται να τα καταφέρεις από μόνος σου. Ακόμα και αν σκεφτείς τα σωστά βήματα για να αντιμετώπισης μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, λόγω του ότι δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στον ίδιο σας το εαυτό, δεν θα τα πράξετε, νομίζοντας ότι είναι λάθος. Και άντε, σε μια κατάσταση επιβίωσης κάτι θα καταλάβεις, κάτι θα πράξεις και ίσως τα κουτσοκαταφέρεις. Τι γίνεται όμως σε μια περίπτωση όπως η οικονομική κρίση, η οποία σφίγγει σιγά-σιγά. Έχουν ήδη περάσει σχεδόν δύο χρόνια από τότε που τα πράγματα πήραν την κατιούσα και ακόμα υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω, που νομίζουν ότι δεν πρόκειται να συνεχιστεί η κατάσταση και κάτι θα αλλάξει προς το καλύτερο ή ακόμα και αν έχουν πάρει πρέφα τι γίνεται, βρίσκονται σε μια κατάσταση αφασίας/απραξίας όπου απλώς παρακολουθούν τις εξελίξεις, αντί να ενεργήσουν. Με απλά λόγια, στρουθοκαμηλίζουν.

Όταν οι καταστάσεις το απαιτούν, ο καθένας, πρέπει να κρίνει και να ενεργεί κατάλληλα, όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για άλλους. Την οικογένεια, τους συγγενείς, τους φίλους. Πρέπει από άβουλο όν, να μετατραπείς σε ένα ηγέτη, σε ένα αρχηγό της αγέλης, που θα αναλάβει ευθύνες καθώς και τις συνέπειες τους και θα καθοδηγήσει την ομάδα/οικογένεια στην λύση του προβλήματος ή σε μια καλύτερη κατάσταση από ότι πριν. Μην περιμένεις να αλλάξει η κατάσταση ή να έρθουν να σε σώσουν άλλοι. Αυτοί που την πατάνε συνήθως είναι αυτοί που απλώς δεν ενήργησαν καθόλου. Ακόμα και αν ενεργήσεις λάθος, τουλάχιστον έχεις την ηθική ικανοποίηση ότι κάτι έκανες, δεν "έπεσες" αμαχητί. Αν έχεις τα προσόντα και την θέληση να πάρεις την "θέση", απλώς το κάνεις. Δεν σκέφτεσαι τι θα πουν οι άλλοι. Προφανώς οι άλλοι για να μην το έχουν κάνει ήδη, δεν έχουν καταλάβει την σοβαρότητα της κατάστασης ή ίσως περιμένουν από εσένα να ενεργήσεις για αυτούς.

Ποια όμως είναι τα προσόντα του αρχηγού; Πολλά έχουν γραφτεί και το όλο θέμα σηκώνει πολύ συζήτηση. Για μένα, τα βασικά προσόντα που χρειάζεται κάποιος για να "ξεχωρίσει" από τους υπόλοιπους είναι τα παρακάτω:

Αντίληψη

Λέγοντας αντίληψη, εννοώ μια την συνισταμένη που προκύπτει από τον συνδυασμό των αισθήσεων, του ένστικτου, της εξυπνάδας (όχι IQ) και της διορατικότητας που έχει κάποιος. Με τις αισθήσεις σου αντιλαμβάνεσαι το περιβάλλον, το χώρο που σε περιβάλλει. Βλέπεις, ακούς, μυρίζεις τον κίνδυνο ή όχι. Το ένστικτο, σε προειδοποιεί. Πολύ απλά, νιώθεις αυτό που δεν μπορείς να αντιληφθείς με τις αισθήσεις σου. Η εξυπνάδα, ο εγκέφαλος, επεξεργάζεται τις αισθήσεις και το "μήνυμα" που σου στέλνει το ένστικτο και ψάχνει να βρει μια λύση. Η διορατικότητα, σου δίνει το πλεονέκτημα να είσαι ένα βήμα πιο μπροστά.

Υπευθυνότητα & κατανόηση

Δεν είσαι μόνος σε αυτή την κατάσταση. Πρόκειται να καθοδηγήσεις και άλλους. Άρα πρέπει να καταλαβαίνεις το βάρος των αποφάσεων σου για το σύνολο, αλλά και ξεχωριστά για το κάθε μέλος της ομάδας/οικογένειας. Κάθε άτομο είναι διαφορετικό και αντιδρά διαφορετικά. Αν πχ. φωνάξεις για να επιβάλεις την άποψη σου, άλλος θα φοβηθεί και θα το πράξει, άλλος θα το νιώσει σαν απειλή και θα χάσεις την εμπιστοσύνη του και άλλος θα φοβηθεί και πολύ απλά δεν θα πράξει τίποτα. Το ότι εσύ θέλεις να γίνει μια ενέργεια, δεν σημαίνει ότι και μπορεί να γίνει από τα μέλη της ομάδας σου. Άρα θα πρέπει να αντιδράς και να λαμβάνεις αποφάσεις σύμφωνα με το έμψυχο υλικό που διαθέτεις.

Θέληση & Τόλμη

Μπορεί να διαισθάνεσαι το κίνδυνο, να έχεις την λύση, τίποτα όμως δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν έχεις την θέληση και την τόλμη να πράξεις. Αν πχ. βλέπεις ότι οικονομικά δεν βγαίνεις ζώντας σε ένα 5άρι σε σικ γειτονιά της Αττικής, έχεις το κουράγιο και την τόλμη να μετακομίσεις σε 2άρι σε κακόφημη περιοχή; Αν βλέπεις ότι η ζωή στην πόλη δεν αντέχετε, τολμάς να πας να μείνεις στην επαρχία; Απλά παραδείγματα, που πολλοί τα έχουν δει και νιώσει στο πετσί τους, αλλά πόσοι τελικά ενήργησαν;

Όταν όλα πηγαίνουν καλά, όλοι το μπορούν να προσποιηθούν τους αρχηγούς (ή μάγκες κατα το ελληνικότερον). Όταν όμως τα πράγματα γίνουν πραγματικά δύσκολα, τότε λίγοι είναι αυτοί που έχουν, αυτό που χρειάζεται. Εσύ το έχεις;
http://fugazigr.wordpress.com

…τοῦ Ἰκάρου ἡ γῆς…

2011-10-11T00:20:00.001+03:00

…τοῦ Ἰκάρου ἡ Γῆς …

Βαρὺς ἀκούστηκε …
θρῆνος καὶ χαρά ,
στοιβαγμένος εἰς τὸν ἴδιον κτῦπον
τῆς φτέρνας τοῦ Ἰκάρου …
κι’ εὐθύς
δάκρυσε ἡ μάνα γῆς
καὶ τὸ ὑγρὸν της ὕστατον φιλί ,
ἄνεμος ἔστειλε νά ‘ναι καλός ,
πλάϊ εἰς τὸ πέταγμα τοῦ Ἰκάρου !…

Μίκραινε ἡ γῆς …μιὰ στάλα ἴδια …
κι’αὐτὸς ,
ἀφήνοντας τὰ φτερὰ του εἰς τὰ χάδια τοῦ Αἰόλου ,
ἐθαύμαζε …
κόσμος ὁλάκερος εἰς τοῦ ματιοῦ του τὴν κόρη …
μικρὰ τὰ χρώματα ,
μικρὰ τὰ χώματα ,
ἐσιώπησεν ὁ κόσμος τῆς γῆς τοῦ Ἰκάρου !…

Ἔτρεχε ἀλλοῦ ἡ συννεφιὰ
νὰ δροσίσῃ τῆς χλόης τὴν γέννα
καὶ ἀλλοῦ ἡ ὡραία βροχὴ ,
εἰς τὴν ῥάχην τῶν ἀλόγων νὰ ‘ναι μοιραία …
μισὸς εἰς τὰ βάθη τοῦ Αἰγαίου ,
μισὸς αἱματωμένος ἄγγιζε ὁ ἥλιος τὴν νῦκτα …
κι΄ ἐμπρὸς του θάλασσα πλατειά ,
ξέσερνε τὰ βυθίσματὰ του
ἴσαμε τὸν ἀκρόγυαλον κόσμον τῆς γῆς τοῦ Ἰκάρου !…

Ἐκεῖ ἔτρεξαν ὅλα !…
μὰ ἕνα ἐξεχώρισε δελφίνι …
ἐχαιρέτησεν μὲ ὡραίαν φωνὴν θαλασσινήν τὸ πέλαγος ,
ἀφέθηκε ἐλεύθερον εἰς τοῦ ἀνέμου τὰ χέρια ,
καὶ γυρνῶντας τὰ μάτια μου πρὸς τὴν ἀφρουδιασμένην ἁρμῦρα ,
πέρασε μέσα ἀπὸ τὰ μαβιά ,
τὰ πορτοκαλιά , τὰ φλογισμένα γαλάζια
τοῦ μισοῦ αἱματωμένου ἡλίου
καὶ βυθίστηκε εἰς τὴν ἀγκάλην τοῦ ἐρωτευμένου ζευγαριοῦ …
μισὸς ἥλιος … φωτιά !…
μισὴ θάλασσα … δροσιά !…
τῆς γῆς τοῦ Ἰκάρου !…

Καὶ γυροβολοῦσε ἡ γῆς …
καὶ μαζὶ της …
πίσω ἀπὸ τὰ λευκὰ τὰ ὅρη τὰ μεγάλα ,
καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην τῶν πελάγων πλευρά ,
ἅρμα ἀνεδύθη χρυσοῦν !…
μυριοσκάλιστον !…
ἀπ’ τοῦ Ἕλληνος τὰ χείλη τραγουδισμένον
καὶ μὲ ἡρώων αἷμα σφυρηλατημένον !…
κι’ ἐμπρὸς του ζωσμένα εἶχε ἄλογα δώδεκα …
φοράδες ἕξι λευκὲς
μὲ χαίτην χρυσήν
καὶ ἐπιβήτορες ἕξι γαλάζιους
μὲ χαίτην τοῦ Φοίβου ἰδίαν…
ἄγρια γεννημένα
κι’ ἐλεύθερα ,
μὲ ἐξουσίαν εἰς τὴν ἀνάβασιν τοῦ φωτὸς ,
προικισμένα !…
ὑπερήφανα τὴν αὐγὴν ὁδηγοῦσαν ,
εἰς τὴν ἁρμονίαν τῶν ἤχων καὶ τῆς ζωῆς …
τῆς γῆς τοῦ Ἰκάρου !…

Κι’ ἔπειτα ,
τοῦ φωτὸς τὰ χέρια τὰ λευκά ,
τὸ χάδι τους ἅπλωναν
ἀπάνω εἰς τὴν κοιμωμένην φῦσι ….
μ’ ἀνεμῶνες γιόμιζαν τὶς ἄκρες
τῶν ῥιζωμένων βράχων ,
καὶ τὰ χαμόμηλα δυὸ δρασκελιὲς σιμὰ τους
ὁδηγοῦσαν τὶς μέλισσες
εἰς τὸν αὐτοκρατορικὸν θρόνον
τῆς γῆς τοῦ Ἰκάρου !…

Καὶ τὸ χῶμα ῥίγησεν κάτω…
ἐδίψασε…
καὶ ἦλθεν βροχὴ μελαγχολικὴ
μέσα εἰς τὴν σιωπὴν τοῦ φθινοπώρου
κι’ ἔφερε ἔρωτα εἰς τὰ χείλη της …
καὶ μὲ τὸ φῶς ἀλαφρύ
καὶ μὲ φῦλλα δένδρων πανοφόρι ,
τὸ χῶμα χαμογέλασεν εἰς τὴν ζωὴν
τῆ γῆς τοῦ Ἰκάρου !…

Ὁ ἥλιος ἔκαιγε καὶ ἡ ζωὴ ἐδίψασε…
τὰ νερὰ της κυλοῦσαν διάφανα ,
καὶ γύρω τους
ἡ ἀλήθεια ἐδίδασκε ….
ἐστάθησαν λιγοστοὶ τὴν γνῶσιν νὰ γνωρίσουν ,
κι’ ἔπειτα ,
σκυμένη ἡ γαζέλα γευόταν τὰ δῶρα τῶν θεῶν
καὶ ἡ φῦσις ἔπαιρνε τὴν ἀνάσαν της ,
προσφέροντας ζωήν …
εἰς τὴν γῆ τοῦ Ἰκάρου !…

Σήκωσε ἀψηλὰ τὸ βλέμμα του ,
κύτταξε πέραν …
τὴν ζωή !…
ἔνοιωσε τὴν ἀλήθεια νὰ τρώῃ τὰ φτερά του …
κάτω ζωή !…
ἐμπρὸς ζωή !…
ζωή καὶ ἀπάνω !…
κι’ ὁ θάνατος ,
ἡ ζωὴ τῆς ἀληθείας
εἰς τὴν γῆ τοῦ Ἰκάρου !….

Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς
Ἕλλην
9-10-2011

Απο την Φιλονόη

Σκοτώθηκε ἢ δολοφονήθηκε ὁ Καραϊσκάκης;

2011-10-09T16:56:00.001+03:00

Προσωπικῶς ἔχω ἀπαντήσει στὸ ἐρώτημα ἐδῶ καὶ χρόνια. Καλὸ ὅμως εἶναι νὰ μοιραζόμαστε τὶς σκέψεις μας.
Εἶναι σημαντικὸ νὰ θυμόμαστε πὼς ὁ ἐχθρός συνήθως εἶναι δίπλα μας. Οἱ Κερκόπορτες ἀνοίγουν ἀπὸ μέσα συνήθως…
Τοὐλάχιστον στὴν δική μας ἱστορία.
Γιὰ ἐτοῦτο καὶ τώρα, παρὰ τοῦ γεγονότος πὼς ἔχουμε γεμίσει ἐφιᾶλτες, ...
συνέχεια

Οἱ «ἐξωγήινοι»!

2011-10-09T16:45:00.002+03:00

Λοιπόν!
Διάβασα κάτι καὶ θέλω νὰ τὸ μάθετε! Εἶναι πάρα πολὺ σοβαρό!
Οι Μάγιας είχαν επαφές με εξωγήινους;
Το Τέλος του Κόσμου; Πλησιάζοντας το 2012 πληθαίνουν οι θεωρίες περί των Μάγιας και φυσικά οι πιθανές εξηγήσεις του ημερολογίου τους. Το οποίο να θυμίσουμε κλείνει το Δεκέμβριο του 2012. Τα ξέρετε όλα αυτά. Εκείνο που δεν ξέρετε είναι ....συνέχεια